சுபைரின் பக்கம்

மயக்கம் என்ன - செல்வராகவன்

2011-11-26T22:53:00.001+04:00

அயலக வாழ்வுக்கு வாழ்க்கைப்பட்ட பிறகு எப்போதும் திரைப்படங்களை திரையரங்குகளில் காண விருப்பம் இருந்ததில்லை. முதன் முறையாக இந்தத் திரைப்படத்தை இரண்டு முறை பார்த்திருக்கிறேன்.

திரைப்படங்களை ஒரு நேரங்கடத்தியாக மட்டுமே கொண்டதாக நமது சமூகம் இருந்ததில்லை. திரைப்படங்களை வாழ்வின் அங்கமாக எடுத்துக்கொண்டு ஆண்டுகள் பல கடந்துவிட்டோம். அவ்வப்போது சில திரைப்படங்கள் யதார்த்த வாழ்வியலை நமக்கு காட்டினாலும், அது நமக்குப் பிடித்தமானதாக இருந்ததில்லை. மாய யதார்த்தங்களையும், மனவெழுச்சிகளையுமே மூலதனமாகக் கொண்ட இவ்வூடகத்தில் மயக்கமென்ன போன்ற முயற்சிகளை நான் வரவேற்கிறேன். மனவெழுச்சியுடனே இப்பதிவை நான் எழுதுவதாகவே கருதுகிறேன். சோ வாட், இதில் தவறிருப்பதாக எனக்கு எதுவும் தோன்றவில்லை.... நாம் அப்படித்தான் பழக்கப்படுத்தப் பட்டிருக்கிறோம் நாய்க்குட்டிகளைப் போல...

மயக்கம் என்ன திரைப்படம் வாழ்க்கையை, இளைஞர்களின் உணர்வை சொல்லி இருப்பதாகவே தோன்றுகிறது. எல்லோரும் வாழ்வில் ஒருமுறையேனும் ஏமாற்றப்பட்டிருப்போம். முக்கியமான ஒரு பொழுதில் நாம் இழந்தது நம்மை ஆழமாகப் பாதித்திருக்கும். அந்த பாதிப்பினால் வாழ்வினைத் தொலைத்தவர்களை நான் நன்கறிவேன். அந்த இழப்பினை விட்டு வெளியேறி மீண்டும் வாழ்வில் சாதித்தவர்கள் சொற்பம் இருக்கக்கூடும்.

பரபரவென திருப்பங்கள் கொண்ட திரைக்கதைகளை மட்டுமே நான் திரைக்கதைகளுக்கான அங்கீகாரமாகக் கொண்டிருக்கிறேன். இந்தத்திரைப்படத்தில் திரைக்கதை அத்தனை வேகமாக இருக்கவில்லை. அதனை திரைக்கதையின் தவறாகத்தான் நினைக்கிறேன்.

மயக்கம் என்ன திரைப்படத்தின் ஆரம்பக்காட்சிகளில் மற்றுமொரு செல்வராகவன் படத்திற்கு வந்திருக்கிறோம் என்பதைத் தவிர வேறொன்றும் வித்தியாசமாய் தோன்றவில்லை.

தமிழக இளம் இயக்குனர்களில் ராஜேஷும் செல்வராகவனும் டாஸ்மாக்கிலேயே தவம் கிடந்திருக்கக் கூடும். காட்சிகளில் அதிகம் அவை புலப்படுகின்றன.

திரைப்படத்தின் முதல் பாதியை தனுஷும், இரண்டாம் பாதியை ரிச்சாவும் தங்கள் கைகளில் எடுத்திருக்கிறார்கள். அருமையான நடிப்பால் நம்மை கட்டிப்போட்டிருக்கிறார்கள்.

ஒரே ஒரு காட்சி மூலம் என்னை மீண்டும் இந்தப் படம் நோக்கி ஈர்த்திருக்கிறார்கள். கணவனிடம் ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் அவனுடனே வாழ்க்கை வாழும் கதாபாத்திரத்தில் நம்மை ஆட்டுவிக்கிறார் ரிச்சா. ரத்தத்தைகழுவிக் கொண்டிருக்கும் காட்சியில் ஏனோ நம்மை மிகவும் இம்சிக்கிறார் ரிச்சா.

ஆங்காங்கே முத்திரை பதிக்கிறார் செல்வராகவன். எல்லீஸ் சாலையில் பேருந்து நிறுத்தக் காதல் காட்சியில் சுற்றிலும் இருக்கும் பொருள்கள் காணாமல் போய் இருவர் மட்டுமே ஒரு ஃப்ரேமுக்குள் வந்த பிறகு இயல்பாக பொருந்திப்போகும் முத்தமும், தன்னை உணரச் செய்யும் தொலைபேசி அழைப்பும்... கவிதை..

நண்பன் அறைந்ததும் “அதான் சரி... ஓகே” என்று சொல்வதைப் போலான முகபாவம் தனுஷ் & செல்வா காம்பினேஷன்.. வாவ்...

ரிச்சாவை காதலியாக, மனைவியாக மற்றும் தாயாக மாற்றும் மேக்கப் கலைஞனுக்கும் ஆடை அலங்கார நிபுணருக்கும் வாழ்த்துகள். இறுதிக்காட்சியில் ஹலோ சொல்லும்போது முகத்தில் இருக்கும் பூரிப்பு முதற்கொண்டு கவனித்து செய்திருக்கிறார் செல்வா.

கிராமத்துக் காட்சிகளின் பசுமையும், காதலின் அழகும், அள்ளிப்பருகச் செய்யும் இயற்கையின் பூரிப்பும், இளமையின் தேடல்களையும் உலாவ விட்டிருக்கும் ஒளிப்பதிவாளருக்கு வாழ்த்துகள்.

இசை - ஜிவி ப்ரகாஷ். எங்கிருந்து எடுத்தாண்டார் இந்த இசையை என்றே முதல் முறை நினைக்கச் செய்யும் ட்யூன்கள். ஆனால் இன்ஸ்ட்ருமெண்ட்சில் மாற்றங்களையும் ஜாலங்களையும் செய்து, ஆங்காங்கே அமைதிகாத்து கலக்கி இருக்கிறார்.

சைந்தவி & நரேஷ் ஐயர் குரலில் பாடும் பாடல் என்னை இழுத்துக்கொண்டு கடந்த காலங்களை நோக்கிப் பயணிக்கச் செய்கிறது.

மயக்கம் என்ன - செல்வராகவனின் அவசரக்கோலம். ஆனாலும் எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது.

இனி வரும் நாள்கள் - கவியரங்கக் கவிதை

2011-03-28T17:10:00.000+04:00

பண்புடன் குழுமத்தில் நான் எழுதிய கவியரங்கக் கவிதையை உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

கடவுள் வாழ்த்து:

இறைவா!
இல்லா மலிருந்தன உயிர்கள்
இல்லா மலிருந்தன உலகங்கள்
எல்லாமுமாய் நீ
என்றைக்கும் நீ
வல்லமை உனக்கே!
வணங்குகிறேன்..

தமிழ் வாழ்த்து:

அங்கி யணிதல் அடையாளம் யார்க்குமே
தங்கமும் தந்திடும் தோரணை - அங்ஙனமே
என்னுள் தமிழணங்கே உன்னை அணிந்தனன்
மின்னிடு வாய்நீ மிகைத்து!

சபையோர்க்கு:

சிந்தனையில் தான் தோன்றி
சிதறியதை தொடுத்திட்டேன்
சிறப்பெனில் சுட்டிடுங்கள்
குறைஎனில் குட்டிடுங்கள்

தலைவர் வாழ்த்து:

அறிவிற் சிறந்தீர்; அன்பில் மிகைத்தீர்
ஆயின் ஏனோ வாழ்த்தை மறுத்தீர்
நெறிகள் கூறும் நலமே கொண்டீர்
பாடும் குயிலே; பண்பா ளர்நீர்.
தெரிந்த வரைக்கும் தலைவர் என்றால்
தெளிவாய் உங்கள் தகுதி வேண்டும்.

முதன்மைக் கவிதை:

கடந்து வந்த பாதை
சில நேரம் கற்கள்
சில நேரம் புற்கள்
சில நேரம் முட்கள்

கற்கள் காயப்படுத்தலாம்
புற்கள் துன்புறுத்தலாம்
முட்களால் முடக்கப்படலாம்
பயணம் மட்டுமே நிரந்தரமானது
பயணம் வேறு வாழ்க்கை வேறா?

வேண்டுமென்பதே வாடிக்கையாய்
வேண்டியவர்கள்!
நகைக்காய் நகைப்பவர்கள்
தொகைக்காய் தவிப்பவர்கள்
உறவுகள் என்பதாம் பெயர்
இவர்கள் இருப்பிடம் தேடி
செல்வம் சேர்க்கும் திறன்பெற
வேண்டும் இனி வரும் நாளில்

வெற்றியில் மட்டுமே
சுகம் கொள்வதும்
தோல்விகள் வருவதில்
துவண்டுபோவதும்
இல்லாத மனம்
பெறவேண்டும் இனி வரும் நாளில்

"நான்" என்றோர்களும் இல்லை
நான் தான் என்றோர்களும் இல்லை
நான் மட்டும்தான் என்பதும் இல்லை
நான் அடங்கும் ஞானம்
கைவரப் பெறவேண்டும்
இனிவரும் நாளில்..

இல்லையென வருவோர்க்கு
இல்லையென இயம்பாது
இயன்றதை செய்வேன்
என்பதன்று,
இல்லையென்ற சொல்லே
இல்லாது விரட்டவும்
வேண்டும் இனிவரும் நாளில்

திருந்தட்டும் உலகந்தான்
திருந்தட்டும் மற்றவரும்
வருந்துகின்ற போக்கின்றி
வகையாக 'நான்' திருந்தவும்,

எளியவரின் வலிகளிலே
வலியவரும் வாழ்கின்ற
இயலாமை சுடுகின்ற
இன்னல்கள் மாறிடவும்,

ஒருநாளே வாக்காளர்
உயர்வுகளை பெறுவதுவா?
கருமைமிகு பணநாயகம்
கட்டாயம் மாறிடவும்,

பேரினவாத நச்சுப்பற்கள்
பீடித்திருக்கும் எம்மக்கள்
பெருமூச்சு விடுகின்ற
பெருங்காலம் வாய்த்திடவும்
தம்மக்கள் அவலங்கள்
தானுணரா தலைவர்க்கு
இன்னுயிர் மாய்த்துணர்த்தும்
இழிநிலைகள் மாறிடவும்,

நன்மைக்கும் தீமைக்கும்
நடக்கின்ற போரினிலே
என்பங்கும் உண்மைக்காய்
இருக்கின்ற வாழ்வுக்கே,

இனிவரும் நாள்களை
இறைவா அருள்வாய்!

நன்றிகள்..

துரோகம் - புனைவு

2011-02-24T11:45:00.000+04:00

காலையிலிருந்து இடது இமை துடித்துக் கொண்டிருந்தது. இன்று ஏதோ ஒன்று நடக்கப் போகிறது என்று உள்மனம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் அது இப்படி நண்பகலில் நடக்குமென்று எண்ணவில்லை. யாரை இத்தனை நாளாக காணக் கூடாது என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தேனோ, யாரை நான் இத்தனை நாளாக நட்பு பாராட்டக் கூடாது என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தேனோ அவனை, என்னுடைய வண்டி சிக்னலுக்காக காத்திருக்கும் பொழுதில் லாண்ட் க்ரூசர் வண்டியில் பார்த்தேன். உடன் அவளையும்.

முன்பை விட சதைப்பற்றோடு புஷ்டியாகத் தெரிந்தான். அந்த நாட்களின் நினைப்பு மீண்டும் வட்டமிடத் தொடங்கியது. அவன் அவளைக் காதலிக்காது இருந்திருந்தால் இன்று அவனை வன்மத்துடன் நான் பார்க்கும் இந்த நிலை வந்திருக்காது.

தேவதை என்றெல்லாம் கவிதை எழுதத்தூண்டும் அழகு அவள். புர்கா அணிந்து கல்லூரி வருபவள் வகுப்பிற்குள் நுழைந்ததும், தலைக்கு ஒரு துணியை கட்டிக் கொண்டு புர்காவைக் கழட்டி விடுவாள். தொளதொள ஆடையில் அங்க அவயங்கள் துள்ளியமாய்த் தெரியாது. எனக்கு முன்னாலான இருக்கையில் அவள் இருப்பாள்.

தமிழ் மாத்திரம் தெரிந்த, ஆங்கிலம் என்றால் 26 x 2 = 52 எழுத்து தான் என்றிருந்த நான், எல்லாமும் ஆங்கிலமான அந்தக் கல்லூரியில் சேர்ந்ததும் திக்கும் தெரியாது திசையும் தெரியாது தடுமாறி நின்ற பொழுதுகளில் தன் நோட்ஸ் தந்து உதவுவாள்.

வாட்டர் ட்ரீட்மெண்ட் என்றால் தண்ணிக்கு என்ன வியாதி வந்தது? என்று கேட்கும் ரகம் நான். வகுப்பில் பாடங்கள் புரியாத போது அவளை எங்கள் கல்லூரி ஆலமரத்தடிக்கு வரச் சொல்லி சந்தேகங்கள் கேட்டுக்கொள்வேன். மிகக் கேவலமான சந்தேகங்கள் இருந்தது. சிமெண்ட் தயாரித்தலின் மூலப் பொருட்கள் யாவை?, அட்டவணையில் இந்த சமன்பாடு எப்படி உதவும் என்றெல்லாம் கேட்பேன். சன்னமாய்ச் சிரித்து விட்டு, தலையில் கொட்டுவாள். அட்டவணை இல்லடா.. டேப்ளர் காலம் என்பாள்...சமன்பாடு இல்லடா ஈக்குவேசன் என்பாள். எங்களை ஒரு ஜோடி கண்கள் எப்போதும் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை அப்போது அறிந்திருக்கவில்லை.

கல்லூரியில் சுற்றுலா அழைத்துப் போன போது, காசில்லை நான் வரவில்லை என்றேன். அப்போது என் வகுப்பில் இருந்தவர்கள் (கவனிக்க தோழர்கள் அல்ல) காசு போட்டு கூட்டிப் போனார்கள். அங்கே தான் அந்த ஒரு ஜோடிக் கண்களின் சொந்தக்காரன்.. சோ கால்டு.. லாண்ட் க்ரூசர் காரன் என்னிடம் வந்து, என்னை எப்படியாவது அவளிடம் பேச வை என்றான். என்னை டூருக்கு கூட்டிப் போனதில் பெரும் பங்கு அவனுக்கு உண்டு. அவளிடம் கேட்டதற்கு யாரிடமும் பேச மாட்டேன் என்றாள். அதை அவனிடம் சொன்னேன். அப்போது அவன் கேட்ட கேள்வி... "யாரு காசுலடா டூருக்கு வந்த... ங்கோத்தா... ஒத்தை ரூவா செலவு பண்ண துப்பில்ல... உன்னையெல்லாம் எங்க கூட சேத்து சுத்துறதே தப்பு.. இதில எம்பேச்சை கேக்க மாட்டானாமா... அடிங்கடா இவனை" என்றான். அங்கிருந்து வந்தார்களோ அந்த ஐந்து தடிமாடுகளும்.

மல்லாக்க விழுந்து காற்று குடிக்கப் போட்டுவிட்டு போய்விட்டார்கள். அப்போதிலிருந்து குற்ற உணர்ச்சியால் கூனிக்குறுகி கல்லூரியை முடித்தேன். அவனையும் அவளையும் எப்போதும் பார்க்கக் கூடாது என்று நினைத்திருந்தேன். இன்று அவனைப் பார்த்ததில் மனம் மிகவும் வேதனையுறுகிறது. உடன் அவளையும்.

அவளை அவனுடன் இன்னொரு நாள் கட்டாயம் பார்ப்பேன். அப்போது சுற்றுலாவிற்கான காசினை 15% வட்டியோடு அவன் முகத்தில் வீசி எறிய வேண்டும். அப்போது அவளும் உடனிருக்க வேண்டும். உனக்காத்தானடி அடி வாங்கினேன் என்று கத்திவிட்டு, வன்மம் தலைக்கேறும் போதெல்லாம் உதிர்க்கும் கெட்ட வார்த்தையை அவர்களை நோக்கி ஒருமுறை உதிர்க்க வேண்டும்...

காத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

வலி

2011-01-22T12:13:00.002+04:00

வலியுள்ள பொழுதுகளில் தான் இயலாமையின் கரங்கள் வீரியமாய்த் தாக்குகின்றன.

உடல் சார்ந்த மனமாகட்டும். மனம் சார்ந்த உடலாகட்டும். ஒன்றுடன் ஒன்று ஒப்பீட்டளவில் சமமில்லை என்றாலும் ஒன்றுக்கு அசூயை என்றால் மற்றொன்று அத்தனை அமைதியாக இருப்பதில்லை. மனத்தின் விளிம்புநிலையில் உண்டாகும் ஒரு சின்ன வலி, இயலாமையாலோ அல்லது ஏதேனும் ஒன்றாலோ இருந்தாலும் அந்தக் கணத்தில் உடல் முழுக்க வலியுண்டாக்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் உருவாகிவிடுகிறது. உடல் சார்ந்த வலியின்போது ஏதாவது ஒன்றைச் செய்து மனம் சார்ந்த வலியை உண்டாக்குதல் தோதாகப் படுகிறது.

இந்த வேதனைக் காலங்களில் பிடித்தவர்களுடனான அருகாமை மிகவும் தேவையானதாக இருக்கிறது. அருகாமை என்பது முகம் புதைத்து அழுவதாகவோ, தோள் சாய்ந்து அழுவதாகவோ இருக்கலாம் என்றாலும் கைகோர்த்து நடப்பதும் கூட இயல்பாக அமைந்துவிடுகிறது. மிக சோர்வான கணங்களில் அந்த அருகாமை நம்மை மிக மேம்பட்ட நிலைக்கு கொண்டு செல்லும். சிலரின் அருகாமை நம்மை மிக வருந்தச் செய்யும்..

உடல் சார்ந்த வேதனைகளைத் தீர்ப்பதற்காய் மிக சாதாரணமாக மருந்துகள் புழங்குகின்றன. அதில் முக்கியமான பல் சார்ந்த வேதனையைச் சொல்லலாம். சமீப காலமாக, விஸ்டம் டூத் எனப்படும் அறிவுப்பல்லில் உண்டான வலி மிக அதி தீவிரமாக என்னை விரும்பியவர்களின் அருகாமை பற்றிய எண்ணத்தை உண்டாக்கிச் சென்றது. இங்கே மருத்துவரிடம் காட்டிய போது, அந்தப் பல் கடைசியாக இருப்பதால் தாடையை வெட்டி எடுத்து பல்லை எடுக்க வேண்டும். பிறகு சிமெண்ட் இட்டு நிரப்ப வேண்டும் என்று ஏதோ பாலம் கட்டப் போவது போல் பயமுறுத்தினர். (மூன்று டாக்டர்களும் ஒரே மாதிரி சொன்னார்கள்.).

அப்படிப்பட்ட ஒரு நாளில் தாயகம் சென்று வரத் தீர்மானித்தேன். வலியுள்ள பொழுதுகள் எப்போதும் நமக்கு உகந்ததாக இருப்பதில்லை என்பது மிகவும் வருத்தம் தர வைக்கக் கூடியது. மர்ஃபி விதிகள் உண்மையிலும் உண்மை. விமானங்களில் இருக்கைகள் நிரம்பி வழியும் டிசம்பர் மாத இறுதிகளில் நமக்கும் ஒரு இருக்கை கிடைப்பதற்கு நாம் நிறைய கொடுக்க வேண்டி இருக்கும். அந்தப் பொழுதுகளில் நாம் எத்தனை செலவென்றாலும் பயணப்பட வேண்டிய நிலை என்பதால் பயணச்சீட்டு வாங்கி பயணம் தொடங்கினேன்.

அவ்வப்போது சிற்சில சந்தர்ப்பங்கள் நமக்கு உதவாதெனினும் சிற்சில சந்தர்ப்பங்கள் நமக்கு மிகவும் மன அமைதி தருபவை. அப்படி என் நண்பனின் 2 வயதுக் குழந்தை என்னுடன் திருச்சி வரை வரப்போகிறான் என்றதும் மனம் மிகவும் அமைதியானது. குழந்தைகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது கூட மிகச்சிறந்த மன அமைதி தரும் செயல். அவனின் செய்கைகள், சேஷ்டைகள், அழுகை, எல்லாமும் மிகவும் ஆச்சர்யம் தரக்கூடிய ஒன்று.

விமானத்தில் ஒரு இடத்தில் அமராமல் தூக்கிக்கொண்டு நடக்கச் சொல்வான். ஆரம்ப இருக்கை முதல் கடைசி இருக்கை வரை நடந்து கொண்டே இருக்க, நன்றாக உறங்க விட்டு நாம் நம் இருக்கையில் அமரும்போது விழித்துக் கொள்வான். குழந்தைகளுக்கு ஒருவரைப் பிடித்து விட்டால் அவரை விடுவதே இல்லை. அப்படி என்னுடன் ஒட்டிக்கொண்ட அவனை திருச்சியில் பிரியும்போது சற்றே மனம் வலிக்கத்தான் செய்தது.

இந்தக் களேபரங்களுக்கு ஊடாக சென்ற வேலை மிக சுமுகமாக முடிந்தது ஆச்சர்யத்திலும் ஆச்சர்யமே. கடவாய்ப் பல்லின் இருபுறமும் திருப்புளியால் ரெண்டு தட்டு தட்டி அசால்ட்டாக எடுத்துவிட்டார் மருத்துவர். அன்று இரவு மட்டும் எந்த விதமான சூடான அல்லது குளிர்ந்த உணவு கூடாது என்றார். அவ்வளவு தான்.

இந்தியாவில் இதற்கான செலவு ரூபாய் 860. அதற்கு முன்னால் நான் இங்கே செலவளித்த தொகை 13200 ரூபாய். வேலை முடியாமலே இந்த அளவு செலவு.. :(

ஒரு கடவாய்ப் பல்லுக்கு ரூபாய் 14000 செலவளித்தவன் நானாகத்தான் இருக்க முடியும். :(

வலிகள் தான் வாழ்வை ருசிக்க வைக்கின்றன.

டோபி கட் (Dhobi Ghat) - கருத்து

2011-01-20T22:04:00.000+04:00

வெளியான அன்றே பார்க்க சில படங்களை பார்த்தே ஆக வேண்டுமென்ற உத்வேகம் இருக்கிறது. அதிலும் படம் எடுக்க ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து காத்திருந்து படம் பார்க்கவேண்டிய அளவுக்கு சில கலைஞர்கள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றனர். அப்படி குறிப்பிடத்தகுந்தவர்களில் ஒருவர் அமீர்கான்.

அமிதாப்பின் குரலில் ஆமிர்கானின் தயாரிப்பில் வந்த திரைப்படங்களைக் (aamir productions) காட்டும்போது அருமையாய் இருக்கிறது. அது டில்லிபெல்லி என்ற படத்தின் ட்ரைலர் என்று பிறகே புரிகிறது. இதையும் காத்திருந்து பார்க்கலாம் என்ற எண்ணம் உண்டானது.

இப்போது டோபிகட் படத்துக்கு வருவோம். ஹிந்தியிலும் கொஞ்சம் ஆங்கிலத்திலும் கொஞ்சம் கலந்த ஒரு திரைப்படம். ஆமிரின் மனைவியின் இயக்கத்தில் வந்திருக்கும் படம்.

கவிதையான படம் என்று சொல்லிவிடலாம். நிறைய கவிதைகள் புரிவதில்லையே!

நான்கு வித்தியாசமான கதாபாத்திரங்களைச் சுற்றிய கதை. நான்கு பேருக்கும் எதிர்பார்ப்புகள். அது பூர்த்தியாகிறதா இல்லையா.. இதில் மும்பையின் கோரக் கரங்கள் என்ன செய்கிறது என்பதே கதை.

ஆமிர் ஒரு ஓவியர். அவருக்கும் என்.ஆர்.ஐ. பெண்ணுக்கும் உருவாகும் நட்பு ஒரு கதையாக, அந்த பெண்ணுக்கும் சலவைத் தொழிலாளி பையனுக்கு உள்ள நட்பு இன்னொரு கதை, அமீர்கானின் வீட்டில் முன்பு குடியிருந்த ஒரு பெண் தன் தம்பிக்கு சொல்லும் கடிதமாக இன்னொரு கதை.

ஒவ்வொன்றும் தனித்த கதையாக பயணித்திருந்தால் அத்தனை சிறப்பாக இருந்திருக்குமாவென்று தெரியவில்லை.

இந்தத் திரைப்படத்தில் எனக்குப் பிடித்த காட்சிகள் சில...

1. காணும் அன்றே போதையில் கலவி கொள்ளும் நாயகன் நாயகியின் மறுநாளைய உரையாடல்
2. இரண்டு டீ கொடுக்க சொன்னதும் வேலைக்காரி நாயகிக்கு கப்பிலும், சலவைத் தொழிலாளிக்கு கண்ணாடி க்ளாஸிலும் தருவது. அந்த க்ளாஸை அவள் எடுத்துக்கொண்டு வேலைக்காரியை பார்க்கும் பார்வை
3. சிகரெட் பிடிப்பதான பாவனையில் நண்பனிடமிருந்து சிகரெட்டை வாங்கும்போது அந்த காரின் கண்ணாடிக்கும் கதவுக்கும் இடையே அவர் சிகரெட் பிடிப்பதாக காட்டுவது (உண்மையில் சிகரெட் பிடிக்கவில்லை!)
4. அந்த சலவைப் பையனின் உடன் வரும் சல்மான் கதாபாத்திரம் (மும்பை மொழியில் "டபோரி")
5. அமீரின் வீட்டில் முன்பு குடியிருந்த பெண்ணின் நடிப்பு. கண்கள் பேசுது.
6. அவள் இறந்ததும் அழும் அமீரின் நடிப்பு
7. சலவைப் பையன் ஓடி வந்து தரும் அமீரின் முகவரியை அவள் பெற்றதும் அழும் அழுகை
8. அமீரின் வீட்டுக்குப் பக்கம் இருக்கும் அந்தக் கிழவி

வேற ஒன்னும் சொல்றதுக்கில்ல...

இலக்கியவாதிகள் சொல்லிக்கொள்ளலாம் அருமையான திரைப்படம் என...

என்னைப் பொறுத்தவரை "காசு வேஸ்ட்".

நட்பின் வலியும் புத்தாண்டு இழப்பும்

2011-01-10T10:40:00.002+04:00

2003ம் ஆண்டு டிசம்பர் இறுதி நாள்.. 2004ம் வருடம் ஆரம்பம்..

இந்தப் புத்தாண்டு இரவு என் வாழ்வின் முக்கியமான நட்பைத் தரும் இரவாக மாறப்போவதை அறியாமலே நின்று கொண்டிருக்கிறேன்.

கல்லூரியில் மூன்றாமாண்டு படித்துக் கொண்டிருக்கும் காலம். மெல்லிய குளிர் பரவும் இரவு நேரம். தாம்பரம் கிழக்கு பகுதியில் கேம்ப் ரோடுக்கு அருகில் ஒரு சர்ச்சுக்குப் பக்கத்தில் அவளை முதன் முதலாகப் பார்த்தேன்.

கையில் குழந்தையுடன் தடுமாறிக் கொண்டு, கொண்டுவந்த பொருள்களை பேக் செய்ய முடியாமல் கொரியர் அலுவலகத்துக்கு வந்திருந்தாள். அழகென்றெல்லாம் சொல்ல முடியாது. கருப்பு தான். ஆனால் களையான முகம். குழந்தைக்கு இரண்டு வயது இருக்கும். டெல்லிக்கு ஏதோ அனுப்ப கொரியர் அலுவலகம் வந்திருந்தாள்.

நண்பனின் மோதிரத்தை அடகு வைத்து விட்டு, அவன் நண்பனுக்கு பழைய புத்தகங்கள் வாங்கி அனுப்ப கொரியர் அலுவலகம் போயிருந்தேன். உடன் என் நண்பன், மற்றுமொரு ஜூனியர் பையன்.

அவர்களெல்லாம் தன் கடமையை செய்து கொண்டிருக்க மனதில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த ஹீரோ விழிக்க, வலிய சென்று அவளுக்கு உதவினேன். பெண் என்பதால் உதவினேனா என்று இப்போதும் சந்தேகமாக இருக்கிறது.

அவளுடனான பேச்சு படிப்பைச் சுற்றியும், அவளின் வசிப்பிடம் பற்றியும் வளர்ந்துகொண்டே போனது. சொந்த ஊர் கன்னியாகுமரி பக்கம் என்றாள். நிறைய பேசினோம். அந்தக் குழந்தை அவள் சித்தி குழந்தை என்றாள். ப்ராஜக்ட் விசயமாக சென்னைக்கு வந்தேன் என்றாள். இதெல்லாம் ஏன் சொல்கிறாள் என்று தோன்றினாலும், அவளைப் பேச விட்டுக் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தேன்.

சில நாட்கள் கழித்து, பொங்கல் வாழ்த்து அனுப்பினாள். அதற்குள் என்னை குண்டன் என்று அழைக்க ஆரம்பித்திருந்தாள். கல்லூரிக்குள் ஒரு தேவ தூதனைப் போல் வலம் வந்து கொண்டிருந்தேன். உடன் படிக்கும் பெண்களெல்லாம் இவன் இப்போதெல்லாம் மிக வித்தியாசமாக இருக்கிறானே என்று எண்ணம் வந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அது நட்பு என்றே சொல்லி வந்திருக்கிறேன்.

காதல் என்பதற்கும், நட்பு என்பதற்கும் வித்தியாசம் புரிவதில்லை. அவளுடன் பேச வேண்டும் என்று தோன்றும் போதெல்லாம் பேசி இருக்கிறேன். அனேகமாக 7 ஆண்டுகளாக, வகுப்புத் தோழி இல்லாத ஒரு தோழியிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்பதே எனக்கு ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது.

சவூதியிலும், துபாய் வந்த பிறகும், அவளுடைய பிறந்தநாளுக்குத் தவறாமல் வாழ்த்து சொல்லப் பழகி இருக்கிறேன். அவளை என் வாழ்வில் ஒருத்தியாகவே எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால் இது நட்பு என்பதாகத்தான் எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

என் நண்பர்கள் கேலி செய்வார்கள்... என்னடா லவ்வர் மாதிரி எப்பவும் பேசிட்டு இருக்க அவ கிட்ட என்று... ஆனால் அவளுடன் பேச வேண்டும் என்று தோணும்போது பேசுவேன்.

அவள் மேற்படிப்பு படித்தாலும், பிறகு சென்னையிலேயே வேலை செய்தாலும், அவளுடனான தொலைபேசி அழைப்புகள் குறைவதாயில்லை. ஒரு முறை சென்னை சென்ற போது அவளைப் பார்த்தேன்.

"ஃபாரின்ல இருந்து வந்திருக்க, எனக்கென்ன கிஃப்ட் வாங்கிட்டு வந்த?" என்றாள்.
"உனக்கென்ன வேணும்?" என்றேன்.
"நீ நல்லா இருந்தா போதும்" என்றாள்.
"உன் மொக்கையெல்லாம் ஊர்ல வச்சுக்க... என்ன வேணும் உனக்கு?" என்றேன்.
(அப்போதெல்லாம் பதிவெழுத ஆரம்பித்திருந்தேன் என்று சொல்லித் தெரிய வேண்டாம் :-))
"எனக்கு ஏதாவது ட்ரெஸ் எடுத்துக் கொடு" என்றாள்.

அப்போதே அவளை அழைத்துக் கொண்டு சென்னை சில்க்ஸ் போய், சுடிதார் துணி எடுத்துக் கொடுத்தேன். விலையைப் பற்றிய கவலை ஏதும் இல்லை அப்போது. ஆனால் அவள் கேட்டு நான் இல்லை என்று சொல்லாத அளவில் என் நட்பு இருக்கிறது என்ற கர்வம் கொண்டேன்.

என்னுடைய திருமணத்திற்கான அழைப்பிதழை அவளுக்கு ஈ -மெயிலில் அனுப்பி இருந்தேன். அவளால் வர இயலவில்லை. அதற்கான காரணமும் சொல்லி இருந்தாள். ஆனாலும் மனம் கேட்கவில்லை. அவளுடன் பேசவில்லை.

சில நாட்களில் அவள் எனக்கு திருமண அழைப்பிதழ் அனுப்பினாள். ஆனால், அவள் திருமணத்துக்கு என்னால் போக இயலவில்லை. அப்போது தான் என் திருமணத்துக்கு வராமல் அவள் சொன்ன காரணம் போன்று எனக்கும் ஒரு காரணம் இருக்கிறது என்பது புத்தியில் உறைத்தது.

அவள் திருமணம் நல்லபடியாக நடந்ததாகவும், மிக மகிழ்ச்சியாக இருப்பதாகவும் சொன்ன போது மிகவும் மகிழ்ந்தேன். எல்லாமும் சரியாய் போய்க்கொண்டிருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். இடையில் வேலை மாற்றம், இந்தியா விஜயம் என நானும் பிஸியாகப் போனதால் அவளைப் பற்றிய நினைவே இல்லை.

பின்னொருநாள் நள்ளிரவில் எனக்கு போன் அழைத்து அவள் விக்கி விக்கி அழுதாள். மனம் பதறியது. என்ன ஆச்சு என நான் கேட்கக் கேட்க அவள் அழுது கொண்டே இருந்தாள். அவள் அழுது முடிக்கும் வரை காத்திருந்தேன். பிறகு எல்லாமும் சொன்னாள். கணவன் சந்தேகப் பிராணியாம்.

எது செய்தாலும் சந்தேகமாம். அவள் மொபைலை எடுத்து பார்த்துக்கொண்டு இருந்திருக்கிறான். குண்டன் என்ற பெயர் பார்த்து அவளிடம் விசாரித்திருக்கிறான். அவளும் வெள்ளந்தியாக எல்லாம் சொல்லிக்கொண்டு இருந்திருக்கிறாள். முன்ன பின்ன பழகாம, எந்தவித கொடுக்கல் வாங்கலும் இல்லாம எப்படி நட்பு என்கிறாய் என சரமாரியாக கேள்விகளால் துளைத்திருக்கிறான். நான் ட்ரெஸ் வாங்கித் தந்ததை அவள் சொல்லி இருக்கிறாள். அந்த ட்ரெஸ் விலை அறிந்ததும் என் மீதான சந்தேகம் வலுத்திருக்க வேண்டும்.

அவன் வீட்டில் இல்லாத பொழுது அவள் எனக்கு போன் செய்திருக்கிறாள். "என்ன செய்யணும்னு புரியல" என்றாள்.

அவளுக்கு நான் சொன்ன பதில்,
"என் நம்பரை அழித்துவிடு. முடிந்தால் என் நினைவுகளையும்"

உம்மம்மா - அம்மாவின் அம்மா - சிறுகதை

2010-12-07T11:03:00.002+04:00

ரூமுக்குள்ள தூங்கிட்டிருந்த உம்மம்மா மவுத்தாப்போச்சாம். என்னடா இது... இன்னைக்கு ஆபிஸ்க்கு ஜெனரல் மேனேஜர் வருவாரு. அந்த மனுசன் ஒன்னு தப்பு பண்ணா அதை நாலா சொல்லுவார். அவரு ஆபிஸுக்கு வரும்போது நாம போகாட்டி நல்லா இருக்காது. இந்த உம்மம்மா முன்னமே எறந்துபோச்சுன்னு ஒரு வாரம் லீவு போட்டுட்டு டெல்லி ஆக்ரான்னு சுத்தி வந்தாச்சு. இனி அதே காரணத்த சொல்ல முடியாது.

உம்மம்மா ஒன்னும் பெரிய பாசக்காரி இல்ல... அம்மா அடிக்கடி சொல்லும்... அவுக அக்கா புள்ளைகளை கையில தூக்கி வச்சு கொஞ்சுமாம். எங்களை கொஞ்சினதே இல்லன்னு. அதனால அம்மாவுக்கு ரொம்ப கோவம் அது மேல. ஆனா அம்மாவுக்கு உம்மம்மாவை ரொம்ப புடிக்கும். உங்களை எல்லாம் இப்ப சமாளிக்கிறேன்னா அது இவங்களால தாண்டான்னு அம்மா சொல்லும்போது என்ன சொல்றதுன்னு தெரியாது.

அம்மா போன்ல சொல்லும்போது அழுத அழுகைல எனக்கும் அழுகை வருது. ஆனா இனி பஸ் புடிச்சு ஊருக்குப் போறதுக்கு முன்னால உம்மம்மாவை அடக்கம் பண்ணிடுவாங்க.. ஊர்ல பெருசுங்க கல்யாணச் சாவுன்னு பேசிக்கிட்டு இருக்கும்.. உம்மம்மா எங்ககிட்ட பாசத்தைக் காட்டாட்டியும் அது அம்மாவுக்கு அம்மா தானே... என்ன செய்யுறது... உம்மம்மா சொந்தக் காரங்க ஊர்லேர்ந்து வர எப்படியும் ஆறேழு மணி நேரமாகும். நாம இன்னும் ஒரு ரெண்டு மூனு மணிக்குள்ள போயிடலாம்னு ஒரு எண்ணம் வந்துச்சு.

அன்னிக்கு நான் ரெண்டு நாள் லீவு போட்டுட்டு போனேன். நான் போற வரைக்கும் அவங்க மூத்த மக வரல. அதனால வீட்டில கசபு மாத்தி பென்ச்ல போட்டிருந்தாங்க. அப்பப்ப அந்த உடம்பை தூக்கி பவுடர் போட்டுட்டு இருந்தாங்க. அவுகவுக வேலையைப் பாத்துக்கிட்டு அப்பப்ப டீ குடிச்சுக்கிட்டு இருந்தாங்க...

அப்பத்தான் அம்மாவ கவனிச்சேன். அழுதழுது சோர்ந்து போன கண்கள். மொதநாள் ராத்திரி அம்மாவைக் கூப்பிட்டு பக்கத்துல உக்கார வச்சி கொஞ்சம் நேரம் பேசிக்கிட்டு இருந்துச்சாம். எனக்கு நேரம் வந்திருச்சுப்பா.. நான் எப்பப் பார்த்தாலும் உன் அக்கா புள்ளையை கொஞ்சுறேன்னு உனக்கு கோவம் இருந்திருக்கும். ஆனா உன் அக்கா பெத்தது பொம்பளைப் புள்ளை. அதும் இல்லாம அவ ரொம்ப கஷ்டப்படுறா. நீ பெத்ததெல்லாம் ஆம்பிளைப் புள்ளைக.. அதுகளைப் படிக்க வச்சிருக்க. அவனுக ஊரு தேசம்னு போறவனுக. அவனுகளுக்கு நான் பாசத்தைக் காட்டி வளத்தா, பின்னால நான் இல்லாத நாளு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும்டா... அதனாலத் தான் அப்படி இருந்தேன்.. தப்பா நினைக்காதடா செல்லம்... எனக்கு ஏதாவது ஆச்சுன்னா அவனுக இங்கல்லாம் வர வேணாம்னு சொல்லிடு. இப்படி நான் இருக்குறதால அவனுகள வர வேணாம்னு சொன்னா அவனுகளும் கெழவி தானே.. போனா போகட்டும்னு இருந்திடுவாங்க...இதெல்லாம் அத்தா சொல்லச் சொல்ல அம்மாவும் பக்கத்தில உக்காந்து அழுதுக்கிட்டு இருந்தாங்க...

அத்தா மட்டும் தான் எதுவுமே சாப்பிடல... மனுசன் கோவக்காரரா இருந்தாலும் பாசக்காரருன்னு அப்பத்தான் எனக்குத் தெரியும். அப்புறம் கடைக்குப் போய் வெள்ளைத் துணி, அத்தர், பன்னீர், சவுக்கு மரம், ஓலைப் பாய், பிளேடு, சந்தனம், மல்லிகைப் பூ எல்லாம் வாங்கிட்டு, குழி வெட்டுறவருக்கு சொல்லிட்டு வந்தோம். அத்தாவை வர வேணாம்னு சொல்லிட்டேன். ஆனா மனுசன் ரொம்ப கஷ்டப்பட்டார். உம்மம்மா மேல இருக்குற கோவத்துல ஏதாவது கொறை வச்சிடுவோமோன்னு பயந்தார். நல்ல படியா எல்லாம் செய்யணும்னு சொன்னார். கூடவே வந்தார்.

உடம்பை குளிப்பாட்ட பொம்பளைக தூக்கிட்டுப் போனாங்க. அம்மா தான் குளிப்பாட்டுனாங்களாம். பெரியம்மா உடுப்பு மாத்துக்கு எதும் கொண்டு வரலன்னு உம்மம்மா பக்கமே போகலையாம். உம்மம்மாவைக் குளிப்பாட்டி கஃபன் துணி போட்டு கொண்டு வந்தாங்க. உம்மம்மாவை அந்தக் கோலத்துல பார்க்க முடியல.. மனுஷி பட்ட கஷ்டம்லாம் கண்ணுக்குள்ள வந்து போச்சு. ஒரு வழியா உம்மம்மாவை சந்தாக்குல வச்சு பள்ளி வாசலுக்கு கொண்டு போக தூக்கினதும் அம்மா அழுதாங்க ஒரு அழுகை. ஒப்பாரி மாதிரி ஒரு அழுகை..

தங்கமா என்னை வளத்த
தங்கமே எங்க போன
மக்களைப் பெத்தவ உன்னை
மண்ணு திங்க போகுதடி

அப்படின்னு ஒரு அழுகை... அப்படியே மனசு கனத்திடுச்சு. எல்லாம் முடிஞ்சு ஊருக்குப் போயிட்டேன்.

ஒரு ரெண்டு வருசத்துல எனக்கும் கல்யாணம் ஆச்சு..

அத்தா அம்மா பாத்து வச்ச கல்யாணம். அவ ரொம்ப பாசக்காரி. ரொம்ப சந்தோசமான வாழ்க்கை. ஆபிஸ்க்கு வந்து உடனே மிஸ்டு கால் கொடுக்கணும். ஒரு மணிக்கொருக்கா மெயில் அனுப்பணும். அப்பப்ப ஏதாவது கிஃப்ட் வேணும். வாரத்துல ஒரு நாள் சினிமா வேணும்.

மனசு முழுக்க சந்தோசம். அப்பப்ப சண்டைனு ப்ரமாதமான வாழ்க்கை. அப்பத்தான் ஒரு நா அந்த விசயத்தை சொன்னா. டாக்டரைப் பாக்கணும். கொஞ்சம் ஒரு மாதிரி இருக்குன்னு. அரக்க பரக்க அவளை டாக்ஸி பிடிச்சு கொண்டு போனா, என் பதட்டத்தைப் பார்த்து டாக்டர் சிரிக்கிறாங்க..

நான் அத்தாவாகப் போறேனாம். சொன்னதும் அவளை அங்கேயே விட்டுட்டு அடையார் ஆனந்த பவன்ல அஞ்சுகிலோ ஸ்வீட் வாங்கி ஆஸ்பத்திரி முழுக்க கொடுத்தேன். அப்புறம் அத்தா அம்மா கிட்ட சொன்னேன். எல்லோருக்கும் ரொம்ப சந்தோசம்.

எனக்கு ஆம்பிளைப் புள்ளை வேணும்னு அவ சொல்றா. எனக்கு பொம்பளைப் புள்ளை வேணும்னு நான் சொல்றேன். அதைச் செய்யாதே.. இதைச் செய்யாதே.. அதைத் தூக்காதே.. இதை எறக்காதேன்னு ஏக கெடுபுடி.. எல்லா சமையலும் நானே தான். அம்மணிக்கு ஏக சந்தோசம். எப்பவும் அவுக வீட்டுக்குப் போன் போட்டு மருந்து மாத்திரை பத்தின டீட்டெயிலெல்லாம் கேட்டுட்டு இருப்பா. அரசமரத்து வேரு, ஆலமரத்து விழுதுன்னு என்னென்னமோ மருந்து ஓடும்.

கொஞ்ச நாள்ல அவளுக்கு வளைகாப்புன்னு, அவளைக் கொண்டு போய் அவுக வீட்டுல விட்டுட்டு வந்தேன். மொத கொழந்தை பொறக்கப் போகும் நாளுக்காக நானும் அவளும் நாள் கணக்கு பார்க்கத் தொடங்கினோம். இன்னும் 4 நாள் இருக்கும்போது லீவு போட்டுட்டு கிளம்பிட்டேன். அவளை ஆஸ்பத்திரிக்குள்ள கொண்டு போகும் போது என் கையைப் பிடிச்சுொரு பார்வை பார்த்தா.. கண்ணோரத்தில ரெண்டு சொட்டுக் கண்ணீர். மனசு ரொம்ப வலிச்சது.

கொஞ்ச நேரத்தில நர்ஸ் ஒரு தேங்காப்பூ துண்டுல சுத்தின பஞ்சுப்பொதியைக் கொண்டு வந்தாங்க. அப்படியே கைல நான் வாங்கினது தான் தாமதம். அம்மா கொழந்தையை என்கைலேர்ந்து பறிச்சுக்கிட்டு, பொண்ணுன்னு தெரிஞ்சதும் என் அம்மா வந்திருக்காடா... அதே கண்ணு அதே மூக்குன்னு சொல்லிக்கிட்டு ஒரு அழுகை அழுதாங்க பாருங்க.. அது இப்பவும் கண்ணுக்குள்ள நிக்குது.

தங்கமா நான் வளக்க
தங்கமே வந்தாயோ
மக்களைப் பெத்தவ உன்னை
மறுபடியும் பாத்தேனே..

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

அருஞ்சொற்பொருள்:

1. மவுத் - இறப்பு
2. கசபு மாற்றுதல் - இறக்கும்போது அணிந்த உடையைக் கழட்டி வைத்து வேறு உடை அணிவித்தல்
3. கஃபன் - வெள்ளை நிறத்தில், தைக்காத துணி
4. சந்தாக்கு - இறந்த பின் உடலை எடுத்துச் செல்லும் பாடை வகை.

மாமன் தாலாட்டு

2010-11-25T16:19:00.000+04:00

ஆராரோ ஆரிரரோ
ஆராரோ ஆரிரரோ
தென்னகத்து தேவதையே
தெள்ளமுது புன்னகையே
மண்ணகத்தில் வந்துதித்த
பெண்ணழகே கண்ணுறங்கு..

ஆராரோ ஆரிரரோ
ஆராரோ ஆரிரரோ
சின்னஞ்சிறு பூவெனவே
செல்லம்நீ வந்தனையோ
கன்னத்தி லெப்பவுமே
கண்ணீரும் வேண்டாமே..

ஆராரோ ஆரிரரோ
ஆராரோ ஆரிரரோ
அப்பா ரடிச்சாலும்
அம்மாவேதும் சொன்னாலும்
மாமந்தான் நானிருக்கேன்
மருமகளே கண்ணுறங்கு

ஆராரோ ஆரிரரோ
ஆராரோ ஆரிரரோ
வெற்றிகள் எல்லாமே
வெள்ளமாய் வந்திடுமே
சுத்துப்பட்டு எல்லாமே
சத்தமாய் போற்றிடுமே

ஆராரோ ஆரிரரோ
ஆராரோ ஆரிரரோ
கட்டளைநீ கொடுத்தால்
காற்றுமுந்தன் காலடியில்
தலைமகளே கண்ணுறங்கு
தங்கமேநீ கண்ணுறங்கு...

ஆராரோ ஆரிரரோ
ஆராரோ ஆரிரரோ
ஆராரோ ஆரிரரோ
ஆராரோ ஆரிரரோ

(தென்றல் குழுமத்தின் நண்பர் கந்தசாமி நாகராஜனின் மகளுக்கு நான் எழுதிய மாமனின் தாலாட்டு...)

இலக்கியவியாதி (அ) மொக்கை இலக்கியம்

2010-11-23T09:49:00.002+04:00

ஏதாவது எழுதியாக வேண்டுமென்ற உத்வேகத்தில் அமரும்போது இரவு 11 மணி. நள்ளிரவு தான் பெரிய பெரிய வெற்றியாளர்கள் பணி செய்ய சிறந்ததாம். ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் முதல் பெரிய அளவில் பெயர் பெற்றவர்கள் இரவில் தான் தமது பணியை செவ்வனே செய்யமுடியும் என்ற கருத்து கொண்டிருக்கிறார்கள். நீங்கள் இப்போது படித்துக்கொண்டிருக்கும் வருங்கால சாகித்ய அகாதெமி எழுத்தாளனும்..மரியாதை... மரியாதை.. எழுத்தாளரும் அதே எண்ணம் கொண்டிருப்பதில் வியப்பேதுமில்லை.

என்ன எழுத வேண்டும் என்ற எண்ணம் இல்லாத போதும் ஏதாவது எழுத வேண்டும் என்ற உத்வேகம் இருக்கிறது. எழுத்து என்பது பிரசவம் போன்றதாம். எங்கேயோ படித்திருக்கிறேன். எழுத ஆரம்பிக்கும் போது அடிவயிற்றில் ஒரு இறுக்கம் உருவாகி ஓய்வு அறை (பாத்ரூம்னு சொல்லலாம் தான்.. ஆனால் சாகித்ய அகாதமி அளவுக்கு நீங்கள் இன்னும் பழகவில்லை என நினைக்கிறேன்) செல்ல எண்ணம் உருவாகும். ஒரு பதிவு எழுதும் முன் ஓய்வு அறை போய் வந்தாலும் இப்போதெல்லாம் அடிக்கடி இந்த வயிறு இறுக்கம் தீர்ந்து போவதில்லை. கலைத்தாகம் இருப்பதால் மலச்சிக்கல் போல் எழுத்துச்சிக்கல் உருவாகி இருக்கலாம் என்ற எண்ணம்.

என்ன எழுத ஆரம்பித்தேன் என்றே மறந்துவிட்டேன். உங்களிடம் பேசிக்கொண்டிருத்தலில் இருத்தலின் இல்லாமை காலவெளியின் நீட்சியாக போய்க்கொண்டே இருக்கிறது. உலகமும் ஒரு நாள் அழியுமாமே?? காலம் என்பதே காலை, மாலை என சூரியனைக்கொண்டு கணக்கிடப்படுவதால் இன்னும் சுமார் 10000 ஆண்டுகளில் சூரியன் இல்லாது போகும் நாட்களில் காலமும் இல்லாது போகுமல்லவா?? இந்த சிந்தனையை காபிரைட் வாங்கி வைக்க வேண்டும். யார் யாரோ கதைகளை சுட்டு படம் எடுக்கிறார்களாம். எனக்கு இந்த திரைப்படங்கள் என்றாலே ஒவ்வாமை இருக்கிறது. அறுபது வயது ஆண் இருபது வயது பெண்ணுடன் கொஞ்சிக் குலவுகிறார். ஏன் இருபது வயதில் ஆண்களே இல்லையா?? அல்லது இருபது வயது பெண்களுக்கு இருபது வயது ஆண்களைப் பிடிப்பதில்லையா? உளவியல் ரீதியாக தன்னை விட வயது அதிகமானவர்கள் மீதே ஈர்ப்பு இருக்கும் என்று ஏதோ ஒரு கட்டுரையில் படித்தேன். அது ஆங்கிலத்தில் இருந்ததால் நான் தவறாகக் கூட புரிந்திருக்கலாம். நமது இலக்கு சாகித்ய அகாதமி. ஆங்கிலம் அல்ல.

என்ன எழுத வருகிறேன் என்றே தெரியவில்லை. நேற்று அம்மா என்னை கருப்பசாமி கோவிலுக்கு கூட்டிக்கொண்டு போனார்கள். அந்த பூசாரி கடந்தகால எச்சங்களின் மிச்சங்களாக கடாமீசை வைத்திருந்தார். தற்போதைய பரிணாம வளர்ச்சியினால் இனி வரும் தலைமுறைக்கு தேவையில்லா இடங்களில் மயிர் முளைக்கப் போவதில்லை. ஆனால் நான் ஏதும் சொன்னால் அவர் ஏதாவது சொல்வார். ஆனால் அந்த மீசை அழகு. அவர் ஏதோ ஜெபித்த படி..ஜெபித்த என்றால் கிறிஸ்துவ பிரார்த்தனையோ? இதையும் ஆராய்ந்து எழுத வேண்டும்.. நமக்கெதுக்கு வம்பு..சபித்த படி வேப்பிலையால் என்னை அடித்தார். அம்மா என்னவோ சொன்னார்... கவிதை எழுதியே செத்துப்போன கவிஞன் ஒருவனின் ஆவி பிடித்திருப்பதாக. கவிதை எழுதுகிறேன் என்பவனை எல்லாம் சாருவிடம் பிடித்துக் கொடுக்க வேண்டும். அட்லீஸ்ட் ஆசிப் மீரானிடமாவது.

என்ன பேசிக் கொண்டிருந்தோம்? ஆ... ம்ம்ம்.. என்னை பூசாரி நாலு சாத்தி சாத்தி திருநீறு இட்டார். அம்மா அவருக்கு நூறு ரூபாய் கொடுத்தார். உண்மையில் பணம் தான் பேயாக இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொருவரையும் எப்படி மாற்றிவிடுகிறது?. மூன்றாம் தெரு மல்லிகா இரண்டாம் ஆட்டம் சினிமா முடிந்து வரும்போது தான் வீட்டை விட்டு வெளியே வருகிறாள். எதற்கு என்று எனக்கென்ன தெரியும்?? நான் பேசிக்கொண்டிருந்தது பணம் பற்றி. அனேகமாக அந்தப் பணம் தான் எனக்கு பேய் என்று இந்த பூசாரியை சொல்ல வைத்திருக்கிறது. அவரைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை. குவாட்டரும், தண்ணி பாக்கெட்டுமே ஐம்பது ரூபாய் ஆகிவிடுகிறது. மிச்ச பாக்கியையும் தருவதில்லை டாஸ்மாக் ஆட்கள். படித்த ஆட்களை அரசு வேலையில் இருத்தியதால், இப்போதெல்லாம் சரக்கு கலப்படம் மிக லாவகமாக நடக்கிறது. நாம் சொன்னால் நீயும் குடிப்பியா? என்கிறார்கள். ஒரு குவாட்டர் அடித்தாலே வாந்தி எடுக்கும் எதிர்வீட்டு சண்முகம் இப்போதெல்லாம் இரண்டு குவாட்டருக்கும் போதை இல்லை என்கிறான். அனேகமாக அவனுக்குப் பழகி இருக்கலாம். அல்லது நான் சொன்னதுபோல் கலப்படமாக இருக்கலாம். யாருக்குத் தெரியும்?

ஆங்.. எங்க விட்டேன்?? அப்படி பூசாரி என்னைச் சாத்து சாத்தென்று சாத்தியதால் இப்போது நன்றாக உறங்குவதாக அம்மா சொல்லிக்கொண்டிருந்தால் வெளியே ஒரு ஆயாவிடம். அனேகமாக பால்கார ஆயாவாக இருக்கும். இரவு 11 மணிக்கு எந்த ஆயா வருவாள்?? அனேகமாக அம்மாவும் என்னைப்போல் கதைசொல்லியாகிவிட்டாளா?? வெளியே போய் பார்க்கலாம் தான்.. ஆனால் நான் உங்களுடன் பேசுவது நின்றுவிடுமே? ம்.. அம்மா சத்தம் நின்றுவிட்டது.

நாளைக்கு அழுவாள் அம்மா... என்ன செய்ய? எனக்குத்தான் இலக்கியத்தில் பெரிய ஆளாக வர வேண்டுமென்ற ஆசை உண்டே..

பெருநாள் நினைவுகள்

2010-11-22T12:01:00.000+04:00

பெருநாள் என்றால் என்ன என்பது தெளிவாக எப்போது புரிய ஆரம்பித்தது என்ற எண்ணத்தில் பின்னோக்கி பயணிக்கிறேன். பெருநாள் என்பதை மற்றும் ஒரு நாளாக எப்போதும் ஏற்றுக்கொள்ள முடிவதில்லை.

கொல்லைப்புறத்து வீட்டிலிருந்து அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு முன்னதாக கொண்டு வரும் வட்டிலப்பம் என்ற இனிப்புடன் அந்த நாள் ஆரம்பமாகும். முட்டை அதிகம் இருக்கும் பதார்த்தம் அது. எல்லா நாட்களிலும் பல் விளக்கினால் தான் தேனீர் என்னும் எழுதப்படாத சட்டம் அன்று மட்டும் தளர்த்தப்படும்.

வீட்டில் நானும் தம்பிகளும் அதிகாலை எழுந்து, வட்டிலப்பத்தை கொஞ்சம் தின்று விட்டு, டாய்லெட் பக்கத்தில் க்யூவில் நிற்க வேண்டும். வீட்டிலிருந்த ஒற்றை டாய்லெட்டிற்கு வாளி நிறைய தண்ணீர் கொண்டு போக வேண்டும். இருந்த ஒற்றை வாளியை முன்னமே டாய்லெட் போயிருப்பவர் வைத்திருப்பதால் அவர் டாய்லெட்டிலிருந்து வந்தவுடன் வாளியை பிடுங்கிக்கொண்டு, ஓடிப்போய் தண்ணீர் கொண்டு வருவதற்குள் யாராவது உள்ளே போயிருப்பார்கள். வாளியை வெளியில் வைத்து விட்டு தேமே என்று நிற்க வேண்டும். உள்ளே இருப்பவர் தான் தண்ணீர் கொண்டு போகவில்லையே... கொஞ்ச நேரத்தில் உள்ளிருந்து சத்தம் வரும்... யாராவது தண்ணி கொடுங்களேன்னு... வேண்டா வெறுப்பாக கதவுக்கு பக்கத்தில் தண்ணீரை தள்ளி வைத்து விட்டு நாம் விலகிச் சென்றுவிடுவோம். அவன் வெளியே வந்ததும் தண்ணீர் கொண்டு வாடா என்றால் உனக்குத் தானே வேண்டும்.. நீ எடுத்துக்கோ என்று சொல்லி விட்டு ஓடி விடுவான். இதற்காகவே இப்போது கட்டிய புது வீட்டில் ஆறு அறைகளுக்கும் அட்டாச்டு பாத்ரூம் வைத்து கட்டினேன். :)

அந்த களேபரத்திற்கு பிறகு, பைப் தொட்டியில் ஏற்கனவே பைப்பை திறந்து வைத்திருந்ததால் நிரம்பிய தண்ணீரை ஒருவர் அள்ளித் தர ப்ளாஸ்டிக் தொட்டியில் ஊற்றவேண்டும். இரு ப்ளாஸ்டிக் தொட்டி நிரம்பினால் அதற்குள் அந்த நபர் குளித்திருக்க வேண்டும். ஒரு ப்ளாஸ்டிக் தொட்டி இரண்டு குடம் கொள்ளும். சுமார் 20 லிட்டர். அந்த வகையில் மூத்தவன் கடைசியாக குளிக்க வேண்டும். எல்லாரும் குளிக்கும் வரை காத்திருந்து தண்ணீர் அள்ளிக் கொடுத்து..

இப்படிக் குளித்துவிட்டு வந்து, பாயில் அவரவர்க்கான உடைகள் ஜட்டி முதல் எல்லாமும் புதியதாய் இருக்கும். அதை அணிந்து கொண்டு தொழுகைக்கு ஓட வேண்டும். இல்லையென்றால் அத்தா திரும்பி வரும்போது அடி விழும்.

தொழுகை முடித்தவுடன் அத்தாவுடன் சேர்ந்து பேசிக்கொண்டே நடந்து வருவோம். தன்னுடைய எதிர்பார்ப்புகள், கனவுகள் எல்லாமும் அத்தா நம்மிடம் பகிரும் நேரம் அது தான். எப்போதுமே ஒரு கடுப்புடன், கண்டிப்புடன் இருக்கும் அத்தா, காலைத் தொழுகை முடிந்து கொஞ்சம் சகஜமாக பேசும் அந்த நேரங்கள் தான் நாங்கள் பள்ளிக்கு நோட்டு, புத்தகம், பரீட்சை காசு கேட்கும் நேரம். :) எங்களுடைய தேவைகளும் அதற்கு மேல் இருந்ததில்லை.

விபரம் தெரியாத காலத்தில் அத்தா மீது ஏறி அமர்ந்து சவாரி செய்வேனாம். அப்போது அத்தா சொல்வாராம்.. இப்படி நெஞ்சுல நீ குதிச்சு வெளையாண்டா அத்தா அப்புன்னு செத்துடுவேன்டா என்பாராம். எனக்கு கோட் சூட் வாங்கிட்டு செத்துப்போத்தா என்பேனாம். இப்போதும் சொல்லிச் சிரிப்பார்.. என் திருமணத்துக்கு கோட் சூட் எடுத்துத் தரேன் என்ற அவர் போனில் சொன்னபோது இதெல்லாம் ஞாபகம் வந்து அழுதேன். அப்படி எதும் நடக்கக் கூடாது என்பதற்காக அவரை வாங்க வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டு நானே வாங்கினேன்.

வீட்டிற்கு வந்து அன்றைய வேலைகளைச் செய்ய ஆரம்பிக்கும் போது கமகமக்கும் புதினா சட்னியுடன் ஆவிபரக்க இட்லி ரெடியாக இருக்கும். அதில் ஒரு ஏழு எட்டு தின்றால் கொஞ்சம் இனிப்பு அம்மா செய்து வைத்திருப்பார்கள். அதையும் கலந்து அடித்துவிட்டு ரெடியாகும்போது, அத்தா பெருநாள் காசு கொடுப்பார்கள். கைக்கு 10 ரூபாய் தருவார்கள். எந்தச் செலவும் இல்லை என்றாலும் அதை வாங்கிக்கொள்வோம். அப்படியே பெருநாள் சிறப்புத் தொழுகைக்கு ஓட வேண்டும்.

தொழுகை முடிந்து வீட்டுக்கு வரும்போது ஆரத்தி கரைத்து வைத்திருப்பார் அம்மா... ஆரத்தியெல்லாம் எடுக்கக் கூடாது என்று அத்தா சொன்னாலும், அம்மாவின் அரசியல் புரிய வெகு நாளானது. ஆரத்தி எடுத்தால் அதில் காசு போட வேண்டுமாம். நான் அந்த 10 ரூபாயை அப்படியே போட்டு விடுவேன். தம்பிகள் 1 ரூபாய், 2 ரூபாய் வைத்திருப்பதை போடுவார்கள். அத்தா ஆரத்திக்கு 100 ரூபாய் போடுவார். மற்ற நாட்களில் அத்தாவிடமிருந்து பைசா பெயராது என்பதால் இந்த திட்டம்.. :)

அப்படியே கறி ஏதாவது ரெடி செய்ய வேண்டுமென்றால், வீட்டில் வளர்க்கும் கோழியைப் பிடித்து, தம்பியை ஒரு பக்கம் பிடிக்கச் சொல்லி அறுத்து, அப்படியே தோலை உரித்து, சுத்தம் செய்து அம்மாவிடம் கொடுத்துவிடுவேன். கோழி கொஞ்சம் சீக்காக இருந்தால் தொலைந்தேன். பேன் போன்ற வெள்ளை பூச்சிகள் அந்தக் கோழியின் இறகிலிருந்து நம்மேல் விழுந்துவிடும். அப்புறம் அரிக்கும். அதனால் கவனமாக கையாள வேண்டும். அதே நேரத்தில் அத்தா ஆட்டுக்கறி வாங்கி வந்திருப்பார். அப்படியே எல்லாவற்றையும் அம்மாவிடம் கொடுத்துவிட்டு வெங்காயம், வெள்ளைப் பூண்டு உரித்துக் கொடுத்து, இஞ்சி அரைத்துக் கொடுப்பேன். இப்போது போல மிக்ஸி இல்லாமல் அம்மியில் அரைக்க வேண்டும்.

ஒரு முறை அம்மிக் குழவியை அம்மியுடன் அழுத்தித் தேய்த்து அப்படியே ரிவர்ஸில் வரும்போது குழவி தன்னால ரொட்டேட் ஆக வேண்டும். இல்லையென்றால் குழவியில் ஒரு இடத்தில் மட்டும் நன்றாக அரைந்திருக்கும். மற்ற இடம் அரைந்திருக்காது. அந்த லாவகம் தெரியாவிடில் எதையும் அரைப்பது மிகக் கடினம். அப்படியே குழவியை நிற்க வைத்து ஒரு கையால் சுற்றிக் கொண்டே, அரைத்த இஞ்சியை வழித்தெடுத்து சேர்க்க வேண்டும். பிறகு அதை ஓரம் வைத்து மிச்சம் மீதம் அம்மியில் சேர்ந்திருக்கும் இஞ்சியை வழிக்க வேண்டும்.

அதை அம்மாவிடம் கொடுக்கும்போது கண்களால் சொல்லும் தேங்க்ஸ் இப்போது 5000 ரூபாய் பட்டுப்புடவை எடுத்துக் கொடுத்தாலும் கிடைப்பதில்லை. அந்த நாள் மதிய உணவு முடிந்ததும் அப்படியே நானும் தம்பிகளும் மண்டிக்குளத்தில் நடக்கும் சைக்கிள் ரேஸ் காண செல்வோம். மண்டிக்குளம் என்றால் ரொம்ப தூரமெல்லாம் இல்லை... ரொம்ப பக்கம் தான். அந்த ரேஸ் சமயத்தில் தம்பிகள் ஐஸ் சாப்பிடுவார்கள்.. குச்சி ஐஸ் சாப்பிட ஆசைப்பட்டாலும் பால் ஐஸ் தான் வாங்கிக்கொடுக்க வேண்டும் என்பது அத்தா ஆணை. 25 பைசா சேமியா ஐஸை விட 50 பைசா பால் ஐஸ் எப்போதும் சுவையாய் இருந்ததில்லை என அத்தாவிடம் எப்படிச் சொல்லி புரியவைப்பது?

இப்படி ருசியான பெருநாளை அனுபவித்து வீட்டிற்கு வந்து நிம்மதியாக படுக்கும்போது ஏதோ ஒன்றை சாதித்ததாக மனம் சந்தோசப்படும். இரவு நிம்மதியான உறக்கம் வரும். அத்தோடு பெருநாள் முடிந்து போகும்.

அந்த நாள்கள் இப்போதும் மனதில் ஆழமாய் பதிந்திருக்கின்றன...

இப்போதும் பெருநாள்கள் வந்து போகின்றன மற்றுமொரு நாளாக..

நிலாரசிகனின் கனவுகள்

2010-04-28T18:48:00.000+04:00

ஒரு பட்டாம்பூச்சியின் கனவுகள் என்ற கவிதை நூலை சென்ற ஃபிப்ரவரி 7ம் தேதி நண்பர் நிலாரசிகன் பரிசளித்தார். சாதாரணமாக புதுக்கவிதைகளால் மனம் நொந்து இருக்கும் எனக்கு இந்தக் கவிதைப் புத்தகம் ஆறுதலான ஒன்றாக அமைந்திருந்தது.

கவிதைப் புத்தகங்களை எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம் என்று அப்படியே முழுமையாக படிக்கக் கூடாது என்று மற்றுமொருமுறை செவிளில் அறைந்து சொல்லிச் சென்றது இந்தக் கவிதை நூல். ஒவ்வொரு கவிதையையும் நம் மனதில் இருத்தி வைத்து புது அனுபவத்தை அப்படியே நாம் உணர்ந்தாக வேண்டும். இந்தக் கவிதைகளை அப்படி ஒரு நாளிற்கு ஒன்று அல்லது இரண்டு என நாம் படித்து அதன் தொடர்பான சிந்தனைகளை நம்முள்ளே கொண்டிருந்தால் சிறப்பான அனுபவத்தை ஒவ்வொரு கவிதையும் நமக்குத் தரும்.

இந்தக் கவிதைகளில் தன்னையும் மீறி வெளிப்படும் கிராமத்தானின் வார்த்தைகள், ஒவ்வொரு கவிதையிலும் தன்னைத்தானே உட்புகுத்திக் கொண்டு பார்வையாளனாக மாறிக்கொள்ளும் தன்மை, வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளிலும் வெளியாகும் கவிதைகளின் வீச்சு இவை அத்தனையும் நம்மை ஆத்மார்த்தமான ஒரு அனுபவத்திற்கு இட்டுச் செல்லும் என்பதை அறுதியிட்டுச் சொல்லலாம்.

நான் ரசித்த சில கவிதைகளைப் பற்றிய என் கருத்துகள் இங்கே...

நான் பெத்த மகளே...

ஒரு தாயின் வருத்தம் தோய்ந்த குரலில் பதிவு செய்யப்பட்ட இந்தக் கவிதையின் வீச்சில் ஓரிரு நிமிடங்கள் அப்படியே அமர்ந்திருந்தேன். தாய் தன் மகள் மீது கொண்டிருக்கும் பாசத்தை விட தந்தை தன் மகள் மீது வைத்திருக்கும் பாசத்தை அப்படியே கண்முன் கொண்டு வந்திருக்கும் கவிதை இது.

அப்பாவுக்கு ஒரு பார்வைக் கடிதம்

ஒரு பெண்ணின் பார்வையில் தந்தையின் பாசம் சொல்லும் மற்றுமொரு கவிதை. ஆனால் வார்த்தைகளால் கோர்த்த இந்த கவிதையில் நாம் அந்த திருமண மண்டபத்தில் சென்று அமர்ந்துவிடுகிறோம் இறுதி வரிகளில்..

வலி கொண்ட மௌனங்கள்

எப்போதும் எங்கேனும் சில மௌனங்கள் கலைக்கப்படுகின்றன என்ற வார்த்தை நம் மனதில் ஆழமான சில சிந்தனைகளை விட்டுச் செல்கின்றது.

நிழல் தேடும் மரங்கள்

இதமான அரவணைப்பு என ஆரம்பிக்கும் ஒரு கவிதையில் ஒரு சில நிமிடங்களில் நம் மனதில் ஜம்மென்று உட்கார்ந்துவிடும் வார்த்தைகள் ஆழ்கடலின் அமைதியை தந்து விடுவதில்லை. மாறாக ஆழிப்பேரலையாய் சுழன்றடிக்கின்றது.

வலி

இந்தக் கவிதையில் அம்மாவின் அன்பை அப்படியே வெளிப்படுத்தி இருக்கும் கவிஞர் நம் மனதில் சிம்மாசனமிட்டு அமர்ந்துவிடுகிறார்.

அவரவர் வாழ்க்கை

எறும்புகளுக்கு ஏதும் நேர்ந்துவிடக் கூடாதே என்றெண்ணும் கவிதை நாயகன், தனக்கென்று வரும்போது தன்னைப் பற்றியே சிந்திக்கும் மனம் பெற்றிருப்பதை நினைக்கும்போது உள்ளுக்குள் சிரித்துக் கொள்கிறேன், உறுத்தலுடன்.

என் பிரியமான கனவொன்று

பெயர்தெரியா பூவினைப் பார்த்து ரசிக்கும் கவிஞனின் நாட்கள் கிடைக்க தவமிருக்கலாம்.

கடலோரக்கவிதை

கால்சட்டைப் பருவநினைவுகளில் சுழலும் காதலனைக் கலைக்கும் காதலியை தாமதமாய் வந்திருக்கலாம் எனச் சொல்லும்போது காதலுக்காய் நம்மை இரக்கம் கொள்ளச் செய்கிறார்.

கருத்தப்புள்ள செவத்தரயிலு

வெரசா ஓட்டு என ரயில் ட்ரைவரை சொல்லும் வார்த்தைகளில் கண்ணாடி போட்ட நிலாரசிகன் என்ற கவிஞனையும் மீறி வெளிப்படும் கிராமத்தானால் நாம் புன்சிரிப்பை உதிர்க்கிறோம்.

மென்பொருளாளனின் வாழ்க்கை-2

அயல்தேசத்து அகதிகள் என்ற ஒரு கவிதையையும், இந்த மென்பொருளாளனின் வாழ்க்கை கவிதையையும் தமிழ் பேசத் தெரிந்த, இ-மெயில் முகவரி உள்ள எல்லாரும் நன்கறிவார்கள். எத்தனை முறை ஃபார்வேர்ட் செய்யப்பட்டது என்றே அறியாத அளவுக்கு ஃபார்வேர்ட் ஆன கவிதை இதுவாகத் தான் இருக்கும்.

உயிர் வாங்கும் தேவதை

காதலில் உழலும் எல்லோருக்கும் பொதுவான கவிதையை இந்த கவிதைக் காதலன் தந்திருக்கிறார்.

வாழ்க்கை என்னும் வரம்

தற்கொலை செய்யும் எண்ணம் இருக்கும் எல்லா முட்டாள்களும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய கவிதை இது. வாழ்க்கை நீங்கள் நினைப்பது போல சாதாரணமானதில்லை என்று நம்மை உணர்த்தச் செய்யும் வார்த்தைகள். அற்புதமான தெள்ளிய நீரோட்டம் போன்ற இந்தக் கவிதையின் மொழிநடை நம்மிடையே மிக ஆழமாகச் சென்றடைகிறது.

விடை தெரியாக் கேள்வியொன்று

நாம் உயிருக்காக இரங்குகிறோமா அல்லது உயிரின் வடிவத்திற்கா? என்ற கவிஞனின் கேள்வி சாட்டையாய் நம் மனக் கண்முன் உருமாறுகிறது. நான் எழுதிய மரணம் எனும் கட்டுரையில் ஒரு இடத்தில் “மாடு இறந்ததற்காய் அழுத குடும்பம் பாட்டி இறந்த போது அழவில்லை. ஏனென்றால் உபயோகமான ஒன்றை இழந்தால் தான் அழுகை வரும். பாட்டிக்கு அல்ல” என்ற ரீதியில் எழுதி இருப்பேன். அதே போன்ற சிந்தனையை இங்கே காண்கிறேன். கவிஞனின் சமூக சிந்தனை இங்கே மிக ஆழமாய்க் காணக் கிடைக்கிறது.

நேற்றுப் பெய்த மழை

ஒரு இடத்தில் “பனித்துளியில் குளித்த பூ இவள்” என்று கவிஞன் சொல்லும் காட்சியில் ஒரு சின்ன காட்சியை விதைத்துச் சென்றது இந்தக் கவிதையின் வார்த்தை விளையாட்டுகளை பறைசாற்றப் போதுமானது. ஆனால் அடுத்தடுத்த வரிகளில் அவர் இறக்கி வைக்கும் இடிகளைக் கண்டு மனம் அந்த காதலர்களுக்காய் பரிதாபப் படுகிறது.

நிதர்சனங்கள்

இந்தத் தலைப்பில் உள்ள 23 கவிதைகளும் முத்துக்கள்.

வருடம் 1940

ஹிட்லரை அறைந்துவிட்டு
திரும்பினேன் கால இயந்திரத்தைக்
காணவில்லை!

அவ்வளவு தான். இந்தக் கவிதையில் சொல்லப்பட்டிருக்கிற சூழல், சிந்தனை மற்றும் அதன் அடுத்த நிகழ்வு என்னவாக இருக்கும் என்ற அனைத்தும் ஒரு சிறுகதைக்கான கருவோடு இருக்கின்றது.

மனவலி

மருத்துவமனைச் சூழலை அப்படியே ஒரு அடிபட்ட ஒருவனின் உள்ளக் கிடக்கையாக வெளிப்படுத்துமிடத்தில் சபாஷ் பெறுகிறார் கவிஞர்.

அம்மா

இந்த ஒற்றை வார்த்தையே கவிதை தான் எனினும் அம்மாவைப் பற்றிய கவிதைகள் எப்போதும் தனித்துவம் பெற்று விடுகின்றன. இந்தக் கவிதை போல..

அருமையான கவிதைத் தொகுப்பை வாசிக்கும் வாய்ப்பு தந்த நிலாரசிகனுக்கு வாழ்த்துகள். நிலாரசிகனின் நண்பன் என்பதற்காய் காலரைத் தூக்கிவிட்டுக் கொள்கிறேன்.

அவள்

2010-03-08T17:25:00.002+04:00

நீண்ட நெடிய பாதை அது.. இருமருங்கிலும் பச்சைவர்ணம் போர்வை போர்த்தியிருந்தது. கருமையான தார்ச்சாலையின் நடைமேடைகளில் கண்கவர் பூக்கள் நம்மிடம் ஏதோ சொல்லத்துடிப்பதாய்த் தோன்றும். பக்கத்தில் அவள் சொல்ல முடியா துயரத்தின் விளிம்பில் நிற்கிறாள்.

அவளுடனான பயணம்
தகிக்கும் கோடையின்

நினைவுகளைக் கிளறிவிடுகிறது

வெற்றுக்கால்களுடனான

பயணங்கள் சுகமானது..

சாலையின் வெப்பம் பரவா

பொழுதுகளில் மட்டும்..

இன்று அவள் தோள்

சாய்ந்து கதறி அழும்போது

ஆதரவாய் சாய்த்துக்கொள்வது தவிர

வேறெதையும் சிந்தித்தவனாயில்லை நான்.

இல்லாத பொருளொன்றை இழந்த துக்கத்தை அவள் என்னிடம் உண்டாக்கி இருந்தாள் ஒரு மாலைப் பொழுதில் நான் இனி உன்னிடம் பேச மாட்டேன் என்ற பொழுதில். ஆனால் இன்று என் தோளில் அவள் தேம்பி அழும்போது விரல்கள் அவள் கண்களைத் துடைக்கவில்லை. அவளை அழ விட்டு வேடிக்கை பார்க்கிறது.

மனித மனம் குரூர எண்ணங்களை வெளிப்படுத்த துடித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. அவள் என்னை வேண்டாமெனச் சொன்ன போது துடித்த மனம் அவள் எங்கிருந்தாலும் நன்றாக இருக்க வேண்டுமென உதடு சொல்லும்போதெல்லாம் உள்ளுக்குள் சிரித்துக்கொள்கிறது.

துன்பமான கோடையில் வெயில் வெற்றுக்கால்களை தீண்டும் போதெல்லாம் இதே ஒரு பொழுதில் அவள் விட்டுச்சென்ற வார்த்தைகள் ரணப்படுத்துகின்றன.

இப்போதும் அந்த வார்த்தையை அவள் ஏன் சொன்னாள் என்பதை விட அவளுக்கு இப்போது என்ன பிரச்சினை என்பதையே ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். அடுத்தவரின் துன்பத்தில் இன்பம் காணும் மனம் எனக்கும் வாய்த்து விட்டதோ என்று ஒரு நிமிடம் யோசித்து விட்டு ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்கிறேன்.

தனக்கான வாழ்க்கை தன்னை விட்டுப்போய் விட்டதாய் கதறி அழுகிறாள். ஆனால் என்னுடனான வாழ்வை அவள் விட்டுப்போன கணத்தை நான் இன்னும் மறக்காமல் இருப்பதை அறியாமல் இருக்கிறாள்.

அவளுடன் நான் நடந்து கொண்டிருக்கும் போதே வேகமாய் வந்த லாரி என் மீது ஏறி போய்க்கொண்டிருக்கிறது.

அவள் இன்னும் அழுதுகொண்டிருக்கிறாள்.

துபாய் பேருந்துகளும் குட்டி திரைப்படமும்

2010-01-23T15:52:00.000+04:00

துபாய் என்ற கனவு தேசம் கண்களுக்கு முன்னால் சில்லு சில்லாக சிதறிக்கொண்டிருக்கிறது. நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே வரிசையில் நின்று பேருந்துக்காக காத்திருக்கும் கூட்டம் காணாமல் போய்விட்டது. இந்த தேசத்தின் தற்போதைய நிலை யாருமே எதிர்பார்த்திராதது. ஆனாலும் இது ஃபீனிக்ஸ் பறவையாய் மீண்டு வரும் என்ற நம்பிக்கை மட்டும் மனதின் ஓரத்தில் இருக்கிறது.

துபாயின் அனைத்து அரசுப் போக்குவரத்துகளும் “NOL" என்ற ஒற்றை அட்டை மூலம் பயணத்திற்கான கட்டணம் செலுத்த வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பேருந்துகள், தொடருந்துகள், நீர்நிலைப் பேருந்துகள் என அனைத்திற்கும் இந்த அட்டையே போதும். இதனை அங்கங்கே ரீ-சார்ஜும் செய்துகொள்ளலாம். ஒரு நிலையிலிருந்து அடுத்த நிலைக்கான குறைந்த பட்சக் கட்டணம் 2 திர்ஹம் 10 ஃபில்ஸ் (அதாவது 30 ரூபாய்). முழுதும் குளிரூட்டப்பட்ட பேருந்தில் பயணம் செய்வது அதி ஆனந்தம்.

அப்படி நான் நேற்று போய் பார்த்த படம் தான் “குட்டி” - feel my love.

தெள்ளிய நீரோடையான கதையை அங்கங்கே தூவி இருக்கும் காட்சிப்பதிவுகளில் இன்னும் கொஞ்சம் கவனம் செலுத்தி இருந்தால் சிறப்பானதாகி இருக்கும். ஆனால் நடக்கவில்லை.

மித்ரன் இயக்கம் என்றதும் அதே பழைய தெலுகு ”ஆர்யா” படம், ஆனால் நன்றாக சொல்லி இருப்பார் என நினைத்து மூன்று மணிக்கே போய் டிக்கட் வாங்கியதற்கு என்னை நானே கண்டபடி திட்டிக் கொண்டேன்.

ஸ்ரியா என்ற பெண்ணையும் ஒரு பாடலில் அழகாய்க் காட்ட முடியும் என்பதற்கு இந்த படம் ஒரு உதாரணம். அட்டகாசமாய் ஜோதிகா நடித்திருக்க வேண்டிய படம். ஒவ்வொரு காட்சியிலும் நம்மை நெளிய வைக்கிறார்.

இன்னொரு அம்சம் இசை.. தேவி ஸ்ரீ ப்ரசாத்துக்கு என்ன வந்துச்சோ.. எங்கேயோ கேட்டது போன்ற பாடல்கள்.

தனியே தெரிவது தனுஷ் மட்டும் தான். மனுசன் காதலைச் சொல்லிவிட்டு சிரிக்கும்போதும், அவள் திருமணத்தின் போது என்னுடைய காதலை நீ உணரவில்லையா எனும்போதும் உதடுகள் துடிக்க அழுகைக்கான அத்தனை உணர்ச்சிகளையும் கொண்டு வருகிறார்.

பழைய சினிமாக்களைப் போல் அங்கங்கே கதாநாயகன் வெல்வதும், அவ்வப்போது வில்லன் வெல்வதும் புளித்துப்போய்விட்டது.

கடைசி சண்டைக்காட்சியில் நின்று கொண்டிருக்கும் இரும்பு ட்ரம்மில் காலை வைத்து வில்லனை அடிக்கும்போது அவர் கையைப் பிடிப்பதும், பிறகு தலையால் அடிப்பதும், தலையைப் பிடித்தால் கையால் அடிப்பதும் நல்ல சிந்தனை. ஆனால் ஒல்லிப்பிச்சான் இப்படி அடிப்பதை ஜீரணிக்க முடியவில்லை ;)

பாவாடை தாவணியில் அம்மணி வரும்போது அம்சமாய் இருக்கிறார். படத்தின் பாடல்கள் மனதில் ஒட்ட மறுக்கிறது.

திரைக்கதையில் தூக்கி நிறுத்தி இருக்கலாம். ஆனால் இயக்குனர் விட்டுவிட்டார்.

நல்ல படமாகக் கூடிய தகுதிகள் இருந்தும் நீளம் தாண்டுதலில் ஓடாமலே தாண்டியதைப் போன்று இருக்கிறது.

குட்டி திரைப்படம் - விமர்சனம் செய்ய தேவை இல்லை.

தமிழ் படம் - பாடல் விமர்சனம்

2010-01-09T10:57:00.000+04:00

”தமிழ் படம்” என்று அழகிரி குடும்பத்திலிருந்து அடுத்த படம் வருகிறது..

”சென்னை 600028” புகழ் சிவா நடிக்கும் இப்படத்தின் பாடல்கள் நேற்று கேட்டேன்.

புது இசையமைப்பாளர் கண்ணன் ரணகளம் செய்திருக்கிறார். படமும் பாடல்கள் போல் இருந்தால் 2010ம் முதல் மாபெரும் வெற்றிப்படமாய் அமையும்.

பாடல்கள் விமர்சனம் போகலாமா...??

முதல் பாடல் ஓ மகசீயா

ஹரிஹரன், ஸ்வேதாவின் தேன் குரல்களும், ரம்யமான இசையும் நம்மைக் கட்டிப்போடுகின்றன. பாடல் வரிகள் எல்லாமே தமிழ்ப் படங்களில் வந்து நமக்கு புரியாத வரிகள் தான். ஆனால் பாடல் இனிமை..

இசைக்கு மொழி தேவை இல்லை என்கிறார்களோ??

ஹம்சத்வானி ராகம் மெல்லியதாய் இழையோடுவதாகப் பட்டது. இசை தெரிந்தவர்கள் சொல்லலாம்.

இரண்டாம் பாடல் குத்து விளக்கு

சும்மா குத்து குத்துன்னு குத்துறாங்க உஜ்ஜயினி.. என்னமா பாட்டுங்குறீங்க,.... மெல்லிய வீணையோட ஆரம்பிக்கும் போது நல்ல க்ளாசிக்கல் சாங்க்னு நினைச்சா சரியான குத்துப்பாட்டு. அந்த வீணை கூட தர்பாரி கனடாவா இருக்கலாம்.

மூனாம் பாட்டு பச்ச மஞ்ச செவப்பு தமிழன்

சும்மா விஜய் படத்து ஓபனிங்க் சாங்க் மாதிரி சல்லுனு ஏறுது... முகேஷ் பாடி இருக்காரு... பயபுள்ள கலக்கி இருக்காரு...எல்லா கலரும் சொல்லி நம்மளை சிரிக்க வச்சிடுறாங்க.. இதுக்கு நம்ம ஷிவா எப்படி ஆடப்போறாரோன்னு நினைச்சா காமெடியா இருக்கு..

சுனாமியோட பினாமி, ஏழைகளை ஏத்திவிடும் லிஃப்ட், மெதுவடை, தயிர்வடை தத்துவம்.. கலக்கி இருக்காரு பாடலாசிரியர்.. ;)

நாலாம் பாட்டு ஒரு சூறாவளி

எலெக்ட்ரிக் பேஸும் கித்தாரும் விளையாடி இருக்கு... இந்த சீன்ல காரை விட்டு கண்ணாடியோட ஷிவா இறங்கினார்னா எல்லாரும் கொல்லுனு சிரிச்சிடுவோம். சங்கர் மகா தேவன் கலக்கி இருக்காரு...

ஐந்தாம் பாட்டு தீம் மியூசிக்

என்ன காமெடின்னா ரொம்ப சீரியஸா இருக்கு இந்த தீம் மியூசிக். கலக்கலா இருக்கும் படத்தில..

மொத்தமா சொல்லணும்னா ஸ்பூஃப் வகை சினிமா தமிழ்ல அவ்வளவா இல்லை... சத்யராஜ் பண்ணி இருக்கார் ”மகா நடிகன்”ல.. ஆனா இந்த படம் முழு நீள நகைச்சுவையா இருக்கும்னு தோணுது..

கலக்குங்க மக்கா... இனிமே முட்டாள் தனமா படமெடுக்கிறவங்கல்லாம் பயப்படணும்.. முக்கியமா விஜய் அஜித் திருந்தணும்... ;)

வாழ்த்துகள் பீகார்

2010-01-03T08:18:00.001+04:00

இந்திய மாநிலங்களிலேயே பின் தங்கிய மாநிலம் என்றால் அது பீகார் என்று எடுத்தவுடன் சொல்லிவிடுவார்கள். அதாவது லாலு பிரசாத் யாதவ் ஆண்டு வந்த காலங்களில் எந்த விதமான முன்னேற்றமும் இல்லாது, வக்கில்லாத வகையாக, வாழ்ந்து வந்த மக்களுக்கு நிதிஷ் குமார் மூலம் விடிவு பிறந்திருக்கிறது.

ஆம்... பீகார் மாநிலத்தின் ஒட்டுமொத்தமாக 2004-05 ஆண்டு முதல் 2008-09 ஆண்டு வரையான ஐந்தாண்டு கணக்கில் 11.03% வளர்ந்திருக்கிறது.

அதாவது இந்தியாவின் தொழிற்துறையில் முன்ணணியில் இருக்கும் குஜராத் மாநிலத்தை விட 0.02% குறைவு. (11.05% குஜராத்).(இதே சமயத்தில் இந்தியாவின் வளர்ச்சி வீதம் 8.49%)

இன்னொரு குறிப்பிடத்தகுந்த அம்சம், 2003-04 ஆண்டில் பிகாரின் வளர்ச்சி விகிதம் (-) 5.15%.

இதிலேர்ந்து நல்ல நிர்வாகம் இருந்தால் சிறப்பான வளர்ச்சியை எட்டலாம் என்பது புலனாகிறது.

வாழ்த்துகள் பீகார்.

இரு திரைப்படங்கள் (வேட்டைக்காரன், அவதார்)

2009-12-19T14:02:00.000+04:00

திரைப்படங்கள் நம் வாழ்வின் செய்ய முடியாத எண்ணங்களை செய்யக்கூடிய மனிதனாக நம்மை உணரச்செய்பவை என்ற எண்ணங்கள் எப்போதும் என் மனதில் இருக்கும்.

வெற்றி என்ற ஒன்றை மட்டுமே பெறும் ஹீரோக்கள் ஃபேண்டஸி ட்ரீம்களின் பிரதிபலிப்புகள்.

நமது காலங்களில் நாம் செய்ய இயலா செயல்களை ஹீரோக்கள் செய்யும்போது நமக்கு மிகவும் பிடித்தமாய் இருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட மாஸ் ஹீரோக்களில் ஒருவர் தான் விஜய்.

நாலு பாட்டு, நாற்பது பேருக்கு அடி, ரெண்டு சோக காட்சி... எல்லாம் இருக்கும் படம் வேட்டைக்காரன்.

அனுஷ்கா அவ்வளவு அழகு... ஆனா டான்ஸ் வரல... நடிப்பு வரல... சும்மா பொம்மை மாதிரி வந்து போறாங்க...

விஜய் பையன் அழகு...சூப்பரா இருக்கான். தத்தி மாதிரி பையன் விஜயையே அவங்க அப்பா இம்புட்டு தூரம் கொண்டு வந்திருக்கார். அவர் பையன் இன்னும் அழகா இருக்கான். பார்க்கலாம்...

படத்துல இன்னொரு விஷயம் வில்லன்கள். வேதநாயகம்னா பயம்னு சொல்லும் போது நல்லா இருக்கு.

ஆனா தேவையில்லாம கேரக்டருங்க வந்து போறது ரொம்ப ஓவரு.. கூடப்படிக்கிற பொண்ணுக்கு அண்ணனாத்தான் இருக்கணும்னு ஒரு விதி வேற... இந்த ஆபாசக் கலாச்சாரத்தை (நன்றி: மனுஷ்யபுத்திரன்) என்ன செய்வது??

காமெடிக்குன்னு யாரையும் ஸ்பெஷலா போடல.. ஏன்னா விஜய் பஞ்ச் டையலாக்கே போதும்னு நினைச்சிருப்பாங்க போல... இயக்குனருக்கு முதல் படம், தில், பாட்ஷா படங்களை அப்படியே மிக்ஸில அடிச்சு கொடுத்திருக்கார்.

வேட்டைக்காரன் - தமிழ் மனங்களில் வெற்றி நடை போடும்.. சீக்கிரமே சன் டி.வி.ல ;-)

இரண்டாம் திரைப்படம் - அவதார். ஜேம்ஸ் கேமரூனின் டைட்டானிக் படம் பார்த்த அதே மன ஓட்டத்தில் போனால் அவதாரில் சிறப்பென்று எதுவும் இல்லை.. ஸ்பெஷல் எஃபக்ட்ஸ் தவிர..

கால் நடக்க முடியாத ஹீரோ, வேற்றுக்கிரகத்தின் மலைகளில் கிடைக்கும் அபூர்வ உலோகத்தை ஆட்டயைப் போடும் மனித இனத்தின் ரெப்ரசண்டேடிவ். அதுக்கு ஒரு சயிண்டிஸ்ட் கும்பல், செக்யூரிட்டி கும்பல், மிதக்கும் மலை, அபூர்வ உயிரினிங்கள்...

வாவ்... 3D எஃபக்ட்ல சும்மா அட்டகாசம் பண்ணி இருக்கார் இயக்குனர்.

மனித இனம் எப்படி இருந்திக்கும் சில காலங்களுக்கு முன் என்பதை நினைத்தாலெ மெய் சிலிர்க்கிறது. தலைவரின் பேச்சை தலைகீழாய் நின்றாவது முடிக்க ஆசைப்படும் கூட்டம்.

ஏகப்பட்ட வித்தியாசமான காட்சியமைப்புகள்.. கால் நடக்க முடியாத ஹீரோ கூடு விட்டு கூடு பாய்ந்து புதிய பிறவி எடுப்பதைப் போல இன்னொரு உடலில் புகுந்து மண்ணைக் காலால் தடவும் இடம் கவிதை...

வேற்றுக்கிரக பெண்ணுடன் காதலும், காமமும்...வாவ்... அழகான கவிதையை மூன்றாம் பரிமாணத்துடன் காட்டும் அழகு...

ஒவ்வொரு உயிரினத்துக்கும் உண்டான ஸ்பெஷல் அழகு... மிருகங்கள்..அவைகளின் உதவி..

மனிதனின் ஆசை...அது என்றும் அடங்காது... ஆனால் ஆசை தான் புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்கு உத்வேகம் தருகிறது. வேறோர் உலகம் எப்படி இருக்கும், எப்படி சுவாசிக்கலாம்...எப்படி இருப்பார்கள்..??இதுபோன்ற கற்பனைக்கு உருவம் கொடுத்த இயக்குனருக்கும், கிராஃபிக்ஸ் வல்லுனர்களுக்கும், அதன் உழைப்பில் கலந்த ஒவ்வொருவருக்கும் சல்யூட்.

அழகான அந்த பைலட் பொண்ணுக்காக (Michelle Rodriguez) இன்னொரு தடவை பார்க்கலாம் ;-)

அவதார் - எஃபக்ட்ஸ்க்காக.

குசும்பனுக்கு பிறந்தநாள்..

2009-12-17T08:08:00.000+04:00

குசும்பன் என்ற இமயம் எங்களுடன் வாழ்வதில் நாங்கள் பேருவகை கொள்கிறோம்..

அன்னாரின் பிறந்தநாளுக்கு வாழ்த்த வயதில்லை.. அதனால்.... (இதுக்கு மேல முடியல... கண்ணைக்கட்டுது....அவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்)

வாழ்த்துகள் குசும்பன்... ;-)

இப்படிக்கு,

சுபைர்

குசும்பனைக் கலாய்ப்போர் சங்கம் (கு.க.ச.)

அமீரகம் (எங்களுக்கு வேறு எங்கும் கிளைகள் இல்லை)

இனியவை 50 - வெண்பா 1

2009-12-13T09:48:00.000+04:00

புது முயற்சியாக வெண்பாவில் 50 கவிதைகள் எழுத விருப்பம். தங்களின் ஆதரவு வேண்டும்..

முதல் வெண்பா இறை வாழ்த்து...

கடலாய் அறிவும் கருத்தால் செறிவும்
உடலால் பணிவும் படலாய் பணமும்
திடமாய் மனமும் கடமை நினைவும்
தருவாய் இறைவா எனக்கு!

குர்பான் - திரை விமர்சனம்

2009-11-21T12:06:00.000+04:00

நேற்று மாலை நண்பர்களுடன் வெளியில் சென்ற வேளையில், சினிமா சிட்டி என்று புதிதாய் திறந்துள்ள மல்டிப்ளக்ஸ் பற்றிய பேச்சு வந்தது. என்ன தான் இருக்கிறது பார்ப்போமே என்று போனால் அங்கே ”குர்பான்” என்ற ஹிந்தி திரைப்படம் திரையிடப்பட்டிருந்தது. சைஃப் அலிகான் என்ற நடிகன் நடிப்பில் முன்னேறி வருபவர் என்ற வகையில் உன்னிப்பாக கவனித்து வருவதால் அந்த படத்திற்கு போக முடிவு செய்தோம்.

குர்பான் - திரைப்படத்தின் கதையொன்றும் சிறப்பானது என்று சொல்ல முடியாது. நியூயார்க் என்ற கத்ரினா கைஃப் திரைப்படம் போன்றதே.

புரபசர் அவந்திகாவுடன் புரபசர் இஹ்சானுக்கு காதல் பூக்கும் காட்சிகள் கொள்ளை அழகு.. இதுமாதிரிலாம் நமக்கு தோணவே இல்லையேன்னு நினைத்துக்கொண்டேன். (அப்படியே தோணியிருந்தாலும் டங்குவாரு அந்திருக்கும்)

அவந்திகாவை திருமணம் செய்ய விருப்பம் கேட்டு அவரின் அப்பாவிடம் பேசும் வசனங்கள் ஷார்ப்.

அமெரிக்கா போகும் இந்த குடும்பம் எதிர்வீட்டு இஸ்லாமிய குடும்பத்தாரை சந்திக்க நேர்கிறது. அந்த குடும்பம் முழுக்க இஸ்லாமிய கோட்பாடுகளில் முழுக்க வேரூன்றி இருக்கிறது. அந்த வீட்டில் ஒரு பெண் தன்னை வேலை செய்ய அனுமதிப்பதில்லை என்பதை சொல்லும் வசனம் சிறப்பு.

இதிலே சம்பந்தமே இல்லாமல் விவேக் ஓபராய் ரியாஸ் மசூத் என்ற பெயரில். செய்தித் தொலைக்காட்சியில் கேமராமேன். ரியாஸ் மசூத் காதலைச் சொல்லும் காட்சி ஒரு கவிதை. Do you want me to go down on one knee.. :-)

விவேக் ஓபராயின் காதலி ஒரு குண்டுவெடிப்பில் இறந்து போகிறார். அதற்கு பழிவாங்கத் துடிக்கும் விவேக், போய் நிற்பது கரீனாவின் வீட்டில்.

இதே நேரம் குண்டு வெடிப்பில் தொடர்பு இருப்பதாக கருதப்படும் நபர்களில் முக்கியமானவர் சைஃப் அலிகான் என கரீனாவுக்கு தெரியவருகிறது.

இனி நடப்பவைகளை வெண்திரையில் காண்க..

திரைப்படத்தின் சிறப்பம்சம் இசை. சலீம் மெர்சண்ட் & சுலைமான் மெர்ச்சண்டின் இசை நம்மை இருக்கை நுனிக்கு கொண்டு வருகிறது. கரன் ஜோஹரின் கதை என்கிறார்கள். மனுசனுக்கு மக்களின் நாடித்துடிப்பு சரியா கிடைச்சிருக்கு..

இந்த திரைப்படம் என்னை உலுக்கிய இடங்கள்..

1. எவ்வளவு தான் படித்த பெண்களாய் இருந்தாலும் ஒரு நிமிடத்தில் தடுமாறிப் போகிறார்கள்.

2. Islamic Fundamentalist - இஸ்லாமிய அடிப்படை வாதம் என்பது பலரால் கடைபிடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

3. கல்லூரியில் நடக்கும் விவாதத்தில் அமெரிக்கப் பெண் கேட்கும் கேள்விகள், அதற்கு விவேக் ஓபராயின் பதில்கள்.

4. ”ஆபா”வின் காரணங்கள்

5. அமெரிக்கர்களின் தொழில் ஈடுபாடு.. (சாகப்போவது தெரிந்தும் மற்றவர்களைக் காக்க நினைத்த வீரம் Agent Hayes..)

இஸ்லாமியர்களை ஒட்டு மொத்தமாக குறைசொல்ல முடியாது என்றாலும் 9/11க்குப் பிறகு இஸ்லாமியர்களை மற்றவர்கள் பார்க்கும் பார்வை மாறி இருக்கிறது.

நண்பர்களுக்கு..

இந்த படம் பார்த்தால், ஏற்றுக்கொள்வீர்கள், வெறுப்பீர்கள், சில விவாதங்களில் குழப்பமடைவீர்கள், சில விவாதங்கள் சூடேற்றும். ஆனால் தவறாமல் பார்க்க வேண்டிய படம்.

குர்பான் - தியாகம்.

அமீரக பதிவர்களின் இஃப்தார் விருந்து - 28.8.09

2009-08-29T22:51:00.000+04:00

அமீரக பதிவர்களின் இஃப்தார் விருந்து

இறைவனின் கொடைகளில் சிறந்தவைகளே நமக்கு கிடைத்திருக்கிறது என்று ஒவ்வொரு கணமும் எண்ணி பூரிப்படையும் தருணங்களை நாம் பெற்றிருக்கிறோம்.

அது போன்ற ஒரு நிகழ்வு தான் 28ம் தேதி ஆகஸ்டு மாதம் ஷார்ஜா சத்திரத்தில் நிகழ்ந்த இஃப்தார் விருந்து.

உலகின் உன்னத நிமிடங்களை நாம் இந்த வேகமான சூழ்நிலையில் மறந்துபோகிறோம் என்பதனை உணர்த்திய மாலை.

வெள்ளிக் கிழமை மதிய வேளை உறக்கம் என்பதை இழந்து மஞ்சள் பூசிய பெண்ணைப் போல வானம் தன் பொலிவினைப் பெறும் மாலை நேரம். 4 மணிக்கு துபாயிலிருந்து புறப்பட்ட ஆசாத் அண்ணனின் ரதம் கரவைக் குரல் தினேஷை எடுத்துக்கொண்டு என் வீட்டு வாசல் வந்தடைந்த போது மாலை 4:45 மணி.

”மஸ்டா 6” ல் புறப்பட்டு ஒரு வழியாய், அண்ணாச்சி வீட்டிலிருந்து 10 நிமிட நடையில் வாகனத்தை நிறுத்தி வழிகேட்டு 6 மணி சுமாருக்கு சத்திரத்தை அடைந்தோம்.

சாப்பாடு என்றால் எனக்கு சரிநிகர் சமானமாக கொள்ளத்தக்க நண்பன் குசும்பன் அங்கே எங்களை வரவேற்றார். என் வயதொத்த நண்பர்களுடன், எழுத்துக்களால் இணைந்த இதயங்களுடன் அளவளாவுவது ஆழ்ந்த மன மகிழ்வைத் தருகிறது.

இப்தாருக்காக எல்லாமும் செய்து வைக்கப்பட்டிருக்க, நோன்பு திறந்தவுடன் நோன்புக்கஞ்சியும், ஹலீமும் என்னிடம் படாத பாடு பட்டன. (சரியாக ஒரு ஆண்டிற்குப் பிறகு)

பிறகு சுல்தான் பாய் இமாமாக தொழ வைக்க மஃரிப் தொழுதோம்.

டீச்சர் குடும்பம் (ஜெஸிலாக்கா & பேமிலி), படகும் துடுப்பும் (சஃபீனாக்காவின் பேமிலி), ”வடை” ராமன் குடும்பம், லொடுக்கு (அ) ஃபாஸ்ட்பௌலர் குடும்பம் - அனைவரும் குடும்ப சகிதமாய் வந்தது மனதுக்கு ஒரு திருப்தியைத் தந்தது. பதிவர் சந்திப்பு என்பது குடும்ப சகிதமாய் கலந்து கொள்ளக்கூடிய ஒரு கூடல் நிகழ்வு என்ற சந்தோசம் முக்கியமாய் பட்டது. ”தன் சுய அரிப்பை சொறிந்து கொள்ளவே பதிவு எழுதுகிறோம்” என்பவர்கள் மத்தியில் ஒரு சமூக சூழலின் நட்பின் ஆதரமாய், குடும்பமாய், குழு நிகழ்வாக மாற்றியிருக்கும் இந்த சந்திப்புகள் அடிக்கடி நிகழ வேண்டும்.

’நண்பன்’ ஷாஜி, முத்துக்குமரன், பினாத்தல் சுரேஷ் முதலானோர் கலந்து கொண்ட கூட்டத்தில் நாமும் கலந்து கொண்ட ஆனந்தம் கிடைத்தது என்றால் அது மிகையல்ல.

ஆசிப் அண்ணாவின் சிறிய முன்னுரையுடன் ஆரம்பித்த இப்தாருக்கு பின்னரான நிகழ்வுகள் ராஜா கமாலின் கவிதை புத்தக வெளியீட்டுடன் துவங்கியது.

பிறகு வழக்கம் போல் நாரதர் வேலையை நான் ஆரம்பித்தேன். செந்திலின் ஒரு பதிவில் திரைப்படத்தைப் பற்றி நல்ல விஷயங்களையும் கூறலாமே என்ற கருத்தை ஏன் ஆதரிக்கக்கூடாது? என்று என் முதல் பிட்டைப் போட்டேன். பிறகு அது பத்திக்கொண்டு எரிந்தது. (கந்தசாமி படத்துல ஏதுடா நல்லவிஷயம்னு நான் கேட்டதுக்கு குசும்பன் ஸ்ரியா என்றார். அதை நான் இங்கே சொல்ல மாட்டேன்)

எப்போதும் தன் ஆழமான கருத்துக்களால் ஆச்சர்யப்படுத்தும் நண்பன் ஷாஜி ஏனோ அடக்கி வாசித்தார்.

ஆசிப் அண்ணாச்சி எங்கிருந்தோ எடுத்துக்கொண்டு வந்த ஜிப்பாவில் நன்றாக இருந்தார். அமீரகத்தில் பஞ்சாயத்தில் சொம்பு கிடைக்காததால் ப்ளாஸ்டிக் பாட்டில் கொடுத்து அண்ணாச்சியை அட்ஜஸ்ட் செய்ய சொன்னோம். (பாட்டில் உபயம் - சென்ஷி)

அமீரகப் பதிவர்கள் சார்பாக ஏதாவது ஒரு போட்டி நடத்தலாம் என்று இரவு உணவின் போது பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அதில் “உங்களில் யார் அடுத்த கவிமடத் தலைவர்” போட்டி நன்றாக இருக்கும் என்று நான் சொன்ன கருத்து தலைவராலேயே நிராகரிக்கப்பட்டது.

கெமிஸ்ட்ரி, பிசிக்ஸ், பயாலஜி பற்றி பாடம் எடுக்கும் கலா மாஸ்டரை (மானாட மயிலாட) ஆசாத் அண்ணன் கலாய்த்த விதம் மிகவும் அருமை.

சிங்கை நாதன் உடல் நிலை குறித்தும், அவருக்கான உதவிகள் குறித்தும் அண்ணாச்சி தெரிவித்த போது ப்ரார்த்தனைகளுக்கும், மனமாற செய்த உதவிகளுக்கும் பலன் இருக்கிறது என்று மீண்டும் ஒரு முறை நிரூபணமானது.

முகம் தெரியாத ஒரு நபர் 2,000 திர்ஹாம் (சுமார் 26000 ரூபாய்) கொடுத்திருக்கிறார் சிங்கைநாதனின் சிகிச்சைக்காக என்று அண்ணாச்சி சொன்னதும் கண்களில் துளிர்த்த ஒரு துளி நீர் அந்த முகம் தெரியாத நண்பருக்கு நன்றி சொன்னது.

ஒரு வழியாக, ஆட்டமும், கொண்டாட்டமும், கோலாகலமும், நெகிழ்வும், பாசமும், ப்ரார்த்தனையுமாய் கழிந்த அந்த பொன்மாலைப் பொழுதினை இறைவா எங்களுக்கு அடிக்கடி கொடு என்ற வேண்டுதலுடன் விடைபெற்றோம்.

குசும்பனை கும்மலாம் வாங்க..!!

2009-07-27T21:05:00.000+04:00

குசும்பன் மட்டும் போட்டோ கமெண்ட் போடுறார். அதுனால அவர் பிரபல பதிவர் ஆயிட்டாரு. நான் எப்ப பிரபல பதிவர் ஆகிறது..??

இருட்ட ஆரம்பிச்சிடுச்சி, முகம் தெரியாது.. சிரிங்கன்னு என்னைத் தானே சொன்னாங்க..இவரு ஏன் இப்படி சிரிக்குறாரு??

நாம எம்புட்டு சீரியஸா பேசிட்டிருக்கோம். குசும்பன் எதுல ஆர்வமா இருக்கான் பாருங்க..!!

குசும்பன் கையில இருக்கிறது என்ன புத்தகம்னு சொல்லி இந்த ”உலக”த்தில் ”விளம்பரம்” தேடிக்கிற ஆசை எனக்கில்லை..

நான் வர்றதுக்குள்ள வடையை சாப்பிட்டுட்டு “ஸ்மைல் ப்ளீஸ்” வேற சொல்றான் பாரு..!

சிம்ரன் ஆப்பக்கடைங்கிற பேரை நம்ம கிட்ட கேக்காம “ஆப்பக் கடை”ன்னு எப்படிங்க மாத்தலாம்??

அடுத்த சந்திப்புல அய்யனார் செறிவு, பொறுப்புன்னெல்லாம் பேசினா நான் வர மாட்டேன். சொல்லிப்புட்டேன். இன்னைக்கு வந்ததே வடைக்குத் தான்.. அதுவும் கிடைக்கல..

இது போனஸ்.. !! குசும்பனோட வயசுக்கும் இந்த தாத்தாவோட வயசுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை..இல்லை..இல்லவே இல்லை..

அமீரக வலைப்பதிவர் மாமாநாடு - 19 ஜூலை 2009

2009-07-21T10:48:00.000+04:00

வலைப்பூக்களில் அதிகம் ஈடுபாடு இல்லாவிட்டாலும், நண்பர்களை உருவாக்கிக்கொள்ளும் பேராவல் முன்னிற்க, முதல் நாளே ஆசாத் அண்ணனிடம் சொல்லி, திட்டமிடல்கள் சரியாய் செய்தாயிற்று.

ஒரு மாதம் முன்பு தான் சந்திப்பு நடந்திருந்தாலும், நான் இந்த சந்திப்பில் கலந்து கொண்டதற்கு தமிழ்மணத்தின் சர்வாதிகாரப் போக்கை சாடிய சக்தியை ஒரு வளரும் வலைப்பூ எழுத்தாளன் எனும் முறையில் பாராட்டும் நோக்கமே முன்னெடுத்துச்சென்றது என்றால் மிகையில்லை.

ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் அமீரகத்தில் விடுமுறை என்பது அத்தி பூத்தாற்போன்ற நிகழ்வு. இந்த முறை அது நடந்தபோது ஆசாத் அண்ணனுடன் பொழுதைக் கழிக்க திட்டம் தீட்டினேன்.

மதியம் உணவு முடித்துவிட்டு கினோகுனியா புத்தகக்கடை செல்வதாகவும், பிறகு அங்கிருந்து
பதிவர் சந்திப்புக்கு போவதாயும் ஏற்பாடானது.

புத்தகக்கடையென்று சொன்னால் அது குறை.
அதனை புத்தகக் கடல் என்றே குறிப்பிடல் முறை.
(எப்படிடா சுபைர்..கவிதையா பேசுற..??)

மனசுக்கு லேசா பறக்குற மாதிரி ஒரு பீலிங் கிடைக்கும் நேரம் புத்தகக் கடைகளில் வாய்க்கும். புத்தகங்களின் வாசம் மட்டுமே சில பல பானவகைகளில் முங்கிய போதை தரும் காலங்களை நான் வெகு வேகமாக இழந்து வருவதாகப் பட்டது. ஒரு புத்தகக்கடைக்குப் போய் புத்தகங்கள் வாங்காது திரும்பி வந்தது அனேகமாய் இது தான் எனக்கு முதல் முறை.

உலகின் பெரிய புத்தகம் முதல் நாவல்கள் ஈடாக, பொறியியல் முதல் மருத்துவம் ஈடாக புத்தகங்களும், மொழியியலில் ஜப்பானீஷ் முதல் ப்ரெஞ்ச் ஈடாக புத்தகங்களும் இருக்கின்றன.

பொறியியலுக்கு சென்னை பாரீஸ் கார்னரில் பாதிவிலைக்கு வாங்கிய புத்தகங்களுக்கு இவை ஈடாக தெரியவில்லை. அழகழகான புகைப்படங்கள் மட்டுமே புத்தகங்களாகிவிடுவதில்லை என்பதில் எனக்கு எந்தவிதமான மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை.

புத்தகங்களை திருடிக்கொண்டு போனால் வாயிலில் இருக்கும் கருவி காட்டிக்கொடுத்துவிடும் என்று ஆசாத் அண்ணன் சொன்னார். நான் அதெல்லாம் மனிதன் கண்டுபிடித்தது. அதில் பிடிபடாமலே என்னால் கொண்டுபோக முடியும் என்றேன். எப்படி என்றார்.. ??

நாலுநாலு பக்கங்களாக கிழித்துக்கொண்டுபோக வேண்டும் என்றேன். அதுக்கு அப்புறம் புத்தகக் கடையில் பேசவே இல்லை என்னிடம்.. :-)

பதிவர் சந்திப்புக்கு கராமா போய் சேரும்போது தூரத்திலே ஒரு நல்ல இடத்தில் பார்க்கிங் கிடைக்க வண்டியை நிறுத்திவிட்டு, புத்தகங்களை எடுத்துக்கொண்டு போய் சேரும் போது மாலை 6 மணி.

நண்பர்களுடனான அறிமுகமும், புண்ணியவான்களின் வடை மற்றும் தண்ணீரில் ஆரம்பித்தது சந்திப்பு.

ஆப்பு மற்றும் ஆப்பரசனின் ஐ.பி. முகவரி வளைகுடா நாடுகளை குறிப்பிடுவதாக குண்டைப் போட்டார் குசும்பன்.

ஒரு பதிவு எப்படி இருக்கவேண்டும் என்பது முதல் எதற்காக பதிவெழுத வந்தீர்கள் வரை எல்லோரும் ஒரு மார்க்கமாய் பேச ஆரம்பித்தனர்.

எப்போதுமே அரட்டையாய் ஆரம்பித்த பதிவர் சந்திப்புகள் கொஞ்சமே சீரியஸாய் ஆனாலும் எஸ்கேப் ஆகிவிடும் எனக்கு ஆசாத் அண்ணனுடன் மட்டுமே ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறம் இருக்கும் பன்னாட்டு நகரத்துக்கு (இண்டர்நேஷனல் சிட்டி) போகமுடியும் என்பதால் காத்திருக்க வேண்டியதாயிற்று.

அய்யனாரின் தீர்க்கமான வார்த்தைகளும், குரல்வழியே பொங்கிப்பாயும் வெள்ளமாய் காதுகளை நனைக்கும்போது இதமான தென்றல் காற்று வீசத்தொடங்கியிருந்தது.

ஆசிப் அண்ணாச்சியின் வழக்கமான பாணியும், மரத்தடி நட்பினைப் பற்றிய ஒரு நெகிழ்வான அறிமுகமும் மனதில் நீங்காது நிற்கும்.

ஆசாத் அண்ணனின் பதிவெழுதும் போது 10% மட்டுமே எழுதுவதாயும், மீதி 90% அதன் முழு பின்னணி தெரிந்ததாயும் இருக்கவேண்டும் என்றபோது என்னைப் பார்த்து நீயெல்லாம் எழுதவே கூடாது என்று சொன்னதாய்ப்பட்டது.

சென்ஷி, சந்திரசேகர், அப்துல் வாஹித், செந்தில், சுந்தர், ஆதவன், கீழை ராஸா, கோபிநாத்
இஸ்மத், கலை, கார்த்திக், தினேஷ், ராதாகிருஷ்ணன், லியோ சுரேஷ், வினோத் கௌதம், நாகா, பிரதாப், சுல்தான், சைய்யது என்று பலபேர் வந்திருந்தனர்.

ஒரு இனிய மாலைப் பொழுதை சந்தோசமாய் கழித்த நினைவுகளுடன் பிரிந்தோம்.

லியோ சுரேஷை ஏன் எழுதுவதில்லை எனக் கேட்டபோது குப்பைகளாய் கிடக்கிறது வலையுலகம் என்றும், அது மாறும் வரை எழுத மாட்டேன் என்றும் சொன்னார். அதுபோல் ஆசிப் அண்ணாச்சியும் ஒரு முடிவெடுத்தால், லியோ சுரேஷ் மீண்டும் எழுதக்கூடும் எனத் தோன்றியது. ஆனால் நான் சொல்லவில்லை..

கிசுகிசு:

என்ன புத்தகம் போட்டிருக்கிறார்? அது ஒன்றுக்கும் உதவாது இதற்குத்தவிர என்று ஒரு பதிவர் எழுதிய புத்தகத்தை விசிறிக்கொண்டிருந்தார் ஒரு பிரபல பதிவர். அவரின் இந்த செய்கை மிகவும் மன சஞ்சலம் தந்தது.. :-)

அவர் யார் என்பதை பின்னூட்டத்துல சொல்லிடுங்க மக்கா..

எழுத்துக்கூடத்தில் ஒலித்த என் குரல் - அரசியல்

2009-05-10T18:57:00.002+04:00

நண்பர்களுக்கு,

எழுத்துக்கூடம் என்ற குழுமம் சவூதி தலைநகர் ரியாதில் செயல்பட்டு வருவது அனைவரும் அறிந்ததே.

அதில் உறுப்பினர்களாக நண்பர் நாக.இளங்கோவன், அண்ணன் ஆசாத், நண்பர் கேவிராஜா, மற்றும் நண்பர் இப்னு ஹம்துன் முதலானோர் இருக்கின்றனர். (என்னையும் சேர்த்து..)

பேராசிரியர் பெரியார்தாசன் சிறப்பு அழைப்பாளராக வெள்ளிக்கிழமை ரியாத் எழுத்துக்கூட கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டார். அவர் தலைமையில் கவியரங்கத்தில் ஏதாவது ஒரு தலைப்பில் பாட கேட்டுக்கொள்ளப் பட்டோம்..

கவிதையை இங்கிருந்து தட்டச்சி அனுப்பினேன். இது மட்டும் போதாதென்று என்னுடைய குரலில் பதிவு செய்திருக்கிறேன்.

அந்த கவிதை இதோ...!

அரசியல்

கலர்கலரா கரைவேட்டி
கைகூப்பி வந்திடுவார்
கண்டபடி பேசிவிட்டு
'கருத்தில்லை' என்றிடுவார்

பலமனிதர் தமைசேர்த்து
பிரியாணி போட்டிடுவார்
பக்கத்தில் தேர்தல்தான்
பார்ப்பவரும் புரிந்திடுவார்

சிலசமயம் இனமானம்
சவுண்டாகச் சொல்லிடுவார்
சில்லறைகள் தேறிவிட்டால்
மொத்தமாக மறந்திடுவார்

கலகமதை ஏற்படுத்தி
குளிர்தானே காய்ந்திடுவார்
கண்டவர்கள் கேட்டுவிட்டால்
'சகஜமப்பா' என்றிடுவார்

நேற்றைக்கு வேறுபேச்சு
இன்றைக்கு வேறுபேச்சு
நேரத்தில் தக்கபடி
நிலைமையினை மாற்றிடுவார்

காற்றுக்கு மேல்வருவார்
காணாமல் போய்விடுவார்
காட்டுகிற கவனத்தில்
கண்ணீரும் பன்னீராய்.

தூற்றுவதில் போற்றுவதில்
தாண்டிடவும் முடியாது
தேர்ந்தெடுக்கும் வார்த்தைக்கே
அகராதி கிடையாது

தோற்றாலும் ஒட்டவில்லை
மீசையிலே மண்ணென்பார்
தோதாக காரணத்தை
தோரணமாய் கட்டிவைப்பார்.

கண்டபடி திட்டியபின்
கூட்டணிக்கு கால்பிடிப்பார்
கண்டித்து கேட்டுவிட்டால்
காரணத்தின் வால்பிடிப்பார்

மண்டையிலே ஏதுமின்றி
மாபழிகள் சுமத்திடுவார்
மயங்கிவிட்டால் மண்டையிலே
மசாலாவை அரைத்திடுவார்

திண்ணையிலே கழிக்கின்ற
திருவாளர் நாவெல்லாம்
தினசரியும் வந்திருந்து
திளைக்கின்ற பேர்வழிகள்

பண்ணையகம் போயிடுவார்
பொழுதுகளை கழிப்பதற்கு
பாராளச் செல்வதாக
பசப்புகளைச் சொல்லிவிட்டு.

சாக்கடையில் நாற்றத்தை
செய்கின்ற குப்பைகளை
சேர்க்காமல் இருந்தாலே
சுகம்பெறுமே எம்தேசம்

பூக்கடையாய் அரசியலை
பார்க்கின்ற ஏக்கத்தை
பெருஞ்செயலால் தொடங்கிடுவோம்
பாராட்டு தேடிவரும்

தேக்கடையில் கூடுகின்ற
தீப்பழக்கம் விட்டுவிட்டு
தேசத்தின் நலங்காக்க
தொடங்கிடுவோம் நம்முயற்சி

வாக்குடையோம் நாமெல்லாம்
வாய்ப்புடையோம் என்பதனால்
வேண்டியொரு கவியளித்தேன்
ஒழுங்காகச் சிந்திப்பீரே!

இருண்ட எதிர்காலம் - சிறுகதை

2009-04-07T13:41:00.000+04:00

நான் மஸ்கட் வந்து 4 வருஷமாயிடுச்சு. இன்னும் ஊருக்குப் போக முடியல. காசு முக்கியமாச்சே..இதை விட்டுட்டு போனா அடுத்த நாள் ஊரில ஒன்னும் பண்ணமுடியாது..

இந்த பாழாப்போன பணம் தான் எல்லாத்தையும் தீர்மானிக்குது. ஒரு நல்ல நாளுக்கு நல்ல துணி மணி எடுக்கணும்னாலும் இதே காசுக்கு ஊர்ல இருக்குற எல்லாருக்கும் துணி எடுத்துப்புடலாம். நமக்கே 200 திர்ஹாம் ஆயிடுது. ஊருக்குப்போகையில ஏதாவது வாங்கிட்டுப் போனாத்தானே நல்லாயிருக்கும்.

அம்மாகிட்ட நேத்து பேசினப்போ, “ரொம்ப ஆசையா இருக்குடா புதுசா தோடு போட்டுக்கணும்னு. இலை இலையா டிசைன்ல பச்சைக் கலர் இலையும் சேந்தா மாதிரி தோடு வாங்கியாடா”ன்றாங்க.

தங்கச்சிக்கிட்ட பேசினா,”இத்தனி வருசமா ஃபாரின்ல இருக்க..என் குழந்தைக்கு மாமன்கிற முறையில என்ன செஞ்சிப்புட்ட”ன்னு கேக்குறா.

அப்பா “புதுசா ஒரு மொபைல் வாங்கிக்கொடு, இப்ப இருக்குறது வெயிட் அதிகமா இருக்கு”ன்னு சொல்றார்.

இவங்களை எப்படி சமாதானப் படுத்துறதுன்னே தெரியல..இங்க குடிக்க தண்ணி இல்லாம, நல்லதா சாப்பிடாம வயித்தக் கட்டி வாயக் கட்டி சம்பாதிக்கிறோம்னு தெரியக்கூடாதுன்னு தானே வீட்டுக்கு நாம போறப்போ இதெல்லாம் வாங்கியாறோம்..

அவங்களுக்கு எங்க புரியப் போகுது.. ஊருக்குப் போகையில வாங்கிட்டுப் போகணும்..யாருகிட்டயாவது ரூவா கடன் கேட்டா முறைக்கிறானுவோ..இன்னைக்கு இந்த பாழாப்போன ரிசஷென்னால எப்ப எவன் சீட்டை கிழிப்பான்னு தெரியாது..யாரு நம்மள நம்பி பணம் கொடுப்பா..??

நாம நல்லா வேலை பாக்குறதுனால பிரச்சினை இல்ல..அந்த சலீம் பாய் தான் கொஞ்சம் ஓவர் அலும்பு பண்ணுவார்..

அதோ வர்றார் பாருங்க..அவர் தான்..கத்தரிக்காய்க்கு குல்லா போட்டது மாதிரி..தொப்பையும் வழுக்கையுமா...பார்த்தாலே சிரிப்பு வருது.. மனுசன் எச்சிக் கையால காக்கா ஓட்ட மாட்டாரு.

"என்ன பாய், வயித்துக்குக் கூட ஒழுங்காச் சாப்பிடாம அப்படி என்னதான் காசு சேர்க்கறீங்க, கபுறுக்கு எடுத்துட்டா போப்போறிங்க?" என்ற கேள்விக்கு மையமாக முறுவலிப்பார்

அது சமாளிப்பா, அசடா என்று எனக்கு இன்று வரை புரியவில்லை .

எமகாதகத் திருடன்..இன்னைக்கு என்ன திட்டமோ தெரியல...

“என்னலே..என்ன பண்றீக..!” - சலீம் பாய்

“ஒன்னும் இல்லைன்னே..நம்மள வேலையை விட்டுத் தூக்கிருவாங்களோன்னு பயமா இருக்குன்னே”..

“போடா போக்கத்த பயலுவளா..!, இந்த மடம் இல்லாட்டி சந்த மடம்னு போவீகளா..பயந்துகிட்டு..நான் நம்ம முதீரை நேத்து பார்த்தேன்.அவருக்கு உன் மேல நல்ல அபிப்ராயம்லாம் இல்லை. நீயா வேலையை விட்டுப் போனீன்னா ரொம்ப நல்லது..வேலையை விட்டுப்போறேன், வீட்டுல கஷ்டம், நான் இருந்தே ஆகணும்னு பேசிப்பாரு.. ஒத்துக்கிட்டாருன்னா சம்பளம், சாவடில்லாம் நல்லா போட்டுக் கொடுப்பாரு..அவரா அனுப்பினா ஒரு நயா பைசா பேறாது..புரிஞ்சு நடந்துக்கோ என்ன..!”

“சரிண்ணே, பேசிப் பாக்குறேன்..”

ஒரு பத்து நிமிசத்துல போன் வருது நம்ம சலீம் பாயை வேலையை விட்டுத் தூக்கிட்டாங்களாம்னு நம்ம பையன் சிவா சொல்றான்..பதறிப் போய்ட்டேன்..ஹ்ம்..யாரை நம்புறதுன்னே தெரியல..

இப்பத்தான் பேசிட்டுப் போனார்..ஹ..என் மேல முதீருக்கு நல்ல அபிப்ராயம் இல்லையாம்...காமெடி..

சலீம் பாயை போய் பார்ப்போம். மனுசனை இப்ப விட்டா ஓட்டுறதுக்கு வேற வாய்ப்பே கிடைக்காது..

“என்ன சலீம் பாய், விஷயம் கேள்விப் பட்டேனே உண்மையா?” - லொள்ளுக்கு ஒண்ணும் குறைச்சலே இல்லை..

“ஒண்ணும் இல்ல தம்பி..துணிமணிலாம் அடுக்கிட்டு இருக்கேன். இன்னைக்கு நைட்டே கிளம்பணுமாம்..நான் இத்தனை நாளா ஒரு பைசா கூட யாருக்கும் வச்சுக்கோன்னு கொடுத்ததில்ல..அது ஏன்னு யாரு கிட்டயும் சொல்லல..இன்னைக்கு உன்கிட்ட சொல்லணும்னு தோணுது பேசலாமா?”

“ஐயோ என்ன பாய்...நீங்க சொல்லுங்க பாய்..”

“எனக்கு நகம் முளைச்ச காலத்துலேர்ந்து சம்பாதிக்கேன்..அக்கா, தங்கச்சிங்க கல்யாணம், தம்பிக படிப்புன்னு இம்புட்டு காலம் ஓடிப்போச்சு..இப்பதான் ஒரு நிலம் வாங்கி வீடு கட்ட ஆரம்பிச்சேன். ஆனா பாருங்க அந்த இடம் பங்காளிங்க இடமாம்..இப்ப கோர்ட்ல கேஸ் நடக்குது..ஒத்த ஒத்த ரூபாயா சேத்து கட்டுற வீடு தம்பி..இப்படி நடுவுல நிக்கிது..ஊருக்கு போனா எல்லாரும் கேலி பேசுவாங்க தம்பி..துபாய்ல ஒட்டகத்தை மேய்ச்சிட்டு இங்க மாடு மேய்க்க வந்துட்டான்னு, நினைச்சாலே அழுகையா வருது தம்பி”

“ஐயோ, ஏன் அழறீங்க சலீம் பாய்..ஒரு கதவை அடைச்சா ஆண்டவன் இன்னொரு கதவை திறப்பான் சலீம் பாய்”..

“இல்லைப்பா, நான் இப்ப ஊருக்கு போனா நான் தற்கொலை தான் பண்ணிக்குவேன், இந்த துறைல யாராவது இரண்டு பேர அனுப்பனும்னு முடிவு பண்ணுனப்ப, உன் வயசு காரணமா உன்னை வச்சிக்கிட்டாங்கலாம்..ஓடி ஆடி வேலை செய்வேன்னு..இன்னொருத்தன் அந்த ஜின்ஞ்சா பார்ட்டி.., மவ கல்யாணத்துக்கு வாங்கின வட்டியே மாசாமாசம் கழுத்தை நெரிக்குது.என்ன செய்யப்போறோமோ தெரியலப்பா”

”மனச தேத்திக்கங்க பாய்..எல்லாம் நல்ல படியே நடக்கும்.”

ஆதரவு சொன்னாலும் மனச ரம்பம் போல அறுக்குது.. என்னா செய்றது.. நாம என்னா செய்ய முடியும்னு தோணுது.

இதெல்லாம் நடந்தது 3 மணிக்கு..

சிவா போன் பண்ணான்..சாயங்காலம் 6 மணிக்கு ”டேய் மாப்ள..சலீம் பாயை போக வேண்டாம்னு முதீர் சொல்லிட்டாருடா..அதுக்கு பதிலா வேற ஒருத்தன் போறானாம், யாருன்னு தெரியுமா?”

------------------------------------------------------

முதீர் - மேலாளர்.

கபுறு - அடக்கஸ்தலம்

தேவதைகளின் உலகம் - மகளிர் தின வாழ்த்துகள்

2009-03-09T12:28:00.000+04:00

வலிகளினதும் இரைச்சலினதும்

ஆனதான உலகத்தில்

கைபிடித்து இழுத்து வந்தாள் தாய்

உள்ளார வருந்தும் கணங்களில்

மடி சாய்ந்து அழ முடிகிறது அவளிடம்

பிடித்த பெண்ணைப் பற்றியோ

பிடித்த விஷயம் பற்றியோ

ஒரு பெண்ணியப் பார்வையை

என்னிடம் புகுத்தியவள் சகோதரி

தேவதைகள் எப்போதும்

என்னைச் சுற்றியே இருக்கிறார்கள்..

குளிர்பானம் முதல்

அசைன்மெண்ட் வரை

பகிர்ந்து கொண்டு

காதல் முதல் கவிதை வரை

அத்தனையும் விவாதித்து

அழகான சட்டை எடுப்பது முதல்

முறையாக ஆங்கிலம் கற்றது வரை

என்னுடன் வந்த தோழி

சொந்தங்களைப் பிரிந்து,

கைபிடித்த காரணத்தால்

உலகின் கடைசி வரை

கூட வரும் மனைவி

தேவதைகள் எப்போதும்

என்னுடனேயே இருக்கிறார்கள்..

இரவின் நிசப்தத்தை

சன்னமாய் அறுத்தெறியும்

விசும்பலில் கூட

ரீங்காரமாய் மகள்

தேவதைகள் எப்போதும்

அருகில் இருக்கிறார்கள்..

தனியே ஒருதினம் தேவையில்லை

எனினும் மகளிர் தின வாழ்த்துகள்

பொங்கல் விழா சிறப்புக் கவியரங்கம் - பண்புடன் இணைய குழு

2009-02-08T20:00:00.003+04:00

நான் கலந்து கொண்ட இணைய கவியரங்கத்தில் வழங்கிய கவிதை..

இனி வரும் நாள்கள்

கடவுள் வாழ்த்து:

இறைவா!
இல்லா மலிருந்தன உயிர்கள்
இல்லா மலிருந்தன உலகங்கள்
எல்லாமுமாய் நீ
என்றைக்கும் நீ
வல்லமை உனக்கே!
வணங்குகிறேன்..

தமிழ் வாழ்த்து:

அங்கி யணிதல் அடையாளம் யார்க்குமே
தங்கமும் தந்திடும் தோரணை - அங்ஙனமே
என்னுள் தமிழணங்கே உன்னை அணிந்தனன்
மின்னிடு வாய்நீ மிகைத்து!

சபையோர்க்கு:

சிந்தனையில் தான் தோன்றி

சிதறியதை தொடுத்திட்டேன்

சிறப்பெனில் சுட்டிடுங்கள்

குறைஎனில் குட்டிடுங்கள்

தலைவர் வாழ்த்து:

அறிவிற் சிறந்தீர்; அன்பில் மிகைத்தீர்
ஆயின் ஏனோ வாழ்த்தை மறுத்தீர்
நெறிகள் கூறும் நலமே கொண்டீர்
பாடும் குயிலே; பண்பா ளர்நீர்.
தெரிந்த வரைக்கும் தலைவர் என்றால்
தெளிவாய் உங்கள் தகுதி வேண்டும்.

முதன்மைக் கவிதை:

கடந்து வந்த பாதை

சில நேரம் கற்கள்

சில நேரம் புற்கள்

சில நேரம் முட்கள்

கற்கள் காயப்படுத்தலாம்

புற்கள் துன்புறுத்தலாம்

முட்களால் முடக்கப்படலாம்

பயணம் மட்டுமே நிரந்தரமானது

பயணம் வேறு வாழ்க்கை வேறா?

வேண்டுமென்பதே வாடிக்கையாய்

வேண்டியவர்கள்!

நகைக்காய் நகைப்பவர்கள்

தொகைக்காய் தவிப்பவர்கள்

உறவுகள் என்பதாம் பெயர்

இவர்கள் இருப்பிடம் தேடி

செல்வம் சேர்க்கும் திறன்பெற

வேண்டும் இனி வரும் நாளில்

வெற்றியில் மட்டுமே

சுகம் கொள்வதும்

தோல்விகள் வருவதில்

துவண்டுபோவதும்

இல்லாத மனம்

பெறவேண்டும் இனி வரும் நாளில்

"நான்" என்றோர்களும் இல்லை

நான் தான் என்றோர்களும் இல்லை

நான் மட்டும்தான் என்பதும் இல்லை

நான் அடங்கும் ஞானம்

கைவரப் பெறவேண்டும்

இனிவரும் நாளில்..

இல்லையென வருவோர்க்கு

இல்லையென இயம்பாது

இயன்றதை செய்வேன்

என்பதன்று,

இல்லையென்ற சொல்லே

இல்லாது விரட்டவும்

வேண்டும் இனிவரும் நாளில்

திருந்தட்டும் உலகந்தான்

திருந்தட்டும் மற்றவரும்
வருந்துகின்ற போக்கின்றி
வகையாக 'நான்' திருந்தவும்,

எளியவரின் வலிகளிலே
வலியவரும் வாழ்கின்ற
இயலாமை சுடுகின்ற
இன்னல்கள் மாறிடவும்,

ஒருநாளே வாக்காளர்
உயர்வுகளை பெறுவதுவா?
கருமைமிகு பணநாயகம்
கட்டாயம் மாறிடவும்,

பேரினவாத நச்சுப்பற்கள்
பிடித்திருக்கும் எம்மக்கள்
பெருமூச்சு விடுகின்ற
பெருங்காலம் வாய்த்திடவும்,

தம்மக்கள் அவலங்கள்
தானுணரா தலைவர்க்கு
இன்னுயிர் மாய்த்துணர்த்தும்
இழிநிலைகள் மாறிடவும்,

நன்மைக்கும் தீமைக்கும்
நடக்கின்ற போரினிலே
என்பங்கும் உண்மைக்காய்
இருக்கின்ற வாழ்வுக்கே,

இனிவரும் நாள்களை
இறைவா அருள்வாய்!

நன்றிகள்..

அன்புடன்,

சுபைர்

நடிக சூறாவளி ரித்தீஷ் - நாயகன் பட பாடல்

2008-08-25T22:02:00.001+04:00

இப்பவாவது எங்க தலைவர் யாருன்னு தெரியுதா???? இன்னாமா ஆடியிருக்கார்...இன்னாமா பாட்டு...

தலைவா..இதுபோன்று இன்னும் பல படங்களைத் தா...தமிழ் சினிமா 75 ஆண்டு இருந்ததே போதும்..

காதல் - தொடர்கிறது

2008-08-10T22:00:00.001+04:00

பேருந்தின் இரைச்சலில்
தனியாய் கேட்டேன்
அவளின் கொலுசொலி.

நீ நனைவாய்
எனத்தான்
வருகிறது மழை

ஜன்னலோர இருக்கையில்
நீ பயணிக்கும் போதெல்லாம்
கூடவே பயணிக்கிறது மனம்

நீ வரும்போது
எதிரே வருகிறேன்
இன்றும் சிரிக்கிறாய்
அர்த்தம் தான்
புரிவதில்லை.

குசேலன் = குப்பை

2008-08-01T11:24:00.007+04:00

நண்பன் ஒருவன் படத்திற்கான டிக்கெட் வாங்கிவைத்துக்கொண்டு "வாடா மச்சான்"னான். நானும் நம்பிப்போனேன். அதுக்கப்புறம் தான் அந்த பயங்கர நிகழ்வுகள் கோர்வையாய் வந்தது..

குசேலன் படம் வருவதற்கு முன்னாகவே தலைவர் மன்னிப்பு எல்லாம் கேட்டு சமாதானப்படுத்தி வச்சிருந்தார். அவர் படத்த பாக்குறவங்களுக்கிட்டயும் மன்னிப்பு கேட்டா ரொம்ப நல்லது.

படத்த பத்தி பேசுவோம்..

பேர் போட ஆரம்பிச்சதிலிருந்து, கைதட்டி விசில் பறந்தது. ஷார்ஜால தான் படம் பார்க்கிறோம்னு கொஞ்சம் நம்பிக்கை இல்லாம இருந்தேன். அவ்வளவு விசில்.

அழகான பாடலில் ஆரம்பிக்கும் ஒரு சராசரி மனிதனின் வாழ்க்கை, தான் ஒரு பெரிய நபரின் நண்பன் என்று சொன்னதும் எப்படி தலைகீழாகிறது என்பதுதான் படம். ஆனால் நட்பினை தெளிவாக எடுத்துக்காட்டும் எந்த காரணியும் இல்லை.

பசுபதிங்கிற ஒரு நடிகனுக்கு நடிக்க இடம் கொடுக்கவேயில்ல.. மீனா போன்ற பழம்பெரும்:-) நடிகை நடிப்பதற்கான வாய்ப்புகளும் ரொம்ப குறைவு..

ஆனால் பசுபதியின் மூத்த பெண்ணாக வரும் பெண் மட்டும் அழகாக இருக்கிறார். :-)

படத்தின் முக்கியமான வருந்தத்தக்க அம்சம், காமெடி. வடிவேலு என்ற கலைஞன் இறந்துபோய்விடலாம். இந்த மாதிரி இயக்குனரின் படங்களில் நடிப்பதற்கு பதிலாக மதுரையில் லோடுமேன் வேலையே பார்க்கப்போய்விடலாம்.

நயன்தாரா அறைக்குள் புகுந்துவிட்டு வடிவேலு அவரின் அங்க அவயங்களை கண்டுரசிப்பதாகட்டும், அதனால் அவர் மீசை வளர்வதாகட்டும், வடிவேலு கண்கள் பார்க்கும் இடங்களில் செல்லும் கேமிராவாகட்டும்.. எல்லாம் ஒரு கீழ்த்தரமான ரசனையின் வெளிப்பாடே ஆகும்.

லிவிங்க்ஸ்டன் சுழலும் நாற்காலியை பசுபதிக்கு பரிசளிக்க, இது ஏழாவது அதிசயம் என்று ஒருவர் சொல்ல, பாரடா எட்டாவது அதிசயத்தை என லிவிங்ஸ்டன் வேட்டியை தூக்கும் இடமாகட்டும் எல்லாவற்றிலும் ஒரு ஜீரணிக்க முடியாத அதீத அவஸ்தை நம்மை இருக்கையில் புரளச்செய்கிறது.

படத்தின் பெரிய ப்ளஸ். ரஜினி. அவர் மட்டும் இல்லாமல், வேறு யாராவது நடித்திருந்தால் இந்த படத்தை முதல் நாளே குப்பைத்தொட்டியில் எறிந்திருப்பார்கள் தமிழ்ரசிகர்கள்.

P.வாசுவைப்பற்றி தெரிந்திருந்தும், "கதபறயும்போள்" - மலையாளப்படத்தின் தழுவல் இந்தப்படத்தை பார்க்கத்துணிந்த எனக்கு செருப்பால் அடித்தது இயக்குனரின் சாமர்த்தியம். இந்தப்படத்தையும் தன்னால் கெடுக்க முடியும் என்று நிரூபித்திருக்கிறார்.

அத்தனை பாடல்களும் வலிய திணிக்கப்பட்டதாகத்தான் இருக்கிறது. "சினிமா சினிமா" என்ற பாடலின் ஆரம்பத்தில் "75 ஆண்டுகால தமிழ் சினிமாவுக்கு இந்த பாடல் சமர்ப்பணம்" என்ற வரிகள் மிகவும் பாதித்தாலும், பாடல் அத்தனை சிறப்பாக இல்லை. ஒரு சினிமா என்ற பெரிய ப்ராஜக்ட் எடுக்க எத்தனை வேர்வை, எத்தனை சிக்கல், எத்தனை கஷ்டம். இதெல்லாவற்றையும் காட்டாமல், சும்மா காச்சுக்கும் பிலிம் காட்டியிருக்கிறார் இயக்குனர்.

ஆனால், சில ப்ளஸ்கள் இல்லாமல் இல்லை.. ஒன்று நயன்தாரா கவர்ச்சி..பில்லாவின் பாதிப்பு இன்னும் அகலவில்லை நயனிடமிருந்து.

இரண்டு பசுபதியின் மூத்தபெண் (அவ்வளவு அழகு..)

மூன்று இயக்குனர் சுந்தர்ராஜன் பாத்திரம். நாம் ரஜினியிடம் என்ன கேட்க நினைக்கிறோமோ அப்படியே கேட்கிறது.

ரஜினி என்ற மனிதனை எல்லோருக்கும் பிடித்திருந்தாலும், ஒரு திரைப்படமாக இதை ஜீரணிக்க முடியவில்லை. அந்த கடைசி 15 நிமிட காட்சி மட்டும் இல்லாவிட்டால், ஒரு திரைப்படம் என்ற கட்டுக்களில் இல்லாமல் போயிருக்கும்.

எது எப்படியோ, லிவிங்க்ஸ்டன் பெயரை சந்தானபாரதி சொல்வதுபோல் குசேலன் ஒரு "குப்பைசாமி"..

அன்புடன்,

சுபைர்

திரை இசைப் பாடல்களில் எனக்குப் பிடித்த பாடல்

2008-07-23T20:47:00.002+04:00

பாடல் : காதல் வைத்து காதல் வைத்து
படம் : தீபாவளி
இசை : யுவன் சங்கர் ராஜா
குரல் : விஜய் யேசுதாஸ்
வரிகள் : நா.முத்துக்குமார்

*காதல் வைத்து காதல் வைத்து காத்திருந்தேன்
காற்றில் உந்தன் குரல் மட்டும் கேட்டிருந்தேன்* //

காதல் என்பதை எப்படி வைத்திருக்க இயலும்??? அது பரிமாறப்பட வேண்டும்.. ஆனால் பரிமாறுதல் என்பதும் வாங்குபவர் இருந்தால் தானே சாத்தியம்..அதற்காக காத்திருக்கிறான் காதலன். காற்று, அனைத்து ஒலியையும் கடத்தும் ஊடகம். அதில் அவள் குரல் மட்டும் எப்படிக் கேட்கிறது.. வேறு எந்த சத்தமும் கேட்காமல்//

*சிரித்தாய் இசை அறிந்தேன்
நடந்தாய் திசை அறிந்தேன்*

//காதலி சிரிக்கும் ஓசை காதலனுக்கு இசையை கற்றுக்கொடுக்கிறதோ?? அவள் நடக்கும் பாதை பார்ப்பதே அவனுக்கு திசையாகிறது. பள்ளியில் கிழியக்கூடாத இடத்தில் கிழிந்திருக்கும் டவுசரை ஊக்கு போட்டு மாட்டிவிட்டு, திசை பற்றி கையைக்கட்டிக்கொண்டு படித்த பாடம் மனநிழலில்.
"கதிர் முளைப்பது கிழக்கு
அதன் எதிர் இருப்பது மேற்கு" என்று..

இங்கே திசை காட்டும் காரணி சூரியன்.. அதுபோல் இந்த பாடலில் காதலனுக்கு காதலி...//

*காதல் என்னும் கடலுக்குள் நான் விழுந்தேன்
கரையினில் வந்த பின்னும் நான் மிதந்தேன்
அசைந்தாய் அன்பே அசைந்தேன்
அழகாய் அய்யோ தொலைந்தேன்* *( காதல் வைத்து )*

*தேவதை கதை கேட்ட போதெல்லாம்,
நிஜம் என்று நினைக்கவில்லை
நேரில் உன்னையே பார்த்த பின்பு தான்,
நம்பி விட்டேன் மறுக்கவில்லை* //

இந்த பாடலில் இந்த சந்தம் வரும் போது பாவனாவை அத்தனை அழகாக காட்டுவார்கள். இள மஞ்சள் நிற தாவணியில், தலைசூடிய மல்லிகையில் தேவதைதான்..

** *அதிகாலை விடிவதெல்லாம்
உன்னைப் பார்க்கும் மயக்கத்தில்தான்
அந்தி மாலை மறைவதெல்லாம்
உன்னைப் பார்த்த கிறக்கத்தில்தான்* *( காதல் வைத்து )*

*உன்னை கண்ட நாள்
ஒளி வட்டம் போல்,
உள்ளுக்குள்ளே சுழலுதடி*
*உன்னிடத்தில் நான் பேசியதெல்லாம்,
உயிருக்குள் ஒலிக்குதடி
கடலோடு பேச வைத்தாய்
கடிகாரம் வீச வைத்தாய்
மழையோடு குளிக்க வைத்தாய்
வெயில் கூட ரசிக்க வைத்தாய்* *( காதல் வைத்து )* *

//இந்த பாடலை கேட்கும் பொதெல்லாம் உள்ளுக்குள் ஒரு பட்டாம்பூச்சி பறப்பதை உணர்கிறேன்.//

கண்ணதாசன் வாரம் (ஜூன் 24 முதல் ஜூன் 30 வரை)

2008-07-23T20:14:00.002+04:00

சிலருக்கு கண்ணதாசன் என்பவரை கவிஞனாய் பார்க்கும் எண்ணம் இல்லை.

கண்ணதாசன் என்பவரை எனக்கு பிடிக்கும் மூல காரணம், அவரின் சந்தம் தான்.

பிடிக்கும், பிடிக்காது என்பது ஒவ்வொருவருக்கும் மாறுபடக்கூடியது. எனக்கு பிடிக்கும் எல்லாமுமே அனைவருக்கும் பிடிக்கும் என அனைவரின் சார்பாக என்னால் சொல்ல இயலாது. கண்ணதாசன் பாடல்களில் பயின்று வரும் சந்தம் மற்றும் மரபு இன்றும் எனக்கு ஆச்சர்யம் தரும் ஒன்று.

எனக்குப் பிடித்த கண்ணதாசனின் பாடல்....

*//ஆறு மனமே ஆறு -
அந்த ஆண்டவன் கட்டளை ஆறு
சேர்ந்து மனிதன் வாழும் வகைக்கு
தெய்வத்தின் கட்டளை ஆறு
தெய்வத்தின் கட்டளை ஆறு... // *

எந்தவொரு மனம் கனத்துப்போகும் கணத்திலும் ஆறுதல் தரும் பாடல்கள் கண்ணதாசனின் பாடல்கள். இங்கே

//ஒன்றே சொல்வார்
ஒன்றே செய்வார்
உள்ளத்தில் உள்ளது அமைதி
இன்பத்தில் துன்பம்
துன்பத்தில் இன்பம்
இறைவன் வகுத்த நியதி...
வரும் துன்பத்தில்
இன்பம் பத்தாகும்
இந்த இரண்டு கட்டளை
அறிந்த மனதில்
எல்லா நன்மையும் உண்டாகும்
எல்லா நன்மையும் உண்டாகும் //

சொல்வதை செய்பவர்கள் மட்டுமே அமைதியான மனம் படைத்தவர்களாக இருக்கிறார்கள். உள்ளொன்று வைத்து புறமொன்று பேசும் மக்கள் மனம் அமைதியில் திளைக்கும் என்பதெல்லாம் சுத்தமாய் ஏற்றுக்கொள்ள இயலாதது. துன்பம் வரும்போது கலங்கி நிற்காதே, அந்த துன்பத்திலும் இன்பம் இருக்கிறது என்பது தான் இறைவனின் நியதி என்று கண்ணதாசன் எவ்வளவு நயமாய் கூறுகிறார்.

*ஒரு முறை ஒரு பெரும் பணக்காரன் ஒரு முனிவரிடம் வந்து எனக்கு ஏகப்பட்ட பணம் இருக்கிறது. ஆனால் சந்தோசம் என்பது இல்லை என்று சொன்னான். இதை கேட்டுக்கொண்டிருந்த முனிவர், அவனின் கைப்பையை பிடுங்கிக்கொண்டு ஓடினார். யாரும் பிடிக்க முடியாத மின்னல் வேகத்தில் அவர் ஓட, பணக்காரனின் மனம் படபடக்கத்துவங்கியது. சும்மாவா பின்ன, உள்ளே 1 லட்ச ரூபாய் பணமல்லவோ இருக்கிறது. போயும் போயும் ஒரு போலிச்சாமியாரிடம் ஏமாந்து போனதாக அந்த பணக்காரன் வருந்தினான். *

*சிறிது நேரத்தில் அந்த சாமியார் திரும்பி வந்து அந்த பணக்காரனிடம் பையை திருப்பிக்கொடுத்தார். வேக வேகமாக பையை பிரித்துப்பார்த்த அந்த பணக்காரன், பணம் முழுவதும் இருப்பதைக் கண்டு மிகுந்த மகிழ்ச்சியுற்றான்.

அப்போதுதான் அந்த முனிவர் சொன்னார், இதே பை உன்னிடம் முன்னம் இருந்தபோது இல்லாத மகிழ்ச்சி, இப்போது எப்படி வந்தது?? எனவே மகிழ்ச்சி மனதில் தான் இருக்கிறது என்றார். அதையே தான் கண்ணதாசன் மேலே சொல்கிறார்.

ஒவ்வொரு துன்பமும் ஆண்டவன் கொடுக்கும் போது அதைத்தாங்கிக்கொள்ளும் பக்குவமும் ஆண்டவன் நமக்குக்கொடுக்கிறான்.

//உண்மையைச் சொல்லி
நன்மையைச் செய்தால்
உலகம் உன்னிடம் மயங்கும்....
நிலை உயரும் போது
பணிவு கொண்டால்
உயிர்கள் உன்னை வணங்கும்
உண்மை என்பது அன்பாகும் -
பெரும் பணிவு என்பது பண்பாகும் -
இந்த நான்கு கட்டளை
அறிந்த மனதில்
எல்லா நன்மையும் உண்டாகும்
எல்லா நன்மையும் உண்டாகும் //

உண்மையை சொல்லவும், நன்மையைச் செய்யவும் வேண்டுமாம். நிலை உயரும்போது யாரிடத்தில் பணிவு இருக்கிறது??.

உண்மை என்பது அன்பு.. என்ன அற்புதமான வார்த்தை. அன்பு என்பதை எப்படி விளக்கலாம்??? நம்மிடம் மற்றவர்கள் எப்படி இருக்கவேண்டுமென நினைக்கிறோமோ அப்படியே நாம் அவர்களிடம் இருக்கவேண்டும். ஆனால் மற்றவர்களிடம் உண்மையாய் இருத்தல் என்பதே அன்பு.. என்ன அழகான ஒரு சித்தாந்தம்..

பணிவு என்பது பண்பு.. வாழ்வியல் அகராதியில் முன்னேற வேண்டும் என்ற உந்துசக்தி உள்ளதால் தான் மனிதன் என்ற சமுதாயம் முன்னேறிக்கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் முன்னேற்றம் என்பது கிடைக்கும் போது மனிதன் மனிதனாக இருப்பதில்லை. இயற்கையை தன் கையில் எடுத்துக்கொண்டு அதனை அழித்து மிருகமாய் வாழ்கிறான். அந்த இடத்தில்தான் பணிவு என்பது வேண்டியதாய் இருக்கிறது. பணிவு என்பது பண்பு என்று கவிஞர் சொல்வதன் உள்ளர்த்தம் இதுவாக இருக்கலாம். முன்னேறிச்செல்லும்போது பணிவுகொள் மானிடா, அதன்மூலம் தான் பண்பு நிலைத்திருக்கும். உலகம் உன்னைப்போற்றும் என்கிறார்.

* நிலை உயரும் போது
பணிவு கொண்டால்
உயிர்கள் உன்னை வணங்கும் *

//ஆசை கோபம் களவு கொள்பவன்
பேசத்தெரிந்த மிருகம்..
அன்பு நன்றி கருணை கொண்டவன்
மனித வடிவில் தெய்வம்..
இதில் மிருகம் என்பது
கள்ள மனம்
உயர் தெய்வம் என்பது
பிள்ளை மனம்
இந்த ஆறு கட்டளை
அறிந்த மனது
ஆண்டவன் வாழும்
வெள்ளை மனம்
ஆண்டவன் வாழும்
வெள்ளை மனம்//

ஆசை என்பது இல்லாத மனிதன் இருக்க முடியுமா? எனக்குத்தெரிந்து இல்லை. வயதான பாட்டிக்கு கூட, பேரன் கையால் பால் அருந்தி சாக வேண்டும் என்ற ஆசை இருக்கத்தான் செய்கிறது.

கோபம் என்பது கூடாது என்று எத்தனையோ இடத்தில் படித்திருந்தாலும், நாம் கோபப்படத்தான் செய்கிறோம். கோபத்தை நாம் வெளிக்காட்டும் இடம் தான் நம்மை வேறுபடுத்திக்காட்டுகிறது. நாம் நம் கோபத்தை அடக்கவேண்டும்.

களவு என்பது எத்தனை வகை??. மற்றவனிடம் ஒரு பொருள் இருக்கும்போது நமக்கு ஒவ்வாமை ஏற்படுகிறது. அதை அபகரிக்க மனம் படாதபாடு படுகிறது.
இந்த மூன்றும் இல்லாது இருக்கும் நேரம் என்பது குழந்தை நிலைதான்.

அன்பு என்பதும் கருணை என்பதும் முக்கிய காரணியாக இருக்கிறது இந்த உலகம் நிலை பெறுவதற்கு. எங்கோ ஒரு மூலையில் எம் தமிழன் குண்டடி படும்போது துடிக்கிறோமே, எங்கோ ஒரு மூலையில் சூறாவளியோ, நிலநடுக்கமோ நம்மை துடிக்கச்செய்கிறதே அது தான் அன்பின் வெளிப்பாடு. அவர்களுக்கு ஏதாவது செய்யமுடியுமா என்று நம் இதயம் துடிக்கிறதே அது தான் கருணையின் வெளிப்பாடு. நன்றி என்பது ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் மிக அத்தியாவசிய தேவையாய் இருக்கிறது. இவை அனைத்தையும் ஒவ்வொரு மனிதனும் நிலைபெற்று செயல்படுத்த வேண்டுமாய் விளம்பும் கவிஞன் கருத்துக்களுக்கு எதிர்கருத்து இருக்கிறதா என்ன???

பலே பாலாஜி

2008-07-22T23:22:00.000+04:00

காத்திருப்புகள் தான் ஒரு மனிதனை ஸ்திரமாக்குகிறது..உறுதியாக்குகிறது.

ஐ.பி.எல் போட்டியை காணும்போது சென்னை அணியினர் தோற்றுப்போய் விடுவோம் என்றே பயந்திருந்தேன். இதே போன்றொதொரு போட்டியில், ஷேன் வார்னின் அற்புதமான பேட்டிங் அணிக்கு வெற்றி தேடிக்கொடுத்தது நினனவிருக்கலாம். அதே போன்ற நிலை ஏற்பட்டு விடுமோ என்று அஞ்சினேன்.

வந்தார் பாலாஜி.. அழகான விவேகமான பந்துவீச்சில் எதிரணியை மிரட்டினாலும், ஆட்டத்தின் முக்கியமான கடைசி ஓவரில் முதல் பந்திலேயே சிக்சர் கொடுத்ததும் இதயத்துடிப்புகள் ராஜ்தானி எக்ஸ்பிரஸ் வேகத்தில் தடதடக்க ஆரம்பித்தது.

பாகிஸ்தான் அணிக்கெதிராக பேட்டிங் பிடித்து, சோய்ப் அக்தர் பந்தில் சிக்ஸர் அடித்ததும் தெறித்த பாலாஜியின் மின்னல் சிரிப்பு இன்னும் கண்ணை விட்டு அகலவில்லை.

அவர் குறிப்பிட்ட இடத்தை தக்கவைக்க நெஹ்ரா, பதான், முனாஃப், R P சிங், போன்றோருடன் போராட வேண்டியிருந்தது.

நாம் ஒன்று நினைக்க தெய்வம் ஒன்று நினைக்கும் என்பார்கள். பாலாஜி விஷயத்திலும் அது நடந்தது. அவரின் முதுகுப்பகுதியின் பாதிப்பு காரணமாக அவர் கட்டாய ஓய்வெடுக்க பணிக்கப்பட்டார்.

2 ஆண்டுகள் ஓய்வுக்குப்பிறகு, மீண்டும் வந்தார்..மீண்டு வந்தார்.

சீயான் விக்ரம், சவ்ரவ் கங்குலி, பதான், சேவக் போன்றோர்கள் வரிசையில் பாலாஜியும் சேர்ந்திருக்கிறார். ஆம், காத்திருப்புகள் தான் ஒரு மனிதனை ஸ்திரமாக்குகிறது..உறுதியாக்குகிறது.

வெல்கம் பாலாஜி...

சுட்டிக் குழந்தை

2008-07-22T23:19:00.001+04:00

மத்த குழந்தைங்களோட ஒப்பிடும்போது, பெண் குழந்தைகள் கொஞ்சம் சுட்டியாகவும், படு புத்திசாலியாகசவும் இருக்கும்.

எங்கள் வீட்டில் நகராட்சி தண்ணீர் குழாயில் தண்ணீருக்கு பதில் காற்று தான் வரும். அதனால் ஒரு பெரிய தொட்டி (4 அடி ஆழத்தில்) கட்டி, நகராட்சி குழாயை அடியில் பதித்து விட்டோம். எப்போதும் குழாய் திறந்தே இருக்கும். தொட்டி நிறைய தண்ணீர் இருக்கும்.

ஒரு நாள் என் த‌ம்பி (8 வயது) முடி வெட்டி விட்டு குளிக்க வந்திருக்கிறான். அந்த இடத்திற்கு அருகில் என் அம்மா துணி துவைத்துக் கொண்டு இருந்திருக்கிறார்கள்.

என் தம்பி குளிக்கும் போது தொட்டிக்கு பக்கத்தில் இருந்த வாளியை தண்ணீருக்குள் தள்ளிவிட்டுவிட்டான். த‌ண்ணீர் முழுக்க‌ அம்மா மீது தெறித்து அம்மா தெப்பலாக‌ ந‌னைந்து விட்டார்க‌ள்.

அம்மா அவனை திட்டும் நோக்கில், "ஏண்டா, உனக்கு மூளை இருக்கா??" என்று கேட்டிருக்கிறார்கள்.

அதற்கு என் தங்கை (4 வயது), "அம்மா, அவனுக்கு முடிய வெட்டும்போது மூளையும் வெட்டி விட்டார்கள்" ‍என்றிருக்கிறார். அந்த‌ டைமிங் தான் இங்கு முக்கிய‌ம்.

வீடு - சில சிதறல் எண்ணங்கள்

2008-07-22T22:53:00.002+04:00

வீட்டைக் கட்டிப் பார்.. கல்யாணம் பண்ணிப் பார் என்றொரு பழமொழி புழக்கத்தில் இருக்கிறது. ஆம்..இந்த இரண்டும் நினைத்த மாத்திரத்தில் நடக்ககூடிய காரியமல்ல. எனக்கு இரண்டும் நடக்கவில்லை.

வீடு என்ற ஒன்று தேவைப்படுவதால் தான், நாம் இன்றும் சமுதாயத்தில் அங்கமாக கவனிக்கப்படுகிறோம். வீடு என்பது நம் அனைவருக்கும் அடையாளமாக மாறி நீண்ட காலம் ஆகிவிட்டது.

"காரை வீட்டுக்காரர்" என்று அழைக்கப்படும் ஒரு முதியவர் எனக்குப் பழக்கம். அவரின் காலத்தில் அவர் பெரும் பாடுபட்டு "காரை வீடு" கட்டியதாக என் பாட்டி சொல்ல கேட்டிருக்கிறேன்.

வீடு என்பது செங்கலும் சிமிண்ட்டும் கலந்தததல்ல. அது ரத்தமும் சதையும் கலந்ததது.

முதலில் அடித்தளம்(Basement) இட வேண்டும். அதற்காக குழிபறிக்கும் போது சிலருக்கு புதையலும் சிலருக்கு மண்டையோடும் கிடைக்கலாம். :‍-)

அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம்போலத் தம்மை
இகழ்வார்ப் பொறுத்தல் தலை -‍ என்ற திருக்குறள் இங்கே குறிக்கப்பட வேண்டியது. இகழ்வாரை பொறுத்தல் என்பதெல்லாம் கனவிலும் நம்மால் முடியுமா?? என்னால் முடியாது மனதளவிலும்..

ஒவ்வொரு செங்கல்லையும் அடுக்கும்போது அங்கே சாந்தை* குழைத்து அடுக்குவார்கள். அதுதான் குடும்பத்தின் சிரிப்பு என்பது. ஒவ்வொரு சிரிப்பும் நமது குடும்பத்தினை இணைக்கும். செங்கற்களை இணைப்பதற்குக் கூட சில வரைமுறைகள் இருக்கின்றன. அதுப்போலத்தான் சிரிப்பும். சிரிப்பினை உருவாக்குவதற்கும் சில வரைமுறைகள் இருக்கின்றன. இது தெரியாத‌ போதுதான் "சுபைர்" போன்ற‌ இள‌சுக‌ள் அவைய‌ட‌க்க‌ம் இல்லாம‌ல் பேசுவ‌‌தை நிறுத்திக்கொள்வ‌த‌ற்காக பெரிய‌வ‌ர்க‌ள் ஆணையிட‌ வேண்டியிருக்கும்.

செங்கற்களை அடுக்கும்போது கவனித்திருக்கிறீர்களா?? ஒன்று மாற்றி மற்றொன்று அடுக்க வேண்டும். ஏனென்றால், அப்போது தான் பிடிமானம் நன்றாக இருக்கும். அதுபோலத்தான் குடும்பமும். கணவன் மனைவி இருவரும் ஒரே போன்று இருந்தால் வாழ்க்கை போரடித்துவிடும். எடக்கு மடக்கான கேள்விகள் தான் சுவாரஸ்யம் தருகிறது வாழ்விலும், அலுவலிலும்.
ஒவ்வொரு கற்களாக நமது வீட்டிற்கு எடுத்துக்கொடுத்து, நெற்றிப்பொட்டில் வழியும் வியர்வைத்துளிகளை துடைத்தெறிந்துவிட்டு, கட்டாந்தரையில் "உருமாடு"ஐ விரித்து, பழையசாதத்துடன் ‍சின்ன வெங்காயம் சாப்பிடும் பாக்கியம் கிடைத்திருக்கிறதா??

கடையில் பொருட்கள் வாங்குவது போல் போய், "ஒரு வீட்டிற்கு 14 லட்சமா, கொஞ்சம் குறைத்து போடப்படாதா??" என்று பேரம் பேசி வாங்கி குடியமரும், வாழ்க்கையை வாழத்தெரியாத வக்கற்றவர்களாக ஆக்கிவைத்திருக்கிறது இன்றைய வாழ்க்கை சூழ‌ல்.

க‌டைக்குப்போய், த‌ள‌வாட‌ சாமான்க‌ள் முத‌ல் த‌ட்டுமுட்டு சாமான்க‌ள் வ‌ரை பார்த்துப்பார்த்து வாங்கி வ‌ந்து, ஒவ்வொன்றாய் அடுக்கி அழ‌கு பார்த்து, விரும்பிய‌ வ‌கையில் அத‌னை உபயோக‌ப்ப‌டுத்தும் வாய்ப்பு கிடைக்க‌ப்பெற்றிருக்கிறீர்க‌ளா??

சில‌ வ‌கைக‌ளில் ந‌ம‌க்கு பேராசை ம‌ட்டுமே எஞ்சி நிற்கிற‌து.

விளையாட்டாக சொல்வார்கள், வாழ்க்கைத்துணையும் செல்லிடைபேசியும் ஒன்று என்று.. கொஞ்சம் காத்திருந்தால் புதுவகை கிடைக்கும். அந்த வகையில் வீட்டினையும் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்.

இவையெல்லாவற்றையும் விட முக்கியமானது வீடு கட்ட பணம் ஏற்பாடு செய்வது. 24 வயதில் சொந்த வீடு வாங்கி அப்பா அம்மாவை சந்தோசமாக வைக்கும் ஆற்றல் கிடைத்திருக்கிறதோ இல்லையோ..ஆனால் அதைப்பற்றி யோசிக்கவாவது ஆற்றல் கொடுத்திருப்பதற்காக இறைவனிடம் நன்றி கூறிக்கொள்கிறேன். பல இடங்களில் முயற்சித்தும் பணம் கிடைக்கும் வழிமுறைகள் ஒவ்வொரு எல்லையிலும் இறுதிவரை சென்று முட்டிக்கொண்டு நிற்கிறது. என்னால் முடியும் என்ற நம்பிக்கை இன்னும் இருக்கிறது. நம்பிக்கை தானுங்க வாழ்க்கை.

என‌க்காக‌ மட்டுமே வீடு க‌ட்ட‌வேண்டிய‌ ஆசையுமில்லை. ம‌ற்ற‌வ‌ர்க‌ளை ச‌ந்தோஷ‌ப்ப‌டுத்தி பார்ப்ப‌து தான் ந‌ம‌க்கும் ச‌ந்தோசம், இல்லையா??

---------------------------------------------

சாந்து -‍ சிமிண்ட்டும் மண்ணும் 1க்கு 4 அல்லது 1க்கு 6 என்ற விகிதத்தில் கலந்து தண்ணீர் விட்டு கலக்கப்படும் கலவை. (Bonding Agent)

உருமாடு - தலையில் வைத்திருக்கும் துணிச்சுற்று. பாரம் தலையில் ஏற்றப்படும் போது அழுத்தாமல் இருக்க துணியை சுற்றி வைப்பார்கள்.

ஆணிவேர் என்றொரு திரைப்படம்...

2008-04-14T07:50:00.000+04:00

நேரம் போகாது ஒவ்வொரு வலைமனையையும் தேடிக்கொண்டிருந்தேன். கண்ணில் எதேச்சையாய் பட்டது இந்த திரைப்படத்தின் பெயர். என்ன தான் இருக்கிறது பார்ப்போமே என்ற எதிர்பார்ப்புடன், ஒரு ஐந்து நிமிடம் பார்க்கத்துவங்கியதுடன், படம் முடியும் வரை என்னால் ஏதும் செய்ய இயலவில்லை. அப்படி கட்டிப்போட்டது இந்த படம்.

சலனப்படம் என்ற கூற்றை திரைப்படத்திற்கு நாம் உபயோகப்படுத்தினாலும், அது இந்த படத்திற்கு தான் மிகவும் பொருந்தும்.

நாயகியாய் மதுமிதா, கதையின் நாயகனாய் நந்தா (புன்னகைப்பூவே திரைப்பட நாயகன்) மற்றும் தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கை.

இவை மட்டும் தான் படத்தின் ஓட்டத்திற்கு காரணம்.

நாயகி இந்தியாவிலிருந்து இலங்கை சென்று செய்தி சேகரிக்கிறார். அவர் இலங்கை வீதிகளில் வாகனத்தில் செல்லும்போது காட்டப்படும் சிதிலமடைந்த வீடுகளும், சாலைகளும் சொல்லக்கூடும் ஆயிரம் கதைகளை. அங்கே மருத்துவத்தொழில் புரியும் நாயகனிடம் போய், ஒரு நல்ல புகைப்படம் வேண்டும், முன் அட்டையில் போடுவதற்கு என்று நாயகி சொல்லும் வேளையில் அவளை அப்படியே கொன்று விடலாமா என்று தோன்றுகிறது. எல்லாமே வியாபாரமாய்ப்போன நாட்டில் யாரிடம் போய் கோபித்துக்கொள்வது..

நாயகன் பேசும்போது சொல்லும் வசனம் ஒன்று "அன்னையிடம் பால்குடித்துக்கொண்டிருக்கும் போது அன்னை இறந்தது கூட தெரியாத குழந்தையை இந்த கைகளால் தான் பிரித்தேன்" என்று சொல்லுவார். மனதின் ரணங்களை ஆற்ற காலம் தான் மருந்திட வேண்டும்.

அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, பக்கத்தில் குண்டு வெடிக்கும்போது மனம் ஒரு நிமிடம் விட்டுத்துடிக்கிறது. ஊர் மொத்தமாக மற்றொரு இடத்திற்கு குடிபெயர்வதற்கு அறிவுறுத்தப்படும்போது, "என்னுடன் வந்துவிடு என்று என் பாட்டியை நான் அழைக்க, வாழ்ந்த வீட்டை விட்டு வரமாட்டேன் என்றபோது பாட்டியின் கண்ணில் வழிந்த கண்ணீர் சொன்ன பதில் ஏனோ என் எண்ண நிழலாடலில்..". வாழ்ந்த இடத்தை விட்டுபோன பிறகு மீண்டும் வருவோமோ மாட்டோமோ எனும்போது மனம் வலிக்கும் வலி அனுபவித்தவர்களுக்குத்தான் புரியும்.

பள்ளிக்கு செல்லும் பெண் குழந்தை கற்பழித்து கொல்லப்படுவதிலாகட்டும், டாங்கிகள் மேலேற்றி மக்கள் நசுக்கப்படுவதிலாகட்டும், அத்தனையிலும் ஊறித்திளைக்கிறது மற்றைய மொழியினரின் வெறிச்செயல்.

நண்பர் ரிஷான் எழுதிய கவிதை வரி தான் ஞாபகத்துக்கு வந்தது..

//எங்களது உயிர்கள் எடுக்கப்படும் கணப்பொழுதுகளில் என்ன செய்துகொண்டிருப்பீர் தோழரே..? ஓர் அழகிய பாடலின் ஆரம்ப வரிகளை முணுமுணுத்துக் கொண்டிருப்பீரோ...? //

அப்படித்தானே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம்???

மற்றுமொரு பாவனா பதிவு

2008-03-30T14:25:00.002+04:00

ஜல்லியடித்தல் - பாவனா புராணம்

2008-03-10T00:10:00.015+04:00

தெ.தே.மு.க.( தெற்றுப்பல் தேவதை முன்னேற்ற கழகம்)

நம்ம நண்பர்களுக்கு ரொம்பத்தான் குசும்பு.. பாவனா படம் வந்தா உடனே டீடெயிலா மெயில் போட்டுடுவானுக..எனக்கு :-))

படம் மற்றும் அதற்கான குறள் வெண்பாக்கள்..

கல்லூரி செல்லும் சிவப்புச் சுடிதார்நின்
கைதவழும் பந்தாக நான்.

மிளகாய் உரைக்குமாம் காருதல் இல்லையா
பெண்ணிவள் கண்நோக்கி காண்.

கத்தியா நின்கையில் விட்டெறி - போதுமே
சத்தமின்றி கொன்றிட "பார்".

ஊஞ்சல் விளையாடும் உன்அழகைக் காணவே
ஆலம் கிடக்கும் தவம்

நீஅமரும் காரணமே ஊஞ்சலும் உன்னதம்
அஃதன்றோ நீவாழும் நெஞ்சு.

கோபமும் பெண்டிர் அணிகலனாம் - ஆமாம்
அவையுனக்கு உண்மையிலே சரி.

பார்வையால் பேசினால் போதுமா - ஆகாது
கோர்வையாய் கொஞ்சமே பேசு.

காதலால் காண்பது அழகன்றோ ஆதலால்
என்னையுமே காதலினி றுத்து.

இறைவணக்கம் - வெண்பாக்கள்

2007-04-21T19:15:00.000+04:00

இறைவணக்கம்: குறள் வெண்பாக்கள்
*- அஹமது சுபைர் & ஹ.ஃபக்ருத்தீன்*

1). கண்ணின் கருவிழி காண்பவை தன்னிலாம்
எந்தன் நினைவில் இறை!

2). மண்ணில் பலருண்டு, மாண்போர் சிலர்தானாம்
எண்ணம் சிறந்திட ஏற்றம்.

3). தன்னின் நலத்தினை தானாக எண்ணாரும்
விண்ணில் உறைவோன் வழி!

4). எண்ணம் சிறக்கவும் ஏற்றம் கிடைக்கவும்
தன்னை அறிந்தே தொழு!

5). எண்ணம் நிறைவேற ஏகன் வரங்கிட்ட
கண்ணிலே நீர்வரக் கேள்.

6). இறையின் நினைவில் எதையும் செய்ய
குறையேதும் வந்திடா கேள்

7).இல்லையென்று கேட்பார்க்கு ஈயும் மனிதருக்கு
வல்லோன் அளித்திடும் வாழ்வு!

8). எல்லா நிலையிலும் எப்போதும் கொண்டிரு
வல்லோன் நவின்ற வழி.

9). மண்ணி லுறையும் மனிதர்க் கிரங்கிட
விண்ணின் உதவி வரும்!

10). கடலில் அலைகள் கணக்கிலும் போதா
அடங்கா நினைவில் அவன்.

எழுத்துக்கூடத்தின் 25 ம் கூட்டம் - வெள்ளிவிழா கூட்டம் - ஒரு பார்வை

2007-04-21T19:12:00.000+04:00

அது ஒரு பொன் மாலைப் பொழுது... ஆம் எழுத்துக்கூடத்தின் 25 ம் அமர்வு தான்.

சிந்தை முழுதும் நம்மை ஆட்டிப்படைக்கும் வேலைப்பளு இல்லாதிருக்கும் வாரத்தின் ஒரே நாள் வெள்ளிக்கிழமை. மாதத்தின் முதல் மற்றும் மூன்றாம் வெள்ளிகளில் கூடுகிற எழுத்துக்கூடத்தின் இன்றையச் சிறப்பு இது வெள்ளிக்கிழமை மட்டுமில்லாமல் வெள்ளிவாரமும் என்பதாகும் (மலையாளத்தில் 'கிழம' என்பதே வாரம் என்ற பொருளில் தானாம்). இக்கூட்டம் பற்றி ஒன்று விடாமல் எழுதச் செய்யும் முயற்சியாக இப்பதிவு. ஓராண்டுக்கும் மேலான இந்த நிகழ்வு ரியாத் தமிழ்சங்க வலைப்பதிவில் பொன்னிறங்களில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் தகவலுக்கு www.riyadhtamilsangam.com

இலக்கியத்தின் மீதான நம் அனைவரின் ஆர்வம் தான் இந்த எழுத்துக்கூடம் இத்தனை வெற்றிகரமாக நடப்பதின் மூல காரணம்.

இந்த முறை எழுத்துக்கூடத்தின் வருகைப்பதிவு அதிகமாக இருந்தது.

ஆம், வழமையாக 4 முதல் 8 பேர்வரை கலந்துகொள்ளும் எழுத்துக்கூடம் இந்த முறை 18 பேர் கொண்ட மாபெரும் சபையாக மாறியது.

கலந்துகொண்டவர்கள்:
ஐயா அப்பாஸ் ஷாஜஹான் மற்றும் குடும்பத்தினர் (3)
'வாத்தியார்' கே.வி.ராஜா மற்றும் குடும்பத்தினர் (2)
ஐயா மாசிலாமணி அவர்கள் (1)
ஐயா வெற்றிவேல் அவர்கள் (1)*
ஐயா விஜய சுந்தரம் அவர்கள் (1)*
ஐயா இளங்கோவன் அவர்கள் (1)
ஐயா சோமு அவர்கள் (1)
ஐயா இம்தியாஸ் அவர்கள் (1)
ஐயா பாலமுகுந்தன் அவர்கள் (1)
ஐயா அறவாழி அவர்கள் (1)
கவிஞர் ஹ.பஃக்ருத்தீன் அவர்கள் (1)
திருமதி. மலர் சபாபதி அவர்கள் (1)
திரு தஞ்சை மீரான் அவர்கள் (1)
இவர்களுடன் நான் (அகமதுசுபைர்).

மற்றும் வெகு தொலைவிலிருந்து, தகவல் தொழில்நுட்பத்தின் அபரிமிதமான வளர்ச்சியின் சாத்தியத்தால், நம்முடன் கலந்து கொண்ட ஐயா ஆசாத் அவர்கள். (1) (கடைசியா பெயர் போடுறது ஏன்னா..சினிமா படத்தில டைரக்டர் பேர் கடைசியாத்தான் வரும் :-))

வழமையாக கூட்டத்தில் கலந்துக்கொள்வதைத் தவறவிடாத 'இலக்கிய' ஷாஜஹான் தாயகம்சென்றிருப்பதால் இக்கூட்டத்தில் கலந்துக்கொள்ள இயலாமற் போனது நமக்கெல்லாம் வருத்தம் தான்.

மேற்குறிப்பிட்டவர்கள் தவிர நமக்கு தொலைபேசி மூலம் வாழ்த்தினைத் தெரிவித்த திருமதி கீதா சங்கர் அவர்கள். இத்தனை பேரும் கலந்து கொண்டபோதே அதன் சிறப்பு தெளிவாகத்தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

இந்த கூட்டத்தின் தலைமைப்பொறுப்பை ஐயா அப்பாஸ் ஷாஜஹானிடம் ஒப்படைத்தார் எழுத்துக்கூடத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் திரு. கே.வி.ராஜா அவர்கள். நிகழ்ச்சியின் முன்னிலை "வாழும் தமிழ்" ஐயா இளங்கோவன் அவர்கள்.

முதலாவதாக கவியரங்கம்,

தமிழ்க் கவிதைகள் மலினப்படுத்தப்பட்டதால், அவற்றின் எதிர்காலம் என்னவாகுமோ என இருந்த பயம் மெல்ல அகன்றது இந்த கவியரங்கத்தின் போது.

கவிஞர்கள் முறையே திரு.ராஜா, திரு.பஃக்ருத்தீன், திருமதி. மலர், மற்றும் திரு. சுபைர் (இவனுக்கெல்லாம் எதுக்கு "திரு"ன்னு முணங்குறது எனக்கு கேட்குது) மற்றும் திரு. இளங்கோவன் தங்களின் மின்னஞ்சலில் ஏற்கனவே பதிவான கவிதைகளை அரங்கேற்றினர்.

இதில் திருமதி மலர் அவர்கள் புதுக்கவிதையும், சுபைர் புதுக்கவிதைபோல ஒன்றும் அரங்கேற்றினர். ஏனையோர் மரபுக்கவிதைகளை கத்தியின் கூர்மையான வீச்சினை ஞாபகப் படுத்தும் கவிதைகளை அரங்கேற்றினர். இதில் ஐயா இளங்கோவன் அவர்கள் ஒருபடி மேலேபோய் தனது கட்டளைக்கலித்துறை+அந்தாதியினை அழகாக பாடிக்காட்டினார். (அதில் 5 குறை கண்டுபிடிப்பவர்களுக்கு பரிசும் உண்டாம்..எனக்கு இதுவரை ஒன்னுகூட கிடைக்கல).

தமிழிசையில் கவியரங்கத் தலைவர் தனது அழுத்தமான ஆழமான கவிநயத்தில் நம்மை கட்டிப்போட்டார் என்றால் மிகையில்லை. திரு ஆசாத் அவர்கள் கானாப் பாடலும் பாடினார், எழுசீர் விருத்தமும் பாடினார். இதெல்லாம் போதாதென்று எனக்கு 10 ரியால் பரிசுக்கேள்வியும் கேட்டார். நம்ம தான் எதிலயும் அரைகுறை ஆச்சே. என்ன செய்றது. 10 ரியால் போச்சு. (கேள்வி என்ன என்று கேட்பவர்களுக்கு தொ.பே தொடர்பில் வாருங்கள்)

கவியரங்கக் கவிதைகள் மிக விரைவில் மேலே குறிப்பிட்ட வலைப்பதிவில் "எழுத்துக்கூடம்" பிரிவில் பதியப்படும். சிலரைப்பற்றி எழுதுவதற்கும் ஞானம் வேண்டும். எனக்கு அது இல்ல. அதனால இத்தோட நிறுத்துறது உத்தமம்.

அடுத்து ஐயா பாலமுகுந்தன் அவர்களின் "மீள் அடமானம்" (Reverse Mortgage) பற்றிய கட்டுரை. இது ஏற்கனவே எழுத்துகூடத்தில் வந்திருந்தாலும், இன்று மற்றொரு பரிணாமத்தை எடுத்துக்காட்டியது.

இலக்கியம் என்பது கதை, கவிதை மட்டுமில்லை, ஆக்கப்பூர்வமாக துறை சார்ந்தோர் தத்தம் துறை பற்றிய அறிவாக்கங்கள் எழுதியும் இலக்கியத்துக்கு பங்காற்ற வேண்டும் என்ற இளங்கோவன் ஐயா அவர்களின் கருத்து இங்கு கவனிக்கத்தக்கது!

தங்களின் துறைச் சார்ந்த இதுபோன்ற பதிவுகளால் தமிழ் மேலும் வளரும் என அனைவரும் கருத்து தெரிவித்தனர். மேலும் இதுபோன்ற கட்டுரைகளை எழுதித்தந்தால் புத்தக வடிவில் வெளியிட வழிகாட்டுவதாக ஐயா மாசிலாமணி கூறினார். மிக விரைவில் நாம் எதிர்பார்ப்போம்...

அடுத்ததாக நண்பர் ஃபக்ருத்தீன் "வாழ்க்கை நலம்" என்ற பெயரில் வெண்பா வாசித்தளித்தார். சுபைரும் ஃபக்ருத்தீனும் இணைந்து எழுதிய 10 குறள் வெண்பாக்களை "கடவுள் வாழ்த்து" எனும் பெயரில் வாசித்தளித்தனர்.

பின்னர் ஐயா மாசிலாமணி, தமது பங்களிப்பாக "தாக்கம் தந்த தமிழர்கள்" தொடரை ஆரம்பித்தார். இந்த முறை அவர் எடுத்துக்கொண்டது "ராஜராஜ சோழன்". நில அளவை எடுத்தது, அதற்குத் தகுந்த முறையில் வரி வசூலித்தது, வாணிகம் செய்ய பல நாடுகளுக்கும் செல்ல உற்சாகப் படுத்தியது (இன்றும் "தாய்லாந்து" மன்னர் பதவி ஏற்கும்போது திருப்பாவை ஓதித்தான் பதவி ஏற்கவேண்டுமாம்), நம்பியாண்டார் நம்பி மூலம் தமிழ் நூல்களை முறைப்படுத்தியது, பிரமாண்டமான கற்கோவில்களை எழுப்பியது, குடவோலை முறையை நடைமுறைப்படுத்தியது (இதே நேரத்தில் கிரேக்க நாகரிகத்தில் பிளேட்டோ கூட, குடியாட்சியில் பணபலம், ஆள்பலம் உள்ளவர் மட்டுமே பதவிக்கு வரமுடியும் என தனது "Republic" என்ற புத்தகத்தில் கூறியுள்ளாராம்.) என பல சாதனைகள் புரிந்ததால் இந்த அரசர் தன் பட்டியலில் இடம் பிடித்ததாக ஐயா மாசிலாமணி கூறினார். இங்கே கவனிக்க வேண்டிய அம்சம் ஐயா மாசிலாமணி அவர்களின் பட்டியலில் இடம் பிடிக்கும் அனைவரும் புலவர்கள், ராஜராஜசோழன் தவிர.

சில நேரங்கள் மறக்க முடியாததாக ஆகிவிடுவதுண்டு. சில நேரங்கள் மறக்கக் கூடாததாக ஆகிவிடுவதுண்டு. சில நேரங்கள் இரண்டுமாய் அமைவதுண்டு. அந்த கணங்கள் அமைந்தது 25ம் எழுத்துக்கூடத்தில்..
25ம் வாரம் நடக்கும் இவ்வெழுத்துக்கூடம், வருடங்களையும் யுகங்களையும் கடந்து, இடம் நாடு என்கிற பரிமாணங்களையும் தாண்டி, தமிழுக்கும் தமிழ்கூறு நல்லுலகுக்கும் பலப்பல தொண்டாற்றி நிற்க வேண்டும் என்று வாழ்த்துவமாக!

இத்தனையும் பார்க்க நண்பன் கல்யாண் நம்முடன் இல்லை எனும்போது மனம் கனக்கத்தான் செய்தது.

கவியரங்கம் - ரியால் மட்டுமா??

2007-04-21T19:04:00.001+04:00

கவியரங்கத்தில் பல பெரியவர்கள் களமிறங்கி இருக்கையில், நான் களத்தில் இறங்க யோசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

அலைக்கு பயந்தவன் கடலில் குளிக்க முடியாது.
வலைக்கு வந்துவிட்டு மெளனம் பேசக்கூடாது.

*கடவுள் வாழ்த்து:*

உலகைப் படைத்து
உயிரும் அளித்து
நினைவும் உணர்வும்
நிரம்பச் செய்து
எண்ணம் பலவும்
ஏற்றித் தந்த
இறைவா வணக்கம்.

*தமிழ் வாழ்த்து:*

முத்தமிழே செந்தமிழே
வித்தையாய் வாயிங்கு!
நித்தமொரு கவிதைக்கு
நீயிருக்க பயமெதற்கு!

*சபையோர்க்கு:*
கவிதை பாட வந்துவிட்டேன்
கவனமாய் கேளுங்கள் அவையோரே
புவியில் பொருந்தாப் பாட்டானால்
புலம்பலை நிறுத்தச் சொல்லுங்கள்
கவியில் சுவையே கூடி வந்தால்
கோடி வாழ்த்து கூறுங்கள்.

*ரியால் மட்டுமா???*

பாலைவனமெனப் படித்த
பாடம் மறக்கும் முன்னே
சிறகுகள் முளைத்ததே
சவுதியும் வந்ததே.

இந்தியாவில் இடமென்றால்
இங்கோ அது வலமாகும்
வாகனத்தில் மட்டுமில்லை
வாழ்விலும் அதே நிலை.

பணத்தின் கனத்தை பார்த்துவிட்டால்
பொதுவாய் செலவும் குறைந்து விடும்.

கனமாய் பொழுது அமைந்துவிட்டால்
பணமும் பொருளை இழந்துவிடும்.

"வைத்தியனுக்கு கொடுக்கும் காசை
வாணிகனிடம் கொடு"
பழமொழிகள் பொய்யாகுமென
கற்றதும் இங்கு..

ரியால் மட்டுமா பெற்றேன்
ரியாதில் பெற்றேன் இன்னுமதிகம்.

இரவின் தனிமை
மனதின் வெறுமை
பணத்தினும் அதிக கனவுகள்
கால்வலிக்காக போனால்
காதுவலிக்கு மருந்து
இழக்கும் அறிவு
வளரும் வயிறு
கொட்டும் மயிர்
பவுடர் பால்
கட்டில் கனவு
தொட்டில் நினைவு

ஊருக்கு போகையில் மட்டும்
முகம் காட்டும் உறவு

சினை பிடிக்க ஓட்டிச்சென்று
மாடு குதித்தோட
பாய்ந்தோடி பிடித்த
இளமையின் இழப்பு...

எதிர்மறை மட்டுமா?
இல்லை நேர்மறையுமுண்டு

இல்லையெனும் போது
சாய்ந்து அழ ஒரு தோள்

சவூதி வரும் முன்னே
எப்போது பார்த்தாலும்
பார்க்காது போகும்
என்னவளின் நொடிப்பார்வை

திட்டுதலே தொழிலான
தந்தையின் பரிவு

இழந்தவை அதிகமா??
பெற்றவை அதிகமா??
அவனவனுக்குத் தெரியும்
வலியும் வேதனையும்

"காசு பெரிசில்லடா"
சொல்லும்போதே
"இந்தமாசம் கொஞ்சம் கூட அனுப்பு"
அப்பாவின் குரல்

தொலைபேசியில் மட்டுமே நெருங்கும்
பத்து வயது தங்கை
நகை கேட்கச் சொல்லும் அம்மா
நகைத்துக்கொள்வேன் உள்ளுக்குள்

பன்னிரண்டாம் வகுப்பில்
படிக்கும் தம்பிக்கு
போதாதாம் கண்ணிரண்டு
"கேமரா மொபைல் வாங்கி வா"

பேசப் பேச கேட்டுக்கொண்டும்
செவிடாகத்தான் இருக்கிறேன்.

நான் பேச நினைப்பதல்லாம்
பணம் பேசப் பார்க்கிறேன்.

பணம் பேசும் உலகத்தில்
மனம் மெளனம் காக்கிறது.

ஆம், ரியால் மட்டுமல்ல..
பெற்றிருக்கிறேன் பலவும்..

வெளிச்சம் நோக்கிய பயணம்
விடியல் தான் கொஞ்சம் தூரமாய்த் தெரிகிறது!!

எழுத்துக்கூடத்தின் 24ம் கூட்டம் ஒரு பார்வை

2007-04-21T18:54:00.000+04:00

எத்தனை வேகமாக நகர்கின்றன நாட்கள். கண்மூடி திறக்கும் முன் 24ம் கூட்டமும் முடிவடைந்துவிட்டது. இதுவரை நடந்த கூட்டங்களுக்கு திரு. இலக்கிய ஷாஜஹான் பதிவு எழுதுவார். (இவர் மக்கள் மத்தியில் லக்கி ஷாஜஹான் என அறியப்படுபவர்.) இவர் தற்போது விடுப்பில் இருப்பதால் நான் எழுத வேண்டியதாகி விட்டது. என் செய்வது தொல்லை கொடுப்பதே எம் தொழில்.

24ம் கூட்ட அமர்விலே கலந்து கொண்டவர்கள் ஐயா திரு. மாசிலாமணி அவர்கள், திரு. ஜெயசீலன் அவர்கள், திரு. மற்றும் திருமதி. பாலமுகுந்தன் அவர்கள், திரு. ராஜா, திரு. ஃபக்ருத்தீன் மற்றும் அடியேன்.

வழக்கமாக நடைபெறும் கூட்டம் போல் தொடங்கியது. ஆனால் நேரம் செல்லச்செல்ல வேகம் பிடித்தது. "கதாவிலாசம்" பகுதியை நண்பர் ஃபக்ருத்தீன் வாசிக்க ஆரம்பித்தார். சுபைர் வாசிக்கும்போது வேகமாக வாசித்துவிடுவார். அதனால் கலந்தாலோசிக்க நேரம் கிடைக்காது. ஆனால் நண்பர் ஃபக்ருத்தீன் நிறுத்தி நிதானமாக வாசித்ததால் கலந்தாலோசித்தல் சாத்தியப்பட்டது.

"சரித்திரத்தின் சாலை" எனத் தலைப்பிட்ட அத்தியாயம் திப்பு சுல்தான் மாளிகையில் எழுத்தாளர் நிற்பதில் துவங்குகிறது. திப்பு சுல்தான் இயந்திரப் புலியை வளர்த்து வந்ததாகவும் அதைக் கொண்டு வெள்ளையர்களை பயமுறுத்தியதாகவும் எழுதியிருக்கிறார். திப்புவிடமிருந்து வெள்ளையர்கள் கற்ற பல விஷயங்களில் நில அளவை (சர்வே) எடுப்பதும் ஒன்று என்கிறார்.
"வாளின் தன்மை" என்ற பெயரிலான திரு ச. தமிழ்செல்வனின் சிறுகதை விவரிக்கப் பட்டிருக்கிறது.

சுப்பையா என்ற குமாஸ்தா தலைமுறை தலைமுறையாக சாகசம் செய்து வந்த வீரவாளை பைக்குள்ளே வைத்துக்கொண்டு பயணம் செய்வதில் தொடங்கி, வாளின் பெருமையை மீட்டெடுக்க சபதம் கொண்டு, வாளைத் தோளிலேயே தொங்கவிட்டு அலைந்து, அவன் வாளைச் சுழற்றிக்கொண்டு அலைகிறான்.

இந்த சிறுகதை குடும்ப வரலாற்றின் மீதான மீள் பார்வையை முன்வைப்பதோடு, இன்றைய மனிதனின் பலவீனத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

திப்பு சுல்தான் மாளிகையைப் பற்றி பேசும்போது ஐயா ஜெயசீலன் அவர்கள் ரியாத் மாநகரைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளை சுற்றிப் பார்த்த நாட்களையும் அதன் அனுபவங்களையும் கூறினார்.

ஜெயசீலன் அவர்களின் பேச்சில் தான் அவரின் அனுபவம் தெரிகிறதேயொழிய அவர் இளைஞனாகவே இருக்கிறார். சுற்றுலா பற்றி அவர் பேசும்போது கண்களில் தெரியும் உற்சாகம் இன்னும் இரண்டு வருடம் குறைத்துத்தான் காட்டுகிறது.

கதாவிலாசத்திற்குப் பிறகு, ஐயா மாசிலாமணி அவர்கள் "தாக்கம் தந்த தமிழர்கள்" பகுதியை தொடர்ந்தார். அவர் இந்த கூட்டத்தில் எடுத்துக்கொண்ட ஆளுமை "ஆண்டாள்".

கடவுளைக் கண்டு பயந்துகொண்டிருப்பவர்களுக்கு மத்தியில், தன் நாயகனாக நினைந்துருகிய ஒரு ஈடுபாடு பிடித்திருக்கிறது. அவர் காலத்திற்கு பிறகு தான் வட நாட்டில் மீரா போன்ற கடவுளைக் காதலிக்கும் மனோபாவம் தோன்றியதாக சொல்கிறார்.

சங்கிடம் தன் நாயகனின் வாய்ச் சுவை எப்படி இருக்கிறது என ஆண்டாள் கேட்கும் போதே அவரின் ஈடுபாடு நமக்கு வியப்பைத் தருகிறது.

இன்ஷா அல்லாஹ், எழுத்துக்கூடத்தின் 25ம் கூட்டத்தில் "தாக்கம் தந்த தமிழர்கள்" புத்தக வடிவில் வெளியிட ஏற்பாடாகியுள்ளது.

ஐயா மாசிலாமணி அவர்கள் எப்படி இத்தனை மாறுபட்ட மனிதராக இருக்கிறார் எனப் புரியவில்லை. லேசர் பற்றி பாடம் நடத்துகிறார், தமிழர் வரலாற்றை புட்டு புட்டு வைக்கிறார், "பாவனா" பற்றியும் கேள்விகள் எழுப்புகிறார்.

அவரின் MCD (Masila's Cancer Diagnosis) - புற்று நோய் நேடலுக்கான கண்டுபிடிப்பு நிச்சயம் நோபல் பரிசைப் பெற்றுத்தரும். இன்னுமொரு நல்ல செய்தி அவரின் கண்டுபிடிப்பு, இந்திய அரசாலும், அமெரிக்க அரசாலும் (Patent) ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.

என் மனதில் அவரைப் பற்றிய மரியாதை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது.

கடைசியாக வந்தது "வெண்பா - பயிற்சி வகுப்பு"
வாத்தியார் ராஜா, குற்றியலுகரம், ஐகாரக்குறுக்கம் என கலந்து கட்டினார். அவர் வெண்பா நடத்த கரும்பலகையில் (இங்கே வெள்ளைப் பலகை) எழுதும் போது ஒரு நிமிடம், நம்மை வெயிலில் முட்டிபோட சொல்லிவிடுவாரோ என தோன்றியது. நமக்குத்தெரிந்த தமிழாசிரியரெல்லாம் "கோனார் தமிழுரை" படிப்பதோடு நிறுத்திவிடுவர். ஆனால் ராஜாவின், நடிகைகளை உதாரணம் காட்டி அசை பிரித்த ஆரம்பம் முதலே, வெண்பா எழுதவேண்டும் என உத்வேகம் உந்தப்பெற்றோம்.

நேரிசை வெண்பா, இன்னிசை வெண்பா போன்றவற்றை ராஜா சொல்லிக்கொடுத்தார்.

நிச்சயம் சொல்கிறேன், ராஜாவின் வெண்பா பாடம் படித்தால், தமிழ் மீது ஒரு ஈர்ப்பு வருகிறது. எத்தனை அழகான இலக்கணமுறை, அசை கூட எப்படி முடிய வேண்டும் என ஒரு இலக்கணம்..அடடா, நாம் இத்தனை காலம் வெண்பாவின் சுவையை இழந்துவிட்டோமென்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
வரும் எழுத்துக்கூட நிகழ்வில் சிறப்பு நிகழ்வாக "தாக்கம் தந்த தமிழர்கள்" புத்தக வெளியீடும், மற்றும் சில முக்கியமான நிகழ்ச்சிகளும் நடக்க இருக்கின்றன.

எதிர்பார்ப்போம்...இன்ஷா அல்லாஹ்.

தமிழுக்காக நாம் காவியம் படைக்காவிட்டாலும், தமிழின் பெருமையை அறிந்துகொள்வோம்.

தமிழ் புத்தாண்டு விழா - 2007

2007-04-07T17:05:00.000+04:00

தமிழ் கலாச்சார கழகமும் (TCS), இந்திய தமிழ் கலைக் குழு (ITFAA) இணைந்து 05-ஏப்ரல் - 2007 அன்று நடத்திய "தமிழ் புத்தாண்டு விழா" நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்தியது என்றால் மிகையில்லை.

என்னடா..சுபைர் யாரையும் பாராட்டி பேச மாட்டானே? என்ன இவனுக்கு வந்தது? எதுவும் கமிஷன் வாங்கிட்டானா?ன்னு முணுமுணுக்கிறது கேக்குது..
என்ன செய்யிறது... நல்லத பாராட்டித்தானே ஆகணும்.

எப்பப் பார்த்தாலும் மத்தவங்க லேட்டா வர்றாங்கன்னு குத்தம் சொல்லியே பழக்கப்பட்ட நான், இந்த விழாவுக்கு லேட்டா தான் போனேன். எல்லாம் ஒரு பாதுகாப்புக்குத்தான் லேட்டா போனேன். ஆனா அது தப்புன்னு சீக்கிரமே புரிஞ்சுக்கிட்டேன்.

லைட் மியூசிக்காம்..ஆனா அது ரொம்ப சூப்பரா இருந்திச்சு. ஜனனி அக்கா ஃபேன் ஆயிட்டேன். இன்னாமா பாடுதுன்றீங்க?. ஜனனிக்கா மட்டும் இந்தியால இருந்திருந்தா இந்நேரம் பெரியாளா வந்திருக்கும். இப்ப ஒன்னும் கெட்டுப்போயிடல. +2 முடிச்சுட்டு இந்தியா போறாங்கலாம். இது ரியாத் மக்களுக்கு இழப்பா இருந்தாலும், அவங்க நல்லா படிச்சு பெரிய ஆளா வரணும். ஜனனி அக்காக்கு "ஹை-பிட்ச்" வரலன்னு நினைக்கிறேன். பட்,
ரொம்ப நல்லா இருந்திச்சு.

கீ-போர்ட் வாசிச்ச "விக்னேஷ்" - நிச்சயம் 10 வருஷமாவது கத்துண்டிருக்கணும். அந்த "வசீகரா - மின்னலே" பாட்டுக்கு அவர் அடிச்ச பிட்...அப்பப்பா!..அவரும் பெரிய ஆளா வருவார். இந்த நேரத்தில இன்னும் ஒன்னு சொல்லணும், அந்த போக்கிரி பட பாட்டுல மைக் ரிப்பேர் ஆகிட "விக்னேஷ்"க்கு வந்ததே கோபம். அதெல்லாம் கலைஞனுக்கே உரித்தான கோபம்.

இதுக்கெல்லாம் திருஷ்டிப் பொட்டு தான் மத்தவங்க பாடினது. அதப் பத்தி நான் சொல்ல ஒன்னுமில்ல. அவங்க மாறினா நல்லது. அப்புறம் "அஸ்வினி"ன்னு யாரோ நல்லா பாடுவாங்களாமே? அவங்கள காணல..

இதுக்கப்புறம் வந்திச்சுப்பா.. டான்ஸ்.. இன்னாமா என்ஜாய் பண்ணுனேன் தெரியுமா?

முதல்ல பரதநாட்டியம், திருமதி. நிஷாமேனன் சொல்லிக்கொடுத்திருக்காங்க. ஆர்த்தியும், ஷில்பாவும் நல்லா ஆடினாங்க. இதுல ஷில்பா கொஞ்சம் மறந்திட்டாங்க. ஆனா ஆர்த்தி நல்லா ஆடினாங்க. இத சிறப்பான நாட்டியம் சொல்ல முடியாட்டியும், ரியாத் சூழலைப் பொறுத்த மட்டும் இந்த முயற்சி மிக சிறப்பானது.

அப்புறம் "யம்மாடி ஆத்தாடி (வல்லவன்)" பாட்டுக்கு ஆடினாங்க பாருங்க...காண கண்கோடி வேண்டும்.. அதே மாதிரி "முந்தி முந்தி வினாயகரே" பாட்டுல "பொய்க்கால் குதிரை" எப்படி அழகா வடிவமைச்சிருந்தாங்க தெரியுமா!..அந்த கலை இயக்குனருக்கு ஒரு சபாஷ்.

அதே மாதிரி, சென்னை செந்தமிழ் பாட்டுல "மறந்தேனே"ன்னு வர்ற இடத்துல என்ன அபிநயம். நெற்றிப் பொட்டிற்கருகில் விரல் காண்பித்து சுழட்டும் போது மிகச் சரியாக பொருந்தியது.

"குரு" படத்து பாட்டில் "ஐஸ்வர்யா" ஆடினது மாதிரியே "ஷிம்மி" ஆடினாங்க. அந்த பாட்ட வடிவமைச்சவங்க, படத்தில இருக்கிறது மாதிரி ஆடினா போதும்னு நினச்சிட்டாங்க போலிருக்கு. ஒரு கற்பனை வறட்சி அந்த பாட்டில இருந்தது.

அப்புறம் "ஸ்ரேயா" ஆடின மழை பட பாடல். அந்த குட்டிப் பொண்ணு என்னாமா ஆடினுச்சு. ஒரு சபாஷ்.

இத்தனை இருந்தும் பாராட்டிட்டு போனா மட்டும் போதுமா? குறை இருந்துச்சா?ன்னு கேட்டா, ஹ்ம் இருந்துச்சு. ஆட்டங்களுக்கு இடையில் மிகுந்த இடைவெளி. இதுக்கு குழந்தைங்க உடை மாத்திட்டு வரணும்னு சொன்னாலும், அங்கே ஒரு திட்டமிடலில் இருந்த குறைபாடு தான் பெரிசா தெரிஞ்சது. ஆனாலும் மூன்றே நாட்களில் இதை நடத்திக்காட்டிய "TCS & ITFAA" குழுவினர எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.

இன்னொரு குறை என்னான்னா மேடையில "TCS" போஸ்டர் மட்டும் தான் இருந்திச்சு. "ITFAA" போஸ்டர காணல.

இந்த விழா "சங்கமம்" தொலைக்காட்சியில "ஏப்ரல் 14" முதல் இரவு 9 மணிக்கு ஒளிபரப்பாகிறது. "சங்கமம்" தொலைக்காட்சியை சவூதியில் "தமிழன்" தொலைக்காட்சியில் காணலாம்.

எது எப்படியோ, பாலைவனத்தில ஒரு பரவசம் இந்த விழா.

பாப் உல்மர் மரணம் - கொலையா?

2007-03-20T15:15:00.000+04:00

சில நேரங்களில் தோல்விகள் மனதை துவளச் செய்துவிடும். சில நேரங்களில், தோல்விகள் மறந்து போனாலும் அதன் ரணங்கள் மாறாதிருக்கும்.

எனினும் இந்தியா வங்காளதேசத்திடம் தோற்றது சாதாரணமான செய்தி. (நாம தான் ஏற்கனவே அவிங்க கிட்ட தோத்துப்போயிருக்கோம்ல..)

ஆனால், பாகிஸ்தான் அயர்லாந்திடம் தோற்றது மறக்கக்கூடியது அல்ல.

கத்துக்குட்டிகள் சில நேரங்களில் மாயாஜாலங்களை நிகழ்த்தும்போது நாம் கைதட்டி வரவேற்பது தான் நியாயம்.

நேற்று NDTV-ல் பேசும் ஒரு பாகிஸ்தானி - "பாகிஸ்தான் கிரிக்கெட் வீரர்களை மண்ணில் மிதிக்க விட மாட்டோம்" என்று கூறுகிறார்.

விளையாட்டு தானே! வெற்றி தோல்வியெல்லாம் ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் வாய்த்திருக்க வேண்டும்.

பாப் உல்மரின் மரணம் சில சந்தேகங்களை கிளப்பி இருக்கிறது.

"இந்த நாள் என் பயிற்சியாளர் வாழ்வில் மிக மோசமான நாள்" - என்று வங்காளதேசத்திடம் பாகிஸ்தான் தோற்றபோது உல்மர் செய்தியாளர்களிடம் கூறினார்.

ஒரு விளையாட்டு வீரராக, வார்க்விக் ஷையர் அணியின் பயிற்சியாளராக, 1999ம் ஆண்டு அரை இறுதி வரை சென்ற தென்னாப்ரிக்க அணியின் பயிற்சியாளராக, ஐ.சி.சி. செயல்பாட்டு துறையின் மேலாளராக, பிறகு பாகிஸ்தான் அணியின் பயிற்சியாளராக என பல பொறுப்புகளை சுமந்தவருக்கு தோல்வி புதிதா என்ன?

அவரின் மரணம் இப்போது என்னுள் எழுப்பியுள்ள கேள்வியெல்லாம்

1. பாகிஸ்தான் அயர்லாந்திடம் ஏன் தோற்றது?

2. பாப் உல்மர் போன்ற விளையாட்டுடனே வாழ்க்கையை வாழப் பழகியவர்கள், மன அழுத்தத்திற்கு (Mental Stress) ஆளாக முடியுமா?

3. அவர் அதிகமான மருந்தினால் (மதுவும் தான்) மரணம் அடைந்திருக்கக் கூடும் எனில் விளையாட்டினை விளையாட்டாக எடுக்கவில்லையோ?

4. அனைத்தையும் தாண்டி அயர்லாந்திடம் தோற்றது மட்டும் தான் காரணம் என்றால், இவரே தென்னாப்ரிக்க அணியின் பயிற்சியாளராக இருந்த போது (1996 ம் ஆண்டு) அந்த அணி இரண்டாம் சுற்று போகவில்லையே! இதே நிலை தானே? அப்போது என்ன நினைத்திருப்பார்?

5. அவர் இறந்த உடனே ஓய்வை இன்ஜமாம் அறிவிக்க காரணம் என்னவாக இருக்கும்?

இவையெல்லாம் ஒரு சாதாரண மனிதனின் எண்ணங்கள்.
காலம் தான் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

மேலும் விபரங்களுக்கு,

http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/cricket/6464983.stm

http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/cricket/other_international/pakistan/6465063.stm

http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/cricket/other_international/pakistan/6464831.stm

http://www.dailyindia.com/show/126649.php/Did-Woolmer-die-of-drugs-and-booze-overdose

பருத்திவீரன் - திரைப்பார்வை

2007-03-06T16:46:00.000+04:00

ஆரோக்கியமான வளர்ச்சி தமிழ்த் திரைத்துறையில்..
இளைய இயக்குனர்கள் தங்களை நிலைநிறுத்திக்கொள்ள, கருவேலங்காடுகளுடன் உழலும் எம் மக்களின் வாழ்க்கையை அருகிருந்து படம் பிடிக்கின்றனர்.
சில நேரங்களில் பொருளாதார ரீதியாக வெற்றியும் பெற்றுவிடுகின்றனர்.

அப்படி விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய சிலருள் புதிதாக இடம் பிடிக்கிறார் அமீர்.

சண்டித்தனம் பண்ணுகிற காளை "கார்த்தி" பருத்திவீரனாக.
அம்மா கழுத்திலேயே அரிவாள் வைக்கும் மறத்தமிழச்சியாக (அடிக்க வராதீங்க...) "ப்ரியாமணி"
சித்தப்புவாக "பொண்டாட்டி ராஜ்யம்" புகழ் "சரவணன்" (அதாம்பு..விஜயகாந்த் மாதிரி ஆக்ட் விட்டுக்கிணு சுத்தினாருல்ல..அவுர் தான்.)
பொண்ணுக்கு அப்பனாக, "பொன்வண்ணன்"
மற்றும் சில கதைக்கான பாத்திரங்கள்.

கதை ரொம்ப சின்னது.. சண்டியர் காதலிக்கப் படுகிறார். காதலில் விழுகிறார். இருவரும் ஒன்று சேருகிறார்களா? இல்லையா?

சில பேர் வாழ்க்கையில் தேர்ந்தெடுக்கும் வழி ரொம்பவும் வித்தியாசமானது. நல்லா படிச்சு டாக்டராகணும், இன்ஜினியர் ஆகணும் என்று சிலரும், "ஏலே! லாலுஜி கூட பால் வித்தவர் தாம்ல..நானும் மாடு மேய்க்கப் போறேன்ல" என்று சிலரும் வித விதமான வழியை தேர்ந்தெடுக்கின்றனர்.

இக்கதையின் நாயகன் தேர்ந்தெடுக்கும் வழி "அடிதடி".

சில நேரங்களில், சில நினைவுகள் நம்மை பள்ளிப் பருவத்திற்கு அழைத்துச்செல்லும். அப்படி சில நினைவுகள் கலந்து கட்டி அடிக்கும் போது கண்ணில் நீர்த்துளி வரலாம். வயிறு குலுங்க சிரிக்கலாம்..

இந்த திரைப்படத்தினை பார்க்கும்போது "ஏம்பல்" என்ற சிறு கிராமத்திலே என் பள்ளிப்பருவத்திலே நான் வளர்ந்த காலத்தின் நினைவு வந்தது.

மஞ்சள் வெயில் தெறிக்கும் பூமியை அப்படியே அள்ளி வந்திருக்கிறது ராம்ஜியின் ஒளிப்பதிவு. கானல் நீர் ஓடும் காட்சிகளும், வெக்கை பரவும் நேரங்களும் ஏ.சி. அறையின் குளுமையைக் காட்டிலும் உள்ளுக்குள் பரவுகிறது.

இசை யுவன் சங்கர் ராஜா. சில படைப்பாளிகள் தங்களுக்குள் இருக்கும் திறமையை வார்த்தெடுக்கும் வல்லுனர்கள் இல்லாததால் திறமையை விட சற்றே குறைவான பெயரையும் புகழையும் பெறுகின்றனர். இங்கே தனித்தன்மையுடன் செயல்படும் பலருக்கு உரிய மரியாதை கிடைக்கப் பெறுவதில்லை.

யுவனின் பாடல்களை விட பின்னணி இசை பிரமாதம். மௌனம் காக்கிறது சில இடங்களில். பிரவாகமெடுக்கிறது பல சமயங்களில்.

"அறியாத வயசு" பாடலில் இளையராஜாவின் குரல் நம்மை கட்டிவிடுகிறது என்பது உண்மை.

இயக்குனர் அமீர், முந்தைய படங்களில் தமிழ் திரைத்துறையில் இருக்கை பிடித்திருந்தார். இப்போது பெர்த் சீட்டே கிடைத்திருக்கிறது.

"சென்னை மத்திய சிறையை பார்த்துவிட வேண்டும்" என்ற குறிக்கோளுடைய கதாநாயகன், அவன் செய்யும் அத்தனை தவறுகளும் அறிந்திருந்தும் அவனுக்காக உயிர் வாழும் நாயகி.

படம் ஆரம்பித்து 2 மணிநேரம் வரை கிராமிய மணம் கமழும் ஒரு வாழ்க்கையின் திரைச்சான்று என்று நினைத்திருந்தேன்.

கடைசி அரைமணி நேரம் எதுவும் பேசாது, அழுது கொண்டே பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.

வசனங்களில் அரிவாளின் வீச்சு.. இறுதி நேரத்தில் கதாநாயகி கதறும் காட்சிகளில் நெஞ்சு விம்மித்துடித்தது. அந்த காட்சிகளில் வரும் வசனம் அத்தனையும் மறக்க முடியாதவை.

நாம செய்யுற பாவத்துக்கு தண்டனை எப்படி கிடைக்குமோன்னு நினைச்சு ராத்திரி முழுக்க தூங்க முடியலயா...!

தீபாவளி - திரை விமர்சனம்

2007-02-23T22:24:00.000+04:00

இயக்குனர் லிங்குசாமியின் தயாரிப்பில் எழில் இயக்கத்தில் வந்திருக்கும் "தீபாவளி" இயக்குனர்களின் தயாரிப்புகளுக்கு வலுசேர்க்கும் மற்றுமொரு படைப்பு.

ஜெயம் ரவி - தன் அண்ணன் இயக்கத்தில் மட்டுமே வெற்றியை சுவைத்தவருக்கு இந்த படம் ஒரு மைல்கல்.

அழகான இம்சையாக "பாவனா" - 1985ல் பிறக்கும்போதே தமிழ்நாட்டை ஆட்டிப்படைப்பாள் என்று ஆசி பெற்று வந்திருக்கிறார்.

கதை ஒன்றும் அத்தனை சிறப்பு இல்லை என்றாலும் திரைக்கதை, வசனங்களில் தூக்கி நிறுத்தியிருக்கிறார் இயக்குனர்.

கதைப்படி சென்னை ராயபுரம் பகுதியில் வாழும் பெரியவர் விஜயகுமாரின் மகனான ஜெயம் ரவி எதிர் வீட்டுக்கு வரும் பாவனாவை லவ்வுகிறார். பாவனாவும் லவ்வும்போது, வில்லன் வேண்டுமே? - வருகிறார். பாவனாவின் அப்பாவாக மலையாள இயக்குனர் லால். சண்டைக்கோழி கொடுத்த தெம்பில் புகுந்து விளையாடி இருக்கிறார் லால். சில இடங்களில் ஒட்டு தாடி தெளிவாக தெரிகிறது. மேக்கப் மேன் கவனிக்க.

மருத்துவ உலகிற்கு தமிழ் திரை உலகம் தரும் மற்றுமொரு புது வியாதி. ஏதோ, "அம்னீசியா"வாம். நமக்கு அந்த கண்றாவியெல்லாம் என்ன தெரியுது?
நமக்கு தெரிந்ததெல்லாம் பாவனா, ரவி கெமிஸ்ட்ரி மட்டுமே.

சில காட்சிகளில் அட போடவைக்கிறார் ஒளிப்பதிவாளர்.

இசை யுவன் - சில பாடல்களில் அட...சில பாடல்களில் அச்சச்சோ! பின்னணி இசையில் அமர்க்களம்.

பாவனா நடிப்பில் மிகப்பெரிய மாற்றம், அழகாய் இருக்கிறார், அழகாய் ஆடுகிறார், அழகாய் நடிக்கவும் செய்கிறார்.

ஜெயம் ரவி நடிப்பு இன்னும் கரை சேர வேண்டும், ஆனாலும் நல்ல முன்னேற்றம் - துறு துறுவென நமக்குத்தெரிந்த எதிர்வீட்டு பையனை கண்முன் நிறுத்துகிறார்.

விஜயகுமார் அழகாக சென்னை பாஷை பேசுகிறார். மற்றோரெல்லாம் பேச வேண்டுமே என்பதற்காக முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள் (சில சென்னை வாசிகள் தவிர).

இன்னும் எத்தனை காலம் தான் அடிபட்டு மருத்துவமனையில் கிடக்கும் கதாநாயகன் எல்லா ட்யூப்களையும் பிடுங்கிவிட்டு வந்து 50, 60 வில்லன்களை புரட்டிஎடுப்பாரோ! தெரியவில்லை.

கலை இயக்குனரின் கை வண்ணம் ரவியின் படுக்கையறையில் தெரிகிறது.

இந்த இயக்குனர்கள் மட்டும் தங்களின் படைப்புகளை இங்கேயே எடுக்கிறார்கள், மற்றோரின் தயாரிப்பு எனில் வெளிநாட்டுக்கு பறக்கிறார்கள்.

மொத்தத்தில் தீபாவளி - ரசிகர்களின் சட்டைக்கு அடித்த புது செண்ட்.

திரு. B. H. அப்துல் ஹமீது பற்றிய முன்னுரை

2006-12-13T19:28:00.000+04:00

திரு. B. H. அப்துல் ஹமீது ரியாத் வந்த போது, அவருக்கு முன்னுரை வழங்க தயாரிக்கப்பட்டது. நேரமின்மை காரணமாக இந்த முன்னுரை நிகழ்ச்சியில் வாசிக்கப்படவில்லை.

அதனை உங்கள் முன் சமர்ப்பிக்கிறேன்..................

இங்கே குழுமியிருக்கும் தமிழ் சொந்தங்களுக்கு TAFAREG (தமிழ் கலை மனமகிழ் மன்றத்தார்) சார்பாக வணக்கத்தைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

திரு.B.H. அப்துல் ஹமீது அவர்களைப் பற்றி கடலை அளக்க நினைக்கும் குவளை போல, நான் செய்துள்ள சிறு முயற்சி.

காலைக் கதிரில் துயிலெழுப்பி...
அந்தநாள் ஞாபகங்களை சுருதி மீட்டி...
பொங்கும் பூம்புனலாய் பரவசப்படுத்தி...
இரவின் மடியில் நாம் தலை சாய்க்கும் வரை.......

நமது அன்றாட வாழ்வோடு பின்னிப்பிணைந்திருக்கும் வானொலியில் ஏறக்குறைய 44 ஆண்டுகள் அறிவிப்பாளராக பணி புரிந்து தம் செம்மையான தமிழ் உச்சரிப்பாலும், வசீகரமான பேச்சினாலும் ரசிக நெஞ்சங்களைக் கட்டிப்போட்டு வைத்திருக்கும் திரு.பி.எச்.அப்துல் ஹமீது அவர்களை அறிமுகம் செய்வதில் பெருமை அடைகிறேன்.

"I am a Tamil, but I don't know Tamil" என்று பெருமையாக சொல்லிக்கொள்ளும் தலைமுறையில், தமிழ், தமிழ், தமிழுக்காக தன்னை அர்ப்பணித்த திரு. B.H. அப்துல் ஹமீது அவர்களைப் பற்றிய "சில" குறிப்புகள்.

இவர் நமது நெஞ்சங்களை கொள்ளை கொண்ட அறிவிப்பாளர் மட்டுமல்ல..நாடகாசிரியர், இயக்குனர், நடிகர், இன மத மொழி பேதங்களைக் கடந்த ஒரு நல்ல ரசிகர். அத்தோடு படைப்பாளிகள் நல்ல ஒழுக்க சீலர்களாய் இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு ஒரு முன்னுதாரணமான மனிதர் என அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்.

இவர் என்றுமே புகழுக்கு அடிமைப்பட்டவர் அல்ல. அவர் பெயரே சொல்வது போல் "புகழுக்குரியவனின் அடிமை".

இலங்கை வானொலியில் வயதில் மிகக்குறைந்த அறிவிப்பாளனாக, மிக இளம் வயதிலேயே இணைந்த போதிலும் வெறும் அறிவிப்புகளோடு நின்று விடாமல், ஒலிபரப்பிலே உள்ள பல துறைகளையும் கற்றுணர வேண்டும் என்ற உந்துதல் இவரிடம் இருந்தது.

மிகச்சிறிய வயதிலேயே வானொலியின் சிறுவர் மலரில் ஆரம்பித்து நாடகங்களிலெல்லாம் நிலையக்கலைஞனாக நடித்திருந்தாலும், 1967ம் ஆண்டிலேதான் அறிவிப்பாளனாக இலங்கை வானொலியில் இவரது சேவையை ஆரம்பித்தார்.

மிக இளம் வயதிலேயே ஜான்சி ராணியாக, வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனாக, கர்ணனாக நடித்திருக்கிறார். "கோமாளிகள்" என்ற நாடகத்தின் தயாரிப்பாளர். அந்த நாடகம் மூன்றரை வருடம் ஒலிபரப்பானது. அந்த நாடகம் திரைப்படமானபோது, அதில் ஐயர் வேடம் ஏற்றிருந்தார். அந்த 97 நாட்கள் ஓடியது.

நீண்ட நாட்களுக்குப்பின் "இசைப்பயணம்" என்றொரு திரைப்படத்தில் அப்துல் ஹமீதாகவே நடித்திருந்தார். அது "சூரியோதயம்" என்ற பெயரில் வெளியானது.

இலங்கை வானொலியில் ஒலிபரப்பாகிய பாட்டுக்கு பாட்டு நிகழ்ச்சியை, சன் தொலைக்காட்சியிலும் கொண்டு வந்த பின், அது தேசம் கடந்து தமிழர்களை விரைவாக சென்றடைந்தது. வானொலியிலும், தொலைக்காட்சியிலும் சேர்த்து தென்கிழக்காசியாவிலேயே ஒளிபரப்பான, ஒலிபரப்பான முதல் நிகழ்ச்சி இந்த பாட்டுக்கு பாட்டு.

குளியலறை சங்கீத ஞானம் கொண்டவர்களின் திறமையை வெளிக்கொணர்வதற்கான இந்நிகழ்ச்சி மாபெரும் வெற்றியடைந்ததோடு மட்டுமில்லாமல், நமக்கு பல அற்புத பாடகர்களையும் பெற்றுத்தந்தது.

இலக்கியத்துறை சார்ந்த நிகழ்ச்சிகள், பொது அறிவு நிகழ்ச்சிகள், செய்தித்தொகுப்புகள், நாடகங்கள் என பல நிகழ்ச்சிகளில் இவரின் திறமையை காணலாம்.

சிறு வயது முதலே இவர் ஒரு நல்ல ரசிகர். ரவிசங்கரின் சித்தார் என்றாலும், ஹரி பிரசாத் சௌரஷியாவின் புல்லாங்குழல் என்றாலும், கர்நாடக சங்கீதமென்றாலும், துள்ளிசையாக இருந்தாலும் எல்லா வகையான இசை வடிவங்களையும் நன்றாக ரசிப்பார்.

விசேஷமாக சொல்வதென்றால் உலகத் தமிழாராய்ச்சி மாநாடு யாழ்ப்பாணத்தில் நடைபெற்ற போது அதன் கலை நிகழ்ச்சிகளின் நிறைவு நாளன்று மூன்று நாடகங்களை தேர்வு செய்தார்கள். அதில் முழுக்க முழுக்க பெண்களை வைத்து இயக்கிய இராவணேஸ்வரனுடைய கதையை அரங்கு நிரம்பி வழிய யாழ் வீரசிங்கம் மண்டபத்திலே மேடையேற்றினார்.

ஒரு குறிப்பிட்ட வட்டத்திற்குள் நிற்காமல் பல்வேறு அம்சங்களைப் பற்றியும் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும் என்றும், தற்கால விஞ்ஞான மாற்றங்களை உள் வாங்கிக் கொண்டு அதற்குத் தகுந்தாற்போல நிகழ்ச்சிகளை வடிவமைக்க வேண்டும் என்றும்... ஒரு மாணவ சிந்தனையோடு இன்றுவரை கற்றல் நிலையிலேயே காணப்படுவதால் உள்ளத்தளவில் இளைஞனாக இருக்கிறார்.

சமீபத்தில் உலக நாயகன் கமலஹாசனுடைய அன்பு வேண்டுகோளுக்கிணங்க தெனாலியில் அப்துல் ஹமீதாகவே நடித்தார்.

பிரபல நாவலாசிரியர் பாலகுமாரன் அவர்கள் 'பெண்மணி' என்ற இதழில் தன் ஞாயிற்றுக்கிழமை காலைப்பொழுதை திரு. அப்துல் ஹமீது அவர்கள் பாட்டுக்குப் பாட்டு நிகழ்ச்சி மூலம் கொள்ளை அடித்துவிடுகிறார். தன்னை மட்டுமல்லாமல் சமுதாயத்தின் அனைத்து தரப்பினரையும் மகிழ்ச்சிக்கடலில் ஆழ்த்தியிருக்கின்றது இந் நிகழ்ச்சி என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

செய்தி வாசித்தாலென்ன, வெறும் விளம்பரம் ஒன்றை வாசித்தாலென்ன, வளரும் தலைமுறைக்கு தமிழ் அட்சரங்களை பிழையின்றி தெளிவாக, அதிலும் காதுக்கு இனிமையாக வாசிக்க வேண்டும் என்ற கருத்து கொண்டவர்.

மொழியின் பால் அளவு கடந்த நேசம் வைத்துள்ளதால் வார்த்தைகளை கூட கடித்துக் குதறாமல் கேட்பவருடைய காதுகளை இம்சை செய்யாமல் அழகாக வார்த்தைகளை உச்சரிக்கக்கூடிய ஒரு பக்குவம் வரும்.

இத்தகைய சிறப்புகள் பெற்ற திரு. B.H. அப்துல் ஹமீது பற்றிய முன்னுரையை இத்துடன் நிறைவு செய்கிறேன். நன்றி. வணக்கம்.

ரியாத் தமிழ்ச் சங்க கவியரங்கம்

2006-11-14T15:35:00.001+04:00

இன்றைய நவ நாகரீக உலகில் கவியரங்கம் காண யார் வரப்போகிறார்கள் என்றிருந்த எனக்கு மக்கள் வெள்ளம் பார்த்து மனம் நிறைந்தது.

பன்னாட்டு இந்திய பெண்கள் மேனிலைப்பள்ளியில் கோலாகலமான ஏற்பாட்டுடன் விழா நடைபெற்றது.

மாலை 6:30 மணிக்கு தொடங்க வேண்டிய விழா சரியாக 7:30 மணிக்கு தொடங்கியது. நேரம் தவறாமை(?!) என்பது நம் ரத்தத்தில் ஊறியதாகையால், ஒரு மணிநேர தாமதம் பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தவில்லை (வஞ்சப் புகழ்ச்சி :-) ). வள்ளுவர் இன்று வாழ்ந்திருந்தால் "நேரம் தவறாமை" என்ற பெயரில் ஒரு அதிகாரமே எழுதியிருப்பார்.

ரியாத் வாழ் தமிழ் மக்கள் அனைவரும் எதிர்பார்த்த விழா திரு. ஹைதர் அவர்களின் வர்ணனையுடன் துவங்கியது.

அது யாருப்பா பெண் தொகுப்பாளினி?

நண்பர் இப்னு ஹம்துன் சொன்னார், அந்த பெண் தொகுப்பாளினி ஆந்திர மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவராம்.. அருமையான குரல் வளம், பிறப்பால் தமிழராய் இருக்கும் பலருக்கு அத்தனை அழகு தமிழ் வாய்ப்பதில்லை. இன்னும் தமிழின் நெளிவு சுளிவுகள் தெரியவேண்டும்.

திருமறை வசனங்களும், தமிழ்த்தாய் வாழ்த்தும் பாடப்பட துவங்கிய விழாவில், எப்போதும் சிறப்பாய் இருக்கும் "இந்திய தூதுவர் ஐயா M.O.H.ஃபரூக்" அவர்களின் உரை ரத்தினச் சுருக்கமாய் இருந்தது.

ரியாத் வாழ் கவிஞர்களின் கவிதைகளில் பெரும்பாலும் சோகமும், பிரிவும், விரகமுமே நிரம்பி இருக்கும் என்ற என் கணிப்பு பல இடங்களில் பொய்த்துப்போனது.

கவிஞர் சுவாமிநாதன் தனக்கேயுரிய நடையில் கவி பாடினார்.

பின்னர் வந்த லியோ அவர்களின் கவிதை எனக்கு புரியவில்லை. ஸோ, நோ கமெண்ட்ஸ்.

திருமதி ஜெயசீலன் தொட்ட இடம் முதியோர் இல்லம். அவர் எடுத்த பொருள் பலரின் நெஞ்சினை சுட்டது என்றால் மிகையில்லை.

லக்கி ஷாஜஹான் கவிபாட வரும்போது நானும் விசிலடித்தேன் அவரின் ரசிகன் என்பதால்! (சவூதியில் விசிலடித்தல் என்றால் சும்மாவா...? அதுவும் ஒரு சாதனை. )

லக்கி ஷாஜஹானை கவிபாட வரவேற்கையில் திரு ஹைதர் அவர்கள் கொடுத்த முன்னுரை கவனிக்கப் படவேண்டியது. "லக்கி ஷாஜஹான் என்று பரவலாகவும், இலக்கிய ஷாஜஹான் என்று தமிழ் உறவாலும் அறியப்படும் லக்கி ஷாஜஹானை கவிபாட அழைக்கிறேன்" என்றார்.

அவர் எடுத்தாண்ட தலைப்பு வெளிநாட்டவரின் விடுமுறை.

நானும் விடுமுறை செல்லும் நேரமாதலால், மிகுந்த ஈடுபாட்டுடன் கவனித்தேன்..

கவிஞர் மு. மேத்தாவை, புதுக்கவிதையின் ஆத்தா என்றார் ஷாஜி. பிறகு தான் தெரிந்தது அவர் தாத்தா என்றிருக்கிறார், நமக்கு ஆத்தா என்று காதில் விழுந்திருக்கிறது. ஆனாலும் மக்களை எளிதாக சென்றடைந்தது அந்த நடை.

பின்னர் வந்தார் ரியாத் லியோனி (நம்ம சஜ்ஜாவுதீன் தானுங்கோ!)

அவரின் கவிதை "அக்காமா" (சவூதியின் குடியுரிமை அனுமதி) பற்றியது.

அவரின் துள்ளல் நடையில் கூட்டம் ஆர்ப்பரித்தது.

பின்னர் நடந்தது தான் நமக்கு சற்று கவலையளித்த விஷயம். புலவர் சாரங்கபாணி பேச வந்தபிறகு, "ஆனந்த விகடன்"-ல் படித்த பல ஜோக்குகளை திரும்ப ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டேன்.

அவருக்கு புதுக்கவிதை மீது தீராத காதல் (வஞ்சப் புகழ்ச்சி!). அவர் முதல் முறையாக இத்தனை கூட்டத்தை காண்கிறார் போலும். மூன்று நான்கு முறை கூட்டத்தினரைப் புகழ்ந்தார், இத்தனை கூட்டத்தை இதுவரை காணவில்லையென்று.

பிறகு வந்த கவிஞர் மு.மேத்தா பேச விளைந்த விஷயம் எதுவென்று எனக்கு பிடிபடவில்லை.

அவரின் கவிதைகளின் வீரியம் அவர் பேச்சில் இல்லை என்பதே உண்மை.

இந்த விழாவில் முத்தாய்ப்பான் விஷயம், திரு குமரி அனந்தனின் ஆர்ப்பரிக்கும் பேச்சு.

கன்னியாகுமரியில் சங்கமிக்கும் கடலின் அலை போன்ற பிரவாகம்.

பேச்சாளன் எப்படி பேச வேண்டும் என்பதற்கான் உதாரணம் அவரின் பேச்சு.

சங்க காலத்திற்கும் முன்னே இருந்த குமரிக் கண்டத்தின் காற்சிலவழுது துவங்கி, நிகழ்காலம் வரை தமிழ் வளர்ந்த கதை சொன்னார்.

பாராளுமன்றத்திலே கேள்விநேரத்தின் போது தமிழிலும் கேள்வி கேட்கலாம் என்ற முறையை கொண்டுவர அவர் பட்ட பாட்டை நண்பர் திரு ராஜா விளக்க, அவர் மீது ஒரு தனிப்பிரியம் ஏற்பட்டது உண்மை.

சன் டி.வி. விமர்சனமாக சொல்வதென்றால்,

"ரியாத் தமிழ் சங்க கவியரங்கம் மழையில் நனைந்த பட்டாசு"

வெண்பா

2006-09-26T15:46:00.000+04:00

1. தாவணிப் பெண்களின் கெண்டை கொலுசும்
சுடிதார் மகளிர் சிரிப்புடன் - பூக்களின்
வாசம் முகம்பரவும் வெட்கம் அனைத்திலும்
மண்வாசம் வீசும் மரபு.

2. கன்னி கருவிழி கார்கூந்தல் அஃதனைத்தும்
இன்றேல் கவிஞர்தம் கண்ணீரின் கேள்விக்கு
பாட்டாய் வருமாம் நிலவு.

3. சினேகா சிம்ரன் திரிஷா கனாவர
நன்றாய் நிதமும் உறங்கு.

4. கண்ணே மணியே - திரிஷா எந்தன்
கவியின் மொழியாக, பூநின்னை எண்ணி
தினமும் வடிக்கிறேன் செய்யுளில் வெண்பா
படித்து அருகில் வா.

5. வேலையின்றி தெருபொறுக்கும் கணங்களில் - கையில்
அரிசிவாங் கபணமில்லை அடுப்பெரிக்க விறகில்லை
கடுப்பாய் அமர்ந்திருக்க அழைத்தனன் - நட்புடன்
வெண்பா வடிக்கலாம் வா.

கனவுகள்!

2006-09-26T15:38:00.000+04:00

என்னை சில கனவுகள்
விரட்டி எடுக்கும்..
வாட்டியும் எடுக்கும்.

*முதல் கனவு..*
தூரத்தில் ஒருத்தி
ஓடி வருவாள்,
அவள் அருகில் வருகையில்
விழிப்பு வரும்.

*இரண்டாம் கனவு..*
நான் வீட்டில் இருக்க,
அம்மா எழுப்பி
காபி தருவார்.
விழித்தபின் நினைவு வரும்
இன்னும் இருப்பது சவூதியில்.

*மூன்றாம் கனவு..*
இதமான காற்றில்
சுகமான இசையில்
அழகான ஒளியில்
அன்னம் உண்பதாய்
அன்று தான் எனக்கு
மோர் கூட இருக்காது.

*நான்காம் கனவு!*
இதே சம்பளத்தை
இந்தியாவில் பெறுவதாய்..
அப்போது தான் நினைவு
வரும் வீட்டிற்கு தொலைபேச..

"கனவுகள் காண்பது நன்று"
கலாம் சொன்னார்.

அவர் கண்ட கனவுகளில்
ஒன்று கூட இதில் இல்லை
என்பது மட்டும் நிஜம்.

காதல்

2006-09-26T15:35:00.000+04:00

நீ நிற்கும் இடம் மட்டும்
மழை பெய்யும்!

காற்று உன்னை
தாலாட்டும்!

கவிதை உன்
வசப்படும்!

காதலி வீட்டுத் திண்ணை
உனக்காக காத்திருக்கும்!

வண்ணத்துப் பூச்சிகளைவிட
அவள் தாவணி
அழகாய் இருக்கும்!

கண்ணாடி முன்னால்
நேரம் கழியும்!

தமிழ் ஜோக்ஸ்

2006-09-26T15:32:00.000+04:00

பையன்: அப்பா ராமு என்னை அடிச்சுட்டான்பா...
அப்பா: வாத்தியார் கிட்ட புகார் கொடுக்க வேண்டியதுதானே?
பையன்: வாத்தியார் பெயர் தான் ராமு.
------------------------------------------------------------------------
பாப்கார்ன், தயாரிக்கிற மெஷின்ல ஏன் குதிக்குது?
நீங்க உக்கார்ந்து பாருங்க.. அப்ப தெரியும்.........!
------------------------------------------------------------------------
ஒருவன்: பஞ்சாப்ல ஏன் ATMம் ஒர்க் ஆகுறதில்லை....
மற்றவன்: ஏன்?
ஒருவன்: எல்லா சர்தாரும், "Enter ur PIN"ன்னு கேட்டா பொண்டாட்டி ஹேர்பின்ன சொருகிடுறாங்க.
------------------------------------------------------------------------
ஹலோ! PEPSI உமாவா?????? எனக்கு சிவகாசில இருந்து ஒரு பாட்டு போடுங்க.........
உமா: சாரிங்க...நான் இப்பொ சென்னைல இருக்கேன்.
------------------------------------------------------------------------
வாத்தியார்: ஒரு "COMPOUND sentence" சொல்லுடா!
பையன்: "STICK NO BILLS"
------------------------------------------------------------------------
வாடிக்கையாளர்: வாழைப்பழம் எவ்வளவுப்பா?
கடைக்காரர்: ஒரு ரூபாய்.
வாடிக்கையாளர்: 60 பைசாவுக்கு வராதா???
கடைக்காரர்: 60 பைசாவுக்கு தோல் தான் வரும்.
வாடிக்கையாளர்: இந்தா 40 பைசா, தோல வச்சிக்கிட்டு பழத்த கொடு.
------------------------------------------------------------------------
TTR: டிக்கெட் கொடுங்க?
பயணி: இந்தாங்க.
TTR: இது பழைய டிக்கெட்
பயணி: ட்ரெயின் மட்டும் என்ன புதுசா?
TTR: ......... ????
------------------------------------------------------------------------
கணவர்: காஃபி ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா இருக்கே..என்ன போட்ட?
மனைவி: ஓரு ஸ்பூன் சிமெண்ட் போட்டேன்.......
------------------------------------------------------------------------
அப்பா: என்னடா! டெஸ்ட்ல பூஜ்யம் மார்க் வாங்கிட்டு வந்திருக்க?
பையன்: அது பூஜ்யம் இல்லப்பா... வாத்தியார் நான் நல்லா படிச்சதுக்காக "O" போட்டாங்க...
------------------------------------------------------------------------

நையாண்டி இலக்கியம்

2006-09-26T15:30:00.000+04:00

1. நாய்க்கு நாலு கால் இருக்கலாம். ஆனா, அதால LOCAL call, STD call, ISD call ஏன் MISSED call கூட பண்ண முடியாது!

2. கங்கை ஆத்தில மீன் பிடிக்கலாம், காவேரி ஆத்தில மீன் பிடிக்கலாம், ஐயர் ஆத்தில மீன் பிடிக்க முடியுமா?

3. திருவள்ளுவர் 1330 குறள் எழுதி இருந்தாலும், அவரால ஒரு குரலில தான் பேச முடியும்.

4. என்ன தான் உன் தலை சுத்தினாலும், உன்னால உன்னோட முதுகை பார்க்க முடியாது.

5. மீன் பிடிக்கிறவனை "மீனவன்" சொன்னா, நாய் பிடிக்கிறவன என்ன சொல்றது?

6. தேள் கொட்டினா வலிக்கும், பாம்பு கொட்டினா வலிக்கும், முடி கொட்டினா ஏன் வலிக்கிறதில்ல?

7. பொங்கலுக்கு கவர்மெண்ட் லீவு இருக்கு, இட்லி, தோசைக்கு ஏன் லீவு கொடுக்க மாட்டேங்கிறாங்க?

8. கோல மாவில் கோலம் போடலாம், கடலை மாவில் கடலை போட முடியுமா?

9. வாழ்க்கையில ஒன்னும் இல்லாட்டி bore அடிக்கும், தலைல ஒன்னும் இல்லாட்டி glare அடிக்கும்.

10. 7 பரம்பரைக்கு உக்கார்ந்து சாப்பிட பணம் இருந்தாலும், fast food கடைல நின்னுகிட்டு தான் சாப்பிடணும்.

11. வாழை மரம் தார் விடும், ஆனா அதை வச்சு ரோடு போட முடியாது.

12. பால்கோவா பாலிலிருந்து பண்ணலாம், ஆனா ரசகுல்லாவ ரசத்திலிருந்து பண்ண முடியாது.

13. என்ன தான் படிப்பாளியா இருந்தாலும் பரீட்சை அறையில படிக்க முடியாது.

14. பள்ளிக்கூட "test"ல "பிட்" அடிக்கலாம். கல்லூரி "test"ல "பிட்" அடிக்கலாம். ஆனால், "Blood test"ல "பிட்" அடிக்க முடியாது.

15. என்ன தான் நாய் நன்றி உள்ளதா இருந்தாலும், அதால, "நன்றி"ன்னு சொல்ல முடியாது. இது தான் வாழ்க்கை.

16. ஆயிரம் தான் இருந்தாலும், ஆயிரத்தி ஒன்னு தான் பெருசு.

17. என்ன தான் அஹிம்சா வாதியா இருந்தாலும், "சப்பாத்தி"ய சுட்டு தான் சாப்பிட முடியும்.

18. நீ என்ன தான் வீரனா இருந்தாலும், குளிர் அடிச்சா திருப்பி அடிக்க முடியாது.

19. காசு இருந்தா "Call Taxi", காசு இல்லாட்டி கால் தான் "Taxi".

20. கோவில் மணிய நாம அடிச்சா சத்தம் வரும், கோவில் மணியால நம்மல அடிச்சா ரத்தம் வரும்.

21. பல்லு வலின்னா பல்ல புடிங்கிடலாம். ஆனா கண்ணு வலின்னா?

22. நீ என்ன தான் படிச்சு "Certificate" வாங்கினாலும், உன் கையால உன்னோட "Death Certificate" வாங்க முடியாது.

23. "Engineering College"ல படிச்சு "Engineer" ஆகலாம். "President College"ல படிச்சு "President" ஆக முடியுமா?

24. நீ "எத்தனால்" சாப்பிட்டா நீ ஆடுவ. ஆனால் "மெத்தனால்" சாப்பிட்டா ஊரு உனக்காக ஆடும்.

25. மெழுக வச்சு மெழுகு வத்தி செய்யலாம். ஆனா "கொசு"வ வைச்சு "கொசுவத்தி" செய்ய முடியாது.

நவீன ஆத்திச்சூடி

2006-09-26T15:26:00.000+04:00

அகம் என்னை ஏச
ஆக்கம் என்னை பரிகசிக்க
இயக்கம் நின்று போக
ஈகை மறந்து போக
உணவு மட்டுமே வாழ்க்கையாக
ஊமையாய் அலுவல் செய்ய
எண்ணங்கள், எதிர்பார்ப்புகள் அனைத்தும் கண்ணீராக
ஏக்கங்கள் மட்டுமே நிலைத்திருக்க
ஐயம் இன்றி சொல்வேன் நான்
ஒன்றாக உறவுகள் இருக்கும் பச்சம்
ஓடி வருவேன் அலைபோல்
அஃதல்லவோ என் தேடல்...

கற்பனை!

2006-09-26T15:10:00.000+04:00

விடிந்தும் விடியாமலும் இருக்கும் மார்கழி மாத காலை வேளை.

கையில் கோலப் பொடியோடு அவள் பிரசன்னமாவதற்காக காத்திருந்தான் சூரியன்.
அவனுக்கும் முன்னாள் அடியேன்.
எந்த நாளிலும், எட்டு மணிக்கு முன்னாள் எழுந்திருக்காத நான், கொஞ்ச காலமாய் காலை 4 மணிக்கெல்லாம், புத்தகமும் கையுமாக இருப்பதை பார்த்தும் பார்க்காத மாதிரி இருப்பார் அம்மா...

அவள் அன்று பச்சை தாவணி உடுத்தி இருந்தாள். அன்று நான் பச்சை சட்டைக்காக, கடை ஏறி இறங்கியதை நாடறியும். அவளைத் தவிர.
பச்சை நிறம் பற்றி "வைரமுத்து" எழுதிய பாடல் எனது தேசிய கீதமானது அப்போது தான்.

அவள் கோலமிடும் அழகை பார்ப்பதற்காக காத்திருந்த சூரியன் சட்டென விழித்தெழுவான்.

"அய்யோ!..வெயில் அடிக்குது, சீக்கிரம் போகணும்" என தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டே அவளின் விரல்கள் புவியில் நாட்டியமாடும்.

"அவள் மனதிற்குள் சொல்லிக் கொண்டது எனக்குள் கேட்பது எப்படி?" இந்த கேள்வி எனக்குள் வந்த போதெல்லாம், "அவளே உனக்குள் இருக்கையில் அவள் மனதுடன் பேசியது எப்படி கேட்காமல் போகும்?" என்றே என் "அறிவு" பதில் தரும். (ச்சும்மா..அறிவு இருக்குன்னு ஒரு தற்புகழ்ச்சி!)

இப்படியாய் நாட்கள் சென்று கொண்டிருக்க, அற்புதமான வாய்ப்பு கிடைத்தது அன்று தான்.

அன்று அவளுக்கு கடைசி பரீட்சை. அன்று மட்டும் அவள் சற்று பயப்படுவதாகவே தெரிந்தது.

அவள் பள்ளிக்கு போகும் கடைசிப் பேருந்து சென்று விட்டிருந்தது. நான் நண்பனிடம் கடன் வாங்கிய மோட்டார் சைக்கிளில் அவள் கண்ணெதிரே போவதும் வருவதுமாய் இருந்தேன்.

அவளுக்கு புரிந்திருக்க வேண்டும், என்னை சைகை காட்டி அழைத்தாள்.
"என்ன ஸ்கூல்ல ட்ராப் பண்றீங்களா?" "Of Course".. (பொண்ணுங்கள மடக்குறதுக்கு English தான் மச்சி கரெக்ட்.)

அவள் என் பின்னால் அமர்ந்திருக்க, அன்று தான் நான் பிறந்ததாக உணர்ந்தேன். அவள் ஏதாவது பேசுவாளா? என்று என் மனம் துடிப்பதை அறிந்தவளாக, "நீங்க என்ன பண்றீங்க?" என்றாள்.

"நான் இஞ்ஜினியரிங் படிக்கிறேன் மெட்ராஸ்ல.."
"மெட்ராஸ் எப்படி இருக்கும்?"
"அது சூப்பரா இருக்கும்."
"சூப்பர்னா?" "பெரிய பெரிய சினிமா தியேட்டர், பெரிய பீச், அப்புறம் நிறைய.."
"ஓஹோ...அப்புறம், நீங்க நல்லா படிப்பீங்களா?" "ஆமா, இப்பவும் நான் தான் க்ளாஸ்ல ஃபர்ஸ்ட்." (என்ன தைரியம்..? அவள் வந்தா கேட்கப்போறா.!)

அப்படியே பேசியபடி அவளை பள்ளியில் விட்டு வந்தேன்.
அன்று நான் தூங்கப் போவதில்லை என்பது எனக்கு தெரிந்து போனது.

இப்படியே போய்க் கொண்டிருந்த வாழ்வில் ஒரு திடீர் பிரளயம் நடந்தது அன்று.

தேதி கூட நினைவில் உண்டு.

அவளை பெண் பார்க்க வந்த மாப்பிள்ளை வீட்டார் ஆக்ஸிடென்ட்டில் மொத்தமாக போய் விட்டனர்.

அவள் அழுது பார்த்தது அன்று தான். இதில் அவள் தவறு என்ன? எனக்கு புரியவில்லை.

ஆண்டவன் ஏன் இப்படி செய்தான்?. அவளை ராசி இல்லை என ஊர் ஒதுக்கியது.

நான் மட்டும் தைரியமாக அவளுடன் பேசுவேன். ஒரு நாள் அவளுடைய தந்தை என் அப்பாவுடன் சிறிது நேரம் பேசி விட்டு போனார்.

அன்றோடு அவர்கள் ரயிலேறி விட்டனர்.
இப்போது அவள் எப்படி இருப்பாள்? என்ன செய்து கொண்டு இருப்பாள்?

என் பேத்திக்கு அவள் பெயர் வைத்தது, அப்படியாவது அவளை கூப்பிடத்தானே?

இப்படியே எத்தனை காதல் மரித்துப் போயிருக்கும்?

பி.கு.: நான் இருக்கும் தெருவில் கோலம் போடும் வீடுகள் இல்லை, கல்யாண வயதில் பெண்களும் இல்லை. இப்படி எல்லாம் நடந்தால்..!

சுபைரின் பக்கம்

மயக்கம் என்ன - செல்வராகவன்

இனி வரும் நாள்கள் - கவியரங்கக் கவிதை

துரோகம் - புனைவு

வலி

டோபி கட் (Dhobi Ghat) - கருத்து

நட்பின் வலியும் புத்தாண்டு இழப்பும்

உம்மம்மா - அம்மாவின் அம்மா - சிறுகதை

மாமன் தாலாட்டு

இலக்கியவியாதி (அ) மொக்கை இலக்கியம்

பெருநாள் நினைவுகள்

நிலாரசிகனின் கனவுகள்

அவள்

துபாய் பேருந்துகளும் குட்டி திரைப்படமும்

தமிழ் படம் - பாடல் விமர்சனம்

வாழ்த்துகள் பீகார்

இரு திரைப்படங்கள் (வேட்டைக்காரன், அவதார்)

குசும்பனுக்கு பிறந்தநாள்..

இனியவை 50 - வெண்பா 1

குர்பான் - திரை விமர்சனம்

அமீரக பதிவர்களின் இஃப்தார் விருந்து - 28.8.09

குசும்பனை கும்மலாம் வாங்க..!!

அமீரக வலைப்பதிவர் மாமாநாடு - 19 ஜூலை 2009

எழுத்துக்கூடத்தில் ஒலித்த என் குரல் - அரசியல்

இருண்ட எதிர்காலம் - சிறுகதை

தேவதைகளின் உலகம் - மகளிர் தின வாழ்த்துகள்

பொங்கல் விழா சிறப்புக் கவியரங்கம் - பண்புடன் இணைய குழு

நடிக சூறாவளி ரித்தீஷ் - நாயகன் பட பாடல்

காதல் - தொடர்கிறது

குசேலன் = குப்பை

திரை இசைப் பாடல்களில் எனக்குப் பிடித்த பாடல்

கண்ணதாசன் வாரம் (ஜூன் 24 முதல் ஜூன் 30 வரை)

பலே பாலாஜி

சுட்டிக் குழந்தை

வீடு - சில சிதறல் எண்ணங்கள்

ஆணிவேர் என்றொரு திரைப்படம்...

மற்றுமொரு பாவனா பதிவு

ஜல்லியடித்தல் - பாவனா புராணம்

இறைவணக்கம் - வெண்பாக்கள்

எழுத்துக்கூடத்தின் 25 ம் கூட்டம் - வெள்ளிவிழா கூட்டம் - ஒரு பார்வை

கவியரங்கம் - ரியால் மட்டுமா??

எழுத்துக்கூடத்தின் 24ம் கூட்டம் ஒரு பார்வை

தமிழ் புத்தாண்டு விழா - 2007

பாப் உல்மர் மரணம் - கொலையா?

பருத்திவீரன் - திரைப்பார்வை

தீபாவளி - திரை விமர்சனம்

திரு. B. H. அப்துல் ஹமீது பற்றிய முன்னுரை

ரியாத் தமிழ்ச் சங்க கவியரங்கம்

வெண்பா

*கனவுகள்!*

காதல்

தமிழ் ஜோக்ஸ்

நையாண்டி இலக்கியம்

நவீன ஆத்திச்சூடி

*கற்பனை!*

கனவுகள்!

கற்பனை!